UIU File ตอนที่ 1

ถึงทุกหน่วยที่ปฎิบัติภารกิจบริเวณชายฝั่งตะวันตกของสหรัฐนี้เป็นคำสั่งสูงสุดคำสั่งโดยตรงจาก CENTCOM

มีหลักฐานการพบเป้าหมายระดับKeter 2 เป้าหมาย
โค้ดเนม “โตโต้”และ”โดโรธี”ถูกพบบริเวณพื้นที่ทางใต้ของแคลิฟอเนีย แม้ว่าสาเหตุของการปรากฏตัวของพวกมันยังไม่ชัดเจนมากนักในการหาตัว”โดโรธี”นั้นควรจะตามหาเธอในพื้นที่ที่มีประชากรอยู่เยอะอ้างอิงจากนิสัยก่อนหน้านี้ของเธอ

ตั้งแต่ที่”โตโต้” ถูกจัดเป็นภัยคุกคามอันดับหนึ่งในการเข้าปะทะ เจ้าหน้าที่ภาคสนามทุกคนได้รับอนุญาติให้ใช้อาวุธเต็มพิกัดหากพบเจอ ยังไงก็ตามการประจันหน้าตรงๆกับเป้าหมายนั้นควรหลีกเลี่ยงเนื่องจากความพยายามทั้งหมดก่อนหน้านี้ในการกักกันมันจบลงด้วยความล้มเหลวและความสูญเสียอย่างหนัก(โปรดดูรายงานที่แนบมาเพื่อดู ข้อมูลทั้งหมด) เจ้าหน้าที่ทุกคนต้องรายงานต่อสถาบันทันทีทหากพบเจอเป้าหมาย เจ้าหน้าที่สปูน,เจ้าหน้าที่พิทโฟลค์, และหน่วย Mobile Task Force พร้อมปฎิบัติหน้าที่ทุกเมื่อหากมีการรายงานเข้ามา

หน่วยข่าวกรองนั้นยังได้แนะนำอีกว่าเคออสอินเซอร์เจนซี อาจมีส่วนเกี่ยวข้องมีการเคลื่อนไหวของ FBI แผนกเหตุการณ์ผิดปกติ แต่เรายังไม่ทราบแน่ชัดว่าพวกเขากำลังสืบเรื่องอะไรอยู่
กำจัดคนของ เคออสอินเซอร์เจนซี ทันทีหากพบเจอ
ในขณะที่หากพบเจอเจ้าหน้าที่จาก UIU ให้เข้าจับกุมหรือหลีกเลี่ยงถ้าเป็นไปได้

ขอให้พระเจ้าคุ้มครอง และระวังลำแสงของ "โตโต้" ด้วย

- O5-█

ลีโอถอนหายใจขณะที่เขาเดินเข้าไปในสำนักงาน นี่เป็นช่วงเวลาที่แย่ที่สุดของวันเพราะในขณะที่เขาเดินเข้าไปเขาดึงดูดสายตา คำพูดเยาะเย้ย เสียงหัวเราะจากเจ้าหน้าที่คนอื่นที่กำลังเข้าทำงานพร้อมกันกับเขาเป็นที่รู้กันว่าลีโอเป็นหนึ่งในแผนกเหตุการณ์ผิดปกติ ซึ่งแผนกเป็นที่รู้กันว่าที่แย่ที่สุดใน FBI ลีโอนั้นเข้าFBIเพื่อที่ตัวเขานั้นต้องการที่จะสร้างความแตกต่างแต่ว่าตอนนี้เขาใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ในชั้นใต้ดินของสำนักงานยังไงก็ตามเขาไม่รู้เลยว่าทำไมหรือเพราะอะไรที่ทำให้เขาต้องย้ายมาอยู่แผนกนี้

