SCP-711-TH
rating: +2+x

วัตถุ# SCP-711-TH

ระดับ: Euclid

มาตรการกักกันพิเศษ
ในพื้นที่โดยรอบของSCP-711 จะถูกเฝ้าระวังโดยเจ้าหน้าที่ของสถาบันโดยอ้างชื่อว่าเป็นเจ้าหน้าที่ของนักโบราณคดี และจะไม่มีบุคลากรภายนอกเข้ามาในเขตโบราณสถานได้
การพยายามตรวจสอบหาSCP-711-1 จะได้รับการออกค้นหาทุกๆ2ชั่วโมงโดยเจ้าหน้าที่ที่ได้รับชุดป้องกันและอาวุธที่ถูกดัดแปลงพิเศษเท่านั้น
หากว่าSCP-711-2ตัวใดก็ตามที่ไม่ให้ความร่วมมือในการสอบสวนสามารถกำจัดทิ้งได้ทันทีด้วยวิธีใดก็ได้

รายละเอียด

SCP-711เป็นโบราณสถานที่เคยเป็นที่ตั้งของค่ายทหารญี่ปุ่นในอดีตซึ่งถูกพบในประเทศญี่ปุ่น ซึ่งกินพื้นที่โดยรอบ1กิโลเมตร ความผิดปกติของSCP-711เกิดขึ้นโดยไม่สามารถกำหนดระยะเวลาที่แน่นอนได้ ซึ่งจะขอเรียกความผิดปกติที่เกิดในSCP-711ว่าSCP-711-1

SCP-711-1 เป็นปรากฏการณ์บางอย่างที่เกิดขึ้นภายในพื้นที่SCP-711 ลักษณะเป็นหมอกหนาปกคลุมพื้นที่โดยรอบโดยไม่สามารถกำหนดพื้นที่ที่แน่นอนได้ซึ่ี่งจะเกิดขึ้นนาน30นาทีก่อนที่จะหายไป ภายในหมอกดังกล่าวตรวจพบส่วนประกอบเป็นกระแสไฟฟ้าแบบอ่อนๆรวมถึงแก๊สมีเทน,แก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ที่มากกว่าปกติ และแก๊สบางอย่างที่ไม่สามารถระบุชนิดได้

ภายในหมอกของSCP-711-1ดังกล่าวจะส่งผลให้ผู้ที่อยู่ในขอบเขต711-1เกิดการบิดเบือนทางการมองเห็นและประสาทสัมผัสทุกส่วน ส่งผลให้เหมือนตกอยู่ในสถานการณ์ภาพลวงตาของสงครามที่้เคยเกิดขึ้นในอดีต ซึ่งจะเกิดขึ้นซ้ำไปซ้ำมาทุกครั้ง
จากปรากฏการณ์711-1ดังกล่าวพบว่าการถูกโจมตีจากกลุ่มทหารทั้ง2ฝ่ายสามารถก่อให้เกิดบาดแผลได้จริงๆ รวมถึงเลือดและซากศพก็ตรวจพบว่าเป็นของจริง รวมทั้งทางเจ้าหน้าที่ของสถาบันได้ตรวจพบสัญญาณชีวิตของกลุ่มทหารทั้ง2ฝ่ายอีกด้วย ซึ่งได้กำหนดให้กลุ่มทหารทั้ง2ฝ่ายเป็นSCP-711-2

SCP-711-2 มีลักษณะทางกายภาพเป็นมนุษย์เพศชายในชุดและสถานะที่เป็นทหารสมัยสงครามโลกครั้งที่2 ซึ่งSCP-711-2ถูกแบ่งออกเป็น2ฝ่าย ทั้งสองฝ่ายสามารถพูดสนทนากันได้เป็นภาษาญี่่ปุ่น การตรวจสอบใบหน้าของSCP-711-2ฝ่ายแรกพบว่าตรงกับตัวตนที่เคยมีอยู่จริงของทหารญี่ปุ่นที่เสียชีวิตในระหว่างสงครามโลกครั้งที่2 ส่วนใบหน้าและลักษณะการแต่งตัวของอีกฝ่ายตรวจพบว่าไม่ตรงกับทหารของประเทศใดในสมัยสงครามโลกครั้งที่2ทั้งสิ้น ซึ่งจะขอเรียกSCP-711-2พวกแรกว่ากองทัพขาว และขอเรียกพวกที่สองว่ากองกำลังลึกลับ

จากการตรวจสอบพบว่ากองทัพขาวและกองกำลังลึกลับจะทำการต่อสู้กันอย่างต่อเนื่องทุกครั้งจนกว่าปรากฏการณ์หมอก711-1จะหายไป และจะเริ่มต้นใหม่ในทุกๆครั้งที่เกิดปรากฏการณ์ครั้งต่อไป ดูเหมือนว่าการมีปฏิสัมพันธ์ในทางบวกกับทั้ง2ฝ่ายจะล้มเหลว

การพยายามนำตัวSCP-711-2ออกมาจากพื้นที่หมอกSCP-711-1เพื่อสอบสวน สามารถทำได้ แต่SCP-711-2ทั้งหมดรวมถึงซากศพจากการต่อสู้จะหายไปพร้อมกับหมอกSCP-711-1จึงทำให้มีเวลาจำกัดในการสอบสวน

บันทึกการสอบสวนบางส่วนระหว่างดร.ซาโตมิและSCP-711-2

ครั้งที่1: 14/██/2011

เวลา 09:12AM

ทหารฝ่ายกองทัพขาว

SCP-711-2 : แก่จับฉันมาทำไม?

