วัตถุ# : SCP-700-TH
ระดับ : Safe/Keter
มาตรการกักกันพิเศษ:
วัตถุจะถูกกักกันอยู่ในพื้นที่ที่ปลอดจากสิ่งมีชีวิตที่มีโครงสร้างแข็งแรงจากโลหะชนิดทนทานพิเศษและแน่นหนาทนทานต่อการใช้อาวุธทำลายล้างเบื้องต้น การเข้าถึงพื้นที่ของวัตถุจะดำเนินการโดยบุคคลากรระดับต่ำซึ่งสวมปลอกคอระเบิดจำนวน 2 คน โดยได้มีการทำข้อตกลงเอาไว้ว่าหากตกเป็นผู้ได้รับผลกระทบ จะมีการใช้งานระเบิดโดยทันที และต้องได้รับอนุญาตจากบุคลากรระดับสูงหลังจากปล่อยไซโคลโพรพีนภายในพื้นที่กักกัน และทำให้แน่ใจว่าวัตถุอยู่ในสภาพหมดสติแล้วเท่านั้น
เหยื่อของวัตถุจะถูกกำหนดให้เป็นกระต่ายป่าและหนูเท่านั้นเพื่อป้องกันการซึมซับความสามารถที่หลากหลายจนเกินไปจากเหยื่อ ไม่มีการอนุมัติให้ใช้สิ่งมีชีวิตอื่น ๆ นอกจากนี้
หากวัตถุมีพฤติกรรมก้าวร้าวสามารถดำเนินการใช้ความรุนแรงระดับเบื้องต้นได้ การช็อตไฟฟ้าถูกอนุมัติให้ใช้ได้ทันทีเมื่อวัตถุมีแนวโน้มที่จะใช้ความสามารถจากเสียงของมัน
จะไม่มีกำหนดการปล่อยตัววัตถุออกนอกพื้นที่ไม่ว่ากรณีใดก็ตามผู้ใดที่มีการฝ่าฝืนพยายามนำตัววัตถุออกนอกพื้นที่จะถือว่าเป็นผู้ได้รับผลกระทบและจะถูกกำจัดทิ้งทันที การเคลื่อนย้ายตัววัตถุในกรณีใด ๆ จะต้องมีการแจ้งวันเวลาล่วงหน้า และจะได้รับการดำเนินการโดยเจ้าหน้าที่เฉพาะเท่านั้น ห้ามนำตัววัตถุออกมาจากสภาพการกักกันโดยเด็ดขาด การพูดคุยและมีปฏิสัมพันธ์โดยตรงกับตัววัตถุถูกยกเลิกและเปลี่ยนเป็นใช้สื่อกลางในการพูดคุยแทน
รายละเอียด:
SCP-700-TH มีลักษณะทางกายภาพเป็นมนุษย์เพศหญิงผิวขาวที่ไม่สามารถระบุเชื้อชาติได้ มีความสูง 171 ซม.ไม่ทราบถึงอายุ โดยมันแทนตัวเองว่าคอร์ดีเลีย ดวงตาสีน้ำเงิน ผมและเส้นขนตามร่างกายมีการเปลี่ยนแปลงจากแถบสีน้ำตาลเข้มไปจนถึงสีบลอนด์สว่างได้ โดยขึ้นอยู่กับปัจจัยด้านสภาวะทางอารมณ์และจากสิ่งเร้าภายนอก มันสามารถเข้าใจและพูดภาษาอังกฤษ สเปน และอิตาลีได้ โดยมันไม่ร้องขออะไรเพิ่มเติมนอกจากเสื้อผ้าโทนสีขาวซึ่งได้รับการเปลี่ยนแปลงทุก ๆ 1 สัปดาห์และขึ้นอยู่กับการอนุมัติจากบุคลากรระดับสูง
จากการตรวจสอบถึงความผิดปกติของ SCP-700-TH พบว่าวัตถุมีการกระจายคลื่นความถี่สูงบางอย่างผ่านการฮัมเพลงซึ่งวัตถุจะทำเป็นกิจวัตร 4-5 ครั้งต่อเดือน[พบว่าเป็นเหมือนพฤติกรรมในการหาอาหารของมัน]ส่งผลให้สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมใด ๆ ก็ตามในระยะ 1 กิโลเมตรไม่มีพฤติกรรมประสงค์ร้ายต่อตัว SCP-700-TH แต่พวกมันกลับถูกดึงดูดให้เข้าไปหาวัตถุเหมือนกับถูกสะกดจิต ความผิดปกตินี้ส่งผลกับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทุกชนิดไม่เว้นแม้แต่มนุษย โดยเสียงของมันทะลุผ่านสิ่งกีดขวางและอุปกรณ์ป้องกันเสียงได้อย่างไม่ทราบวิธี