ชื่อ : ลีโอนาโด้ “ลีโอ” เจมส์ คาร์เตอร์
อายุ : 25 ปี
สีผม : น้ำตาล
สีตา : น้ำตาล
ส่วนสูง : 180 ซม.
ข้อมูล : เข้าร่วมกับ FBI ภายใต้อุดมการณ์ที่อยากจะสร้างความแตกต่าง เนื่องจากคำสั่งบางอย่างทำให้เขาถูกย้ายมาที่แผนกเหตุการณ์ผิดปกติ จนถึงตอนนี้เขายังไม่เคยพบเจอ SCP ตัวเขานั้นสามรถสงบสติอารม์และมีสมาธิดีเยี่ยมหากอยู่ในสถาณการณ์ที่เคร่งเครียดสูงไม่ค่อยมีประสบการณ์งานภาสนามเพราะทำงานนั่งโต๊ะ
ศักยภาพของบุคลากร : สูง เจ้าหน้าที่พิเศษคาร์เตอร์มีลักษณะจำเป็นทุกอย่างที่สถาบันต้องการ
แต่ว่า การที่เขาขาดประสบการ์ณในการรับมือกับSCPอาจเป็นอุปสรรคต่อเราได้

ลีโอ มองดูรอบๆเพื่อเช็คว่าไม่มีใครมองอยู่หลังจากนั้นเขาค่อยๆเปิดประตูเพื่อเข้าสู่ห้องทำงานห้องทำงานของแผนก UIU นั้นอยู่ชั้นที่ต่ำที่สุดของสำนักงานถ้ายังเรียกว่าห้องทำงานได้อยู่นะ ห้องนี้เคยเป็นห้องเก็บเอกสารเก่าจนมาถึงยุคดิจิตอล FBI ไม่มีความจำเป็นในการเก็บเอกสารที่เป็นกระดาษอีกต่อไปห้องนี้จึงกลายเป็นห้องว่างและหน่วยUIUจึงได้ไปลีโอทำงานกับเจ้าหน้าที่อีก 2 คน เจ้าหน้าที่"ลิชทอฟ" และ เจ้าหน้าที่"เวลลิงส์"

“วันนี้แกก็ซื้อกาแฟมาเองหรอ” ลิชทอฟบ่นขณะที่ลีโอเดินไปที่โต๊ะของเขา “ไม่กินกาแฟชงเองของเราหน่อยละ”

“ผมคงกินถ้าสีมันไม่จางแบบนั้นครับท่าน” ลีโอส่ายหัว “ไม่ใช่แค่สีนะครับรสชาติมันด้วยอย่างกับกินน้ำเปล่ายังไงยังงั้นเลยครับ”

ลิชทอฟชายแก่ท่าทางใจดีไม่ซีเรียสคนนี้เขารู้ดีว่าเขาเป็นคนบริหารแผนกที่สำนักงานไม่ต้องการมากที่สุดเหตุผลเดียวที่แผนกนี้ยังไม่ถูกยุบคงเป็นเพราะมาตการบ้าบอเก่าเก็บของทางสำนักงาน ผู้อำนวยการนั้นไม่ได้สนใจแผนกนี้มากนักพวกเขานำงบประมาณและกำลังคนส่วนใหญ่ไปลงกับแผนกสืบสวนคดีแผนกต่อต้านการก่อการร้ายและแผนกอื่นๆและแผนกอื่นๆก็มองแผนกเหตุการณ์ผิดปกติเป็นส่วนเกิน แผนกUIU นั้นแทบไม่มีงบประมาณหรือสวัสดิการอื่นๆเลยดังนั้นการที่ถูกย้ายมาแผนกนี้จึงดูเหมือนการถูกทำโทษเสียมากกว่า

“อย่างน้อยมันก็ยังดีกว่ากินน้ำเปล่าล่ะวะหรือว่าแกจะให้ชั้นเอางบแผนกเราไปซื้อกาแฟมาล่ะ งบเราน้อยขนาดซื้อกาแฟมาใช้ได้แค่ 2 อาทิตย์เองนะ” ลิชทอฟพูด