ดร.ซาโตมิ : สวัสดีฉันแค่อยากรู้ว่าพวกคุณเป็นใคร?

SCP-711-2 : ฉันถามว่าแก่จับฉันมาทำไม?

ดร.ซาโตมิ : เอาล่ะๆ ฉันไม่ได้จับคุณ ฉันไม่ได้ต้องการตัวคุณ ฉันแค่อยากรู้ว่าคุณเป็นใคร

SCP-711-2 : คนจากกองทัพน่ะสิ แก่ดูไม่ออกหรือไง ฉันจะไม่ยอมปริปากพูดอะไรกับแก่หรอกนะ แกมันพวกหมาล่าเนื้อ

ดร.ซาโตมิ : หมาล่าเนื้อเหรอ?

SCP-711-2 : แกต้องตาย!!! (คลุ้มคลั่งพร้อมกับพยายามทำร้ายดร.ซาโตมิ จึงทำให้ถูกเจ้าหน้าที่ดูแลความปลอดภัยยิงตายก่อนที่ศพจะหายไปพร้อมกับหมอกSCP-711-1เมื่อผ่านไป10นาที)

ดร.ซาโตมิ : บ้าจริง!!!

จบการบันทึก.

ครั้งที่5: 11██/2011

เวลา 11:18AM

ทหารฝ่ายกองกำลังลึกลับ

ดร.ซาโตมิ : เอาล่ะหมาล่าเนื้อ..ใช่มั้ย?

SCP-711-2 : เธอเป็นคนของกองทัพสินะ คนอื่นไม่มีใครเรียกพวกเราแบบนี้หรอกนะ

ดร.ซาโตมิ : เอาเถอะ แกเป็นใครกันแน่ ต้องการอะไร และสู้เพื่อใคร?

SCP-711-2 : เราไม่ได้สู้เพื่อใครทั้งสิ้นเราต้องการเพียงจะยุติเรื่องนี้ ใช่แล้วแค่หยุดเรื่องบ้าๆแบบนี้

ดร.ซาโตมิ : แกพูดอะไรน่ะ?

SCP-711-2 :เพราะพวกฉันคืออนาคตของโลกใบนี้ไงล่ะ

ดร.ซาโตมิ : อนาคตอะไรของแก

SCP-711-2 : เราต้องการเพียงเปลี่ยนแปลงโลกนี้ ฮ่าฮ่าฮ่า แกนั่นแหละที่ไม่รู้อะไร!!!เพราะพวกแกมันโง่ แต่เราก็ดันมาติดอยู่ในพันธนาการบ้าๆนี่

ดร.ซาโตมิ : หมายถึงหมอกนั่นเหรอ?

SCP-711-2 : ใช่แล้วมันเหมือนคำสาบ เราต้องสู้กับซากศพนั่นมาเป็นพันครั้งแล้ว ทหารของกองทัพที่ไม่มีวันตาย เพื่อนๆฉันเริ่มเปลี่ยนไปทุกคนลืมว่าพวกเราเป็นใคร

ดร.ซาโตมิ : นายจะบอกว่าพวกนายติดอยู่ในวงจรความผิดปกตินั่นน่ะหรอ

SCP-711-2 :ไม่ใช่พวกฉันแล้วล่ะแต่แค่ตัวฉัน ฉันติดอยู่ในนี้มานับ30ปีแล้ว ทุกสิ่งมันวนเวียนเพื่อนๆของฉันทุกคนลืมตัวตนของตัวเอง ทุกคนรวมทั้งตัวฉันตายไปแล้วก็ฟื้นขึ้นมาอีก แต่ทุกคนทำเหมือนไม่รู้อะไร

ดร.ซาโตมิ : นี่เรื่องจริงเหรอ?

SCP-711-2 : ฉันไม่ใช่พวกมันฝ่ายใดทั้งนั้น ฉันเพียงแฝงตัวเข้ามาในตอนนั้น ฉันได้รับภารกิจมาไงล่ะ ต้องจากครอบครัวและลูกสาวมาโดยไม่มีวันได้กลับไปหา

ดร.ซาโตมิ : เรื่องของคุณน่าเศร้านะ ตอนนี้ดูเหมือนเวลาจะครบ30นาทีแล้ว คุณคงจะใกล้หายไปแล้วล่ะ คุณมีอะไรจะพูดอีกมั้ย

SCP-711-2 : ดีใจจังที่ได้เจอเธอ เพราะมันทำให้ฉันนึกถึงลูกสาวขึ้นมา ถึงแม้ตอนนั้นที่ฉันจากครอบครัวมาลูกสาวฉันจะพึ่งเกิดก็ตาม แต่ฉันก็จำหน้าลูกสาวได้และเขาก็หน้าคล้ายเธอมาก ลูกสาวฉันน่ะ

ดร.ซาโตมิ : ฉันขอถามอีกคำถามได้ไหม ถึงมันจะนอกเรื่องก็เถอะ แต่ลูกสาวของคุณชื่ออะไร

SCP-711-2 : ลูกสาวของฉัน…ซาโตมิน่ะ (พูดจบพร้อมกับค่อยๆสลายไป)

จบการสนทนา.

-ดร.ซาโตมิ

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License