ชื่อ : อเล็กซานเดีย โมเรียติ ลิชทอฟ
อายุ : 56 ปี
สีผม : ขาว
สีตา : น้ำตาล
ส่วนสูง : 185 ซม
ประวัติ : FBI รุ่นเก๋าปฏิบัติงานมานานกว่า 30 ปี เจ้าหน้าที่พิเศษลิชทอฟมีประสบการณ์และความรู้มากในการทำงานเป็น FBI อย่างไรก็ตามเมื่อเขาเกิดไปขัดผลประโยช์นของพวกมีอำนาจเข้าเจ้าหน้าที่ลิชทอฟ จึงไม่เคยได้รับการเลื่อนขั้น แม้ว่าผลงานต่างๆของเขานั้นมากพอที่จะทำให้เขาเลื่อนขั้นเป็น หัวหน้าแผนก หรือแม่กระทั่ง ผู้ช่วยผู้อำนวยการเขาถูกบังคับให้ลาออกหลายครั้ง แต่เขาก็ปฎิเศษทุกครั้ง เขาจึงถูกย้ายมาที่แผนก UIU
ศักยภาพของบุคลากร : ต่ำ เนื่องจากอายุที่มาก เจ้าหน้าที่ลิชทอฟนั้นอายุมากเกินไปที่จะทำงานภาคสนาม และเขายังไม่มีความเชื่อเกี่ยวกับ สิ่งเหนือธรรมชาติ ซึ่งขัดแย้งกับนโยบายของสถาบัน อย่างไรก็ตาม เขาอาจมีประโยชน์ต่อสถาบันได้ในทางอื่น

“แล้ว แซมอยู่ไหนล่ะครับ” ลีโอมองไปรอบๆเพื่อหาเพื่นร่วมงานของเขานั้นแปลกมากเพราะว่าตั้งแต่ทำงานด้วยกันมาเธอมักจะมาถึงก่อนเสมอ

“ฉันคิดว่าเธอออกไปสืบคดีนะ” ลิชทอฟถอนหายใจ “เธอคิดว่าเธอเจอเบาะแสไอ้เครื่องทำกาแฟมหัศจรรย์นั้นแล้ว”

“นั้นบ้าบอชะมัด” ลีโอส่ายหัวแต่ก็ต้องยอมรับเลยว่าเธอเป็นคนเดียวที่ทำงานแผนกนี้อย่างจริงจัง

ชื่อ : ซาแมนท่า “แซม” บรีทัล เวลลิงส์
อายุ : 24 ปี
สีผม : บลอน
สีตา : เขียว
สูง : 172 ซม
ประวัติ : เจ้าหน้าที่ เวลลิงส์ นั้นห่างไกลจากคำว่าเจ้าหน้าที่ FBIปกติทั่วไปเพราะนิสัยของเธอ เธอจึงหมาะมากในแผนกUIUความจริงแล้วเธอเป็นคนเดียวที่สมัครเข้ารับงานที่แผนกนี้โดยเฉพาะ เธอมีความเชื่ออย่างแรงกว่าในสิ่งเหนือธรรมชาติ แต่ยังไม่เคยพบเห็นจริงๆซักครั้ง ฝีมือภารกิจภาคสนามของเธอยังไม่สามารถประเมินได้ (หน้าที่ปัจจุบันของเธอไม่เพียงพอที่จะวัดความสามารถของเธอได้อย่างถูกต้อง) เธอมีความกระตือรือร้นอย่างมากในการทำงานโดยเฉพาะงานภาคสนาม
ศักยภาพของบุคลากร : สูง เจ้าหน้าที่ เวลลิงส์ นั้นกระตือรือร้นในการทำงานอย่างมาก ซึ่งนั้นทำให้ง่ายต่อการปรับตัวเข้าสู่งานในสถาบัน
ปล.เธอยังเกือบค้นพบ SCP-294 ซึ่งนั้นเป็นข้อพิสูจน์ในการทุ่มเทของเธอ


แซมเดินออกมาจากร้านขายของเก่าผิดหวังแต่ยังไม่หมดหวังเพราะว่าเครื่องทำกาแฟที่เธอกำลังตามหาอยู่นั้นได้ถูกขายไปเสียแล้ว จากการสอบถามกับเจ้าของร้านก็ได้พบว่าผู้ซื้อนั้นจ่ายเป็นเงินสดซึ่งไม่สามารถติดตามได้ มันดูเหมือนว่าเธอต้องรอไปอีกวัน เธอที่กำลังเดินกลับไปที่รถนั้นชายท่าทางกำยำสองคนก็ได้เดินมาชนกับเธอเข้า

“เฮ้ อย่างน้อยช่วยมองทางหน่อยสิ” แซมพูดไปด้วยความโกรธ

ชายทั้งสองหันกลับมามองเธอนั้นทำให้เธอสะดุ้งเล็กน้อยเพราะถึงแม้ว่าเธอจะเป็นFBI แต่แซมนั้นยังถือว่าเป็นเจ้าหน้าที่มือใหม่ เธอนั้นยังขาดประสบการณ์อีกมากแต่โชคยังดีชายทั้งสองคนนั้นไม่ได้สนใจเธอมากนักและเดินเข้าไปยังร้านขายของเก่าที่เธอพึ่งออกมาเธอเห็นดังนั้นจึงคิดที่จะเดินเข้าไปก่อนที่โทรศัพท์ของเธอจะดังขึ้น

“ต้องการอะไร หัวหน้า” แซมถามเมื่อเธอเห็นว่าคนที่โทรมาคือลิชทอฟ

“ต้องการให้เธอมารายงานตัวและที่สำคัญกว่านั้นเอารถมาคืนด้วย” ลิชทอฟ ตะโกน
“เราไม่เหมือนแผนกอื่นนะเราเองก็มีคดีให้สืบและเราก็ไม่เหมือนแผนกอื่นอีกเหมือนกันเพราะแผนกเรามีรถแค่คันเดียว!!!”

“โธ่ ไม่เอาน่าหัวหน้า” แซมถอนหายใจ "คุณก็รู้ว่าคดีที่เราได้มามันเป็นคดีที่แผนกอื่นๆไม่สนใจ"

“กลับมาที่นี้ได้แล้ว” ลิชทอฟพูดน้ำเสียงจริงจัง “พวกเราดูแย่พอแล้ว เธอไม่ต้องทำให้มันแย่กว่านี้ดีกว่า”

ณ จุด จุดนี้ แซมรู้เลยว่าถ้าเธอยอมทำตามที่ลิชทอฟพูดนั้นก็เท่ากับว่าเธอได้ยอมแพ้ให้กับหัวหน้าของเธอ ซึ่งเป็นอะไรที่เธอไม่ชอบเป็นอย่างมาก ยังไงก็ตามเธอคิดว่าถ้าเกิดเธอเถลไถลซักครึ่งชั่วโมงนั้นก็ถือว่าเป็นชัยชนะเล็กๆเหนือลิชทอฟได้เหมือนกัน

“ก็ได้ๆชั้นจะกลับไปแต่ไม่รู้นะว่าเมื่อไหร่” แซมตอบ “ทางหลวง5รถติดเพราะว่ามีทัวร์จีนมาเที่ยวดิสนี้แลนอีกแล้วน่ะ”

“ก็ได้แต่-”

ในขณะนั้นเองเธอได้ยินเสียงตะโกนมาจากร้านขายของเก่าเธอรีบวิ่งเข้าไปดูทันทีแล้วพบกับชายสองคนที่เธอชนเธอก่อนหน้านี้ ท่าทางเหมือนกับว่ากำลังขู่เจ้าของร้านอยู่ในครั้งแรก มันดูเหมือนชายสองคนนั้นกำลังข่มขู่เจ้าของร้านแต่มันก็ใช้เวลาไม่นานเธอก็ดูออกว่าเจ้าของร้านนั้นถูกปืนจ่ออยู่

“เวลลิงส์ เกิดอะไรขึ้น!!!!”

แซมหันไปดูโทรศัพท์ก็พบว่าเธอนั้นยังไม่ได้วางสายแต่ก็ไม่มีเวลามาตอบกลับเธอรีบพุ่งเข้าไปในร้านชักปืนและตะโกนขึ้น

“นี้FBI วางอาวุธลงซะ”

ถ้าเป็นโจรส่วนใหญ่ละก็เมื่อเจอกับผู้รักษากฎหมายโดยตรงแบบนี้โดยเฉพาะถ้าเป็นเจ้าหน้าที่FBIด้วยส่วนใหญ่นั้นจะยอมแพ้ไม่ก็พยายามหนี มันเป็นแบบนั้นเสมอแต่เมื่อแซมไม่ทันได้ระวังตัวชายทั้งสองก็หันมายิงไปทางเธอโดยไม่ลังเลแซมตกใจรีบพุ่งเข้าไปหาที่หลบ ขณะนั้นเองนั้นก็เป็นโอกาศที่ทำให้เจ้าของร้านหนีไปทางหลังร้าน

“เวลลิงส์ เวลลิงส์เกิดไรขึ้น!!!” ลิชทอฟตะโกนเพราะเขาได้ยินเสียงปืนผ่านทางโทรศัพท์

“มีการยิงกัน มีการยิงกัน” แซมตะโกน


“เกิดอะไรขึ้นครับ” ลีโอถามเมื่อเขาเห็นลิชทอฟเดินขึ้นบันไดไป

“เกิดเรื่องหนะสิ" "เอาปืนกับเสื้อเกราะของแกไปด้วย”

เจ้าหน้าที่ทั้งสองเดินขึ้นมาจากชั้นใต้ดินและเดินตรงไปที่โรงรถซึ่งเป็นที่เก็บรถของสำนักงานสำหรับทำภารกิจ เจ้าหน้าที่หลายคนมองด้วยความสงสัยเพราะว่าไม่เคยมีใครเห็นคนจากแผนก UIU เร่งรีบขนาดนี้มาก่อน

“ท่านครับเรามีปัญหาแล้วหนึ่งในเจ้าหน้าที่ของเราเกิดการยิงปะทะครับ” ลิชทอฟตะโกนผ่านโทรศัพท์ซึ่งสายต่อไปถึง ผู้ช่วยผู้อำนวยการ ฮอเนอร์ “เราต้องการกำลังเสริมไปยังจุดที่เธออยู่โดยด่วนครับ”

“ผมขอโทษด้วยนะคุณเจ้าหน้าที่ลิชทอฟแต่ตอนนี้เราไม่มีเจ้าหน้าที่อยู่ใกล้ๆกับเธอเลย”ฮอเนอร์พูดด้วยเสียงเรียบๆ
“ผมเกรงว่าเราคงต้องแจ้งกับเจ้าหน้าที่ตำรวจที่นั้นแทน”

“ส้นตีนเหอะ” ลิชทอฟบ่นพร้อมกับวางสายฮอเนอร์คงเห็นเรื่องนี้เป็นโอกาศในการกำจัดเจ้าหน้าที่ในแผนกที่เขาอยากจะยุบใจจะขาด

“ผมว่าคงมีแค่เราสินะ” ลีโอถาม “แล้วเราจะไปที่นั้นได้ไงในเมื่อรถคันเดียวของแผนกเราอยู่ที่นั้น”

“ดูแล้วเรียนรู้ไว้” ลิชทอฟพูดก่อนเดินไปหาเจ้าหน้าที่มิลเลอร์และเจนนิ่งซึ่งดูเหมือนกลับมาจากการซื้อโดนัท

“ อ้าวไง ไอ้พวกเนิร์ด X-file” มิลเลอร์พูดเมื่อเห็นลีโอกับลิชทอฟเดินเข้ามา “เกิดอะไรขึ้นละมีคนเห็น UF-”

มิลเลอร์ยังพูดไม่ทันจบลิชทอฟก็เสยหมัดขวาเข้าหน้าของเจ้าหน้าที่มิลเลอร์ทันทีหลังจากนั้นเขาก็ค้นกระเป๋าเพื่อหากุญแจรถ

“นายขับ" ลิชทอฟโยนกุญแจรถให้ลีโอ

“เชี้ยไรวะเนี้ย” เจ้าหน้าที่อีกคนตะโกนขึ้น “ทำไมมึ-”

“ถ้าไม่อยากลงเอยเหมือนคู่หูแกชั้นแนะนำให้หุบปากแล้วไปไกลๆ”ลิชทอฟขู่เจนนิ่งยืนอึ้งก่อนที่ลีโอและลิชทอฟ จะขับรถออกไปเปิดไซเรนบนรถเพื่อเปิดทางให้พวกเขาถึงจุดหมายเร็วขึ้น


ไม่ต้องเป็นอัจฉริยะยังรู้แซมในตอนนี้นั้นอยู่ในสถาณะการ์ณเสี่ยงตาย เธอมีคนน้อยกว่าและถูกกล้อม นอกจากยิงปืนในสนามซ้อมแล้วเธอไม่เคยยิงในขณะปฎิบัติหน้าที่เลยซักครั้ง เธอพยามเบี่ยงหัวแอบมองศัตรูของเธอเผื่อหวังจะยิงพวกมันให้โดนซักนัดสองนัดแต่เมื่อเธอมองออกไปเธอกลับเห็นชายเพียงคนเดียว

“แล้วอีกคนไปไห-” เธอเงียบโดยอัตโนมัติก่อนที่เธอจะได้ยินเสียงขึ้นนกเธอหันหลังกลับไปพบกับชายคนที่สองยืนอยู่ข้างหลังเธอ

“ชิบหา-!!!”

ไม่กี่วินาทีต่อมาภาพที่อยู่ตรงหน้าเธอนั้นเริ่มเบลอ เธอเห็นแสงจ้าจากปากกระบอกปืน3ครั้งหลังจากนั้นเธอก็พบว่าเธอนั้นนอนจบกองเลือดตัวเองเสียแล้ว เสื้อเชิ้ทขาวของเธอนั้นเต็มไปด้วยเลือและรอยกระสุนสามรอยที่หน้าอกเธอแต่โชคยังดีกระสุนทั้งสามนั้นไม่ได้โดนหัวใจทำให้เธอนั้นไม่ตายทันทีแต่ทิ้งให้เธอนอนกับพื้นด้วยความเจ็บปวดเธอพยามยามนอนหงายและถึงแม้ว่าตาของเธอนั้นแทบจะปิดจนไม่เห็นอะไรแล้ว แต่เธอยังเห็นชายสองคนที่เป็นคนยิงเธอยืนอยู่ข้างๆเธอ ก่อนที่หนึ่งในนั้นจะหยิบบัตรประจำตัวของเธอไปดู

“ผู้หญิงคนนี้ใช่คนจากสถาบันที่คอยไล่ตามเรารึเปล่า” หนึ่งในนั้นถาม

“ไม่ใช่ก็แค่ตำรวจโง่ๆ” ชายอีกคนพูดก่อนจะโยนบัตรเธอทิ้ง “เธอไม่มีประโยชน์กับเราหรอก เก็บเธอซะ”

ขณะที่นอนอยู่กับพื้นและกำลังใกล้ตายนั้นคนส่วนใหญ่คงจะรู้สึกกลัวหรือไม่ก็สำนึกผิดเรื่องต่างๆในชีวิตแต่แซมรู้สึกต่างจากไป เธอรู้สึกเหมือนมีบางอย่างในตัวเธอกำลังเดือดขึ้นมันเป็นอารมณ์ที่เธอไม่ได้รู้สึกบ่อยนักความโกรธมันไม่ยุติธรรมเลยที่เธอต้องมาตายที่นี้โดยที่ยังไม่รู้อะไรเลยซักอย่าง ถ้าหากว่า ถ้าหากว่า

ถ้าหากว่าเธอ สามารถควบคุมโชคชะตาของเธอได้ละก็

หลังจากนั้นก็มีกระสุนอีกสองนัดถูกยิงแต่มันไม่ได้มาจากชายสองคนนั้นแซมจำได้รางๆถึงเสียงปืนนั้นมันเป็นเสียงของปืนคาลิเบอร์ไรเฟิลมากกว่าของปืนสั้นเธอพยายามลืมตาขึ้นมาเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้นเธอพบว่ามีคนสองคนยืนอยู่ เพียงแค่ตอนนี้คนที่ยืนอยู่ข้างๆเธอไม่ใช่ชายสองคนนั้นแล้ว

“ยิงแม่นเหมือนเดิมเลยนะ โฟล์คกี้” หนึ่งในนั้นพูดด้วยรอยยิ้ม “ฉันคิดว่าเธอจะฆ่าพวกมันซะอีก”

“พวกนี้ตอนเป็นมีค่ากว่าตอนตาย” เจ้าหน้าที่พิทโฟล์คพูด

“อ้า แต่ว่าคงพูดได้ไม่เต็มปากกับเธอคนนี้หรอกนะ” เจ้าหน้าที่สปูนก้มลงข้างๆแซมที่ตอนนี้ใกล้จะตาย

“เราช่วยอะไรเธอไม่ได้หรอกถึงแม้เราจะช่วยเธอเธอก็คงเลือดไหลตายก่อนที่หน่วยพยาบาลจะมาถึงอยู่ดี”

“ใครว่าเราต้องใช้หน่วยพยาบาลละ”เจ้าหน้าที่สปูนคว้าบางอย่างออกมา

แซมได้ยินเสียงคลิก เหมือนกับอะไรซักอย่างถูกเปิดออก
“เห้ยนายมีSCP-427 ได้ไง มันต้องถูกกักเก็บสิ!!!” เจ้าที่พิทโฟล์คตกใจ

“ใจเย็นน่าเพื่อน” เจ้าหน้าที่สปูนหัวเราะ

แซมรู้สึกถึงน้ำหนักเล็กๆบนหน้าอกและท้องของเธอ หลังจากนั้นภาพสายตาของเธอก็ค่อยๆชัดขึ้นความเจ็บปวดทั้งหลายค่อยๆหายไปอย่างน่าตกใจ เธอมองไปที่ผู้ช่วยชีวิตที่ไม่น่าช่วยได้ของเธอ ภาพที่เธอเห็นคือชายหนุ่มผมยุ่งสีดำสวมโค้ทสีดำพร้อมกับแว่นกันแดด ข้างหลังของเขาเธอเห็นผู้หญิงสีผิวเผือกสวมเสื้อผ้าใกล้เคียงกับเขายกเว้นว่าเธอกำลังถือปืนสไนเปอร์M40อยู่

“คงรู้ใช่ไหมว่าทำอะไรลงไป” เจ้าหน้าที่พิทโฟล์คพูด

“ฉันแค่ไม่ให้แผลเธอไม่ถึงตายเท่านั้นเอง” เจ้าหน้าที่สปูนบ่น “อย่าเข้มงวดไปหน่อยน่า"

“รีบหน่อยละ ตำรวจใกล้จะมาถึงในอีก 42 วินาที”

“แปปนึงนะ” เจ้าหน้าที่สปูนก้มลงข้างๆแซมแล้วยิ้ม “โอ้เธอยังตายไม่ได้หรอก อย่างน้อยก็วันนี้หละนะ เธอยังมีบางอย่างที่เราสนใจอยู่”

“ฉันว่าไม่ใช่เราหรอกแกต่างหากที่สนใจเธอ”

“ไม่รู้สิ” เจ้าหน้าที่สปูนยักไหล่

หลังจากนั้นก็รวดเร็วเหมือนที่พวกเขาปรากฎตัว ผู้มาเยือนทั้งคู่ก็หายวับไปอย่างรวดเร็ว แซมได้ยินเสียงไซเรนจากที่ไกลๆ และเสียงของคนที่เข้ามาช่วยเธอหลังจากนั้นเธอก็หมดสติไป

เราได้นำคนของเคออสอินเซอร์เจนซีซึ่งขณะนี้อยู่ในระหว่างสอบปากคำเกี่ยวกับ SCP-204 ยังไงก็ตาม
เจ้าหน้าที่สปูนระเมิดมาตรการอีกแล้ว เปิดเผยตัวตนต่อบุคคลที่ไม่ใช่คนในสถาบันและปฎิเศษในการกำจัดเธอและยังมีการระเมิดกฎการกักกันเจ้าหน้าที่สปูนได้ใช้และครอบครอง SCP-427 โดยไม่ได้รับอนุญาติ

ฉันสงสัยว่าเขาอาจจะมีความลับบางอย่างซ่อนอยู่
และตั้งใจที่จะตรวจสอบต่อไป

เจ้าหน้าที่พิทโฟล์ค

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License