เหยื่อจะทำทุกทางที่สามารถเป็นไปได้ในการเข้าถึงตัว SCP-700-TH ไม่ว่าจะวิ่งชนสิ่งกีดขวางหรือพยายามพังมันเพื่อเข้าไปหาตัววัตถุ จากการลองกักตัวเหยื่อที่เป็นกระต่ายพบว่ามันมีความกระวนกระวายและก้าวร้าวมีชีพจรสูงส่วนเหยื่อที่เป็นมนุษย์พบว่าเหยื่อมีความรู้สึกอึดอัดใจเมื่อได้ยินเสียงฮัมเพลงนั้นเขาบอกว่ามันไพเราะและรู้สึกอึดอัดในเวลาเดียวกันและการพยายามเข้าไปหา SCP-700-TH ทำให้เขารู้สึกสบายใจขึ้น
วัตถุจะปฏิบัติกับเหยื่อด้วยความอ่อนโยนโดยการใช้มือทั้งสองข้างจับไปที่ใบหน้าเหยื่อพบว่านิ้วมือของ SCP-700-TH มีการเปลี่ยนแปลงเป็นรยางค์เล็ก ๆ จำนวนมากยืดยาวออกไปพันรอบใบหน้าเหยื่อพบว่ารยางค์เหล่านั้นมีการเจาะผ่านผิวหนังเข้าไปในร่างกายโดยที่เหยื่อไม่มีอาการดิ้นรนและเจ็บปวดใด ๆ จากนั้นเหยื่อจะหัวใจวายเฉียบพลัน และพบว่ามีการสูญเสียน้ำในร่างกายเป็นจำนวนมากกว่าร้อยละ 70 ในร่างกาย โดย SCP-700-TH เรียกกระบวนการดังกล่าวว่า "การหมุนเวียน" วัตถุสามารถอยู่ได้ 1 สัปดาห์โดยไม่ต้องการอาหารใด ๆ หลังจากเสร็จสิ้น โดยมันกล่าวว่าตนชอบใช้งานวิธีการดังกล่าวมากกว่าการกินอาหารเข้าไป รวมถึงสามารถรักษาอาการการบาดเจ็บใด ๆ ที่ส่งผลกระทบไม่เกิน 80% ต่อชีวิตของมันได้จากกระบวนการนี้
พบว่าวัตถุสามารถเลียนแบบเสียงของเหยื่อที่มันใช้กระบวนการ "การหมุนเวียน" ได้เป็นระยะเวลา 6-8 ชั่วโมง อีกทั้งมันยังมีนิสัยพยายามลอกเลียนพฤติกรรมและความสามารถบางประการของเหยื่อ โดยพบว่า SCP-700-TH ใช้วิธีการดังกล่าวในการเรียนรู้ ทำให้มันมีความสามารถบางอย่างของสัตว์บางชนิด อาทิเช่น การประสาทสัมผัสทางกลิ่นที่ไวเป็นพิเศษ การตื่นตัวและว่องไวมากกว่ามนุษย์ธรรมดา เป็นต้น
ปัจจุบันยังไม่มีการยืนยันถึงระดับสติปัญญาและสภาวะทางอารมณ์ที่แน่นอนของวัตถุได้ พบว่ามันมีความก้าวร้าวในบางครั้งที่ไม่ได้รับอาหารและการถูกปฏิเสธคำขอ[ถึงแม้บางทีจะอาละวาดโดยไม่มีเหตุผลเลยก็ตาม] พบว่าวัตถุมีการปรับตัวต่อภัยคุกคามที่ทำอันตรายตัวเองอยู่ตลอดเวลา ตัวอย่างเช่น เริ่มมีการทนทานต่อการช็อตไฟฟ้าและยาสลบในบางครั้งถึงแม้จะไม่บ่อยก็ตาม
การค้นพบ:
ชายป่า ███████████ ไอร์แลนด์เหนือ เมื่อช่วงกลางเดือนกันยายน ปี 2010 ทางสถาบันได้มีการสืบค้นคดีการเสียชีวิตปริศนาโดยมีคำให้การจากคนพื้นเมืองที่เล่าถึงตำนาน[ข้อมูลถูกลบ] รวมถึงการหายตัวไปของแพะและแม่วัวในฟาร์มโคนมเป็นจำนวนมาก เจ้าหน้าที่อาร์มพร้อมสมาชิกหน่วยได้ลงพื้นที่เข้าปิดล้อม และนำตัววัตถุกลับมายังสถาบันในสภาพหมดสติ โดยมีการสูญเสียบุคลากรระดับต่ำ 4 คนและผู้ช่วยระดับสูง 1 คน
บันทึกเหตุการณ์
วันที่ ██-██-2010
ในระยะแรกหลังจากนำตัว SCP-700-TH มายังสถาบันพบว่ามีการให้ความร่วมมือต่อสถาบันเป็นอย่างดีในการอยู่อย่างสงบเพื่อแลกกับเหยื่อทุกสัปดาห์วันที่ ██-██-2011
วัตถุเริ่มแสดงอาการก้าวร้าวมีการเรียกร้องให้มีการเพิ่มพื้นที่กักกันและเรียกร้องการถูกปล่อยตัวให้เป็นอิสระเดือนละ 1 ครั้งรวมถึงร้องขอเสือดาว1ตัวซึ่งทางสถาบันได้ให้การปฏิเสธวันที่ ██-██-2012 วัตถุมีการใช้ความสามารถที่รุนแรงขึ้นโดยสามารถสะกดจิตเหยื่อให้พยายามพาตัวของวัตถุออกไปจากพื้นที่กักกันก่อนจะถูกเจ้าหน้าที่ควบคุมสถานการณ์ไว้ได้ ได้มีการงดอาหารรวมถึงเหยื่อของ SCP-700-TH นานถึง 17 วัน พบว่าวัตถุยังมีชีวิตอยู่ได้ แต่ร่างกายมีความซูบผอมลงอย่างเห็นได้ชัด รวมถึงผิวหนังมีความเหี่ยวย่นและแห้งเหี่ยวคล้ายคนชราแต่ความสามารถและความก้าวร้าวของวัตถุกลับรุนแรงขึ้นมันมีการกระจายคลื่นความถี่ผ่านการฮัมเพลงได้ไกลมากขึ้นถึง 500 เมตร
วันที่ ██-██-2012
สภาพร่างกายของ SCP-700-TH กลับมาเป็นเหมือนเดิมอีกครั้งหลังจากได้รับอาหารเป็นเวลา 3 วันให้หลัง วัตถุรับปากว่าจะไม่ก่อความวุ่นวายวันที่ ██-██-2016
วัตถุสามารถทนต่อแก๊สยาสลบได้ในระดับหนึ่งในขณะที่มีการเข้าไปตรวจสอบความเรียบร้อยในพื้นที่กักกัน มันหลบหนีออกมาก่อนจะถูกจับกลับไป และเพิ่มความเข้มงวดในการป้องกันเป็น 2 เท่าโดยมีการเพิ่มการใช้ปลอกคอระเบิดสำหรับผู้ที่เข้าไปในพื้นที่กักกันและให้เปลี่ยนมาใช้บุคลากรระดับต่ำประเภทใช้แล้วทิ้งแทน รวมถึงได้ปรับเปลี่ยนให้คำขอใด ๆ ก็ตามของวัตถุในอนาคตจะถูกปฏิเสธทันที
เพิ่มเติม
การขอเพิ่มพื้นที่ให้SCP-700-TH กำลังอยู่ในระหว่างพิจารณาเนื่องจากความสามารถที่ส่งผลกว้างขึ้นของวัตถุ ส่วนการเรียกร้องเรื่องการปล่อยตัวไม่มีการอนุมัติแต่อย่างใด รวมถึงการที่วัตถุจะทำตัวดีเป็นบางครั้งเมื่อได้รับอาหารและเหยื่อที่เพียงพอก็ไม่ควรนำมาพิจารณาในการให้อิสระแก่ตัวของวัตถุแต่อย่างใด
"ฉันไม่ปล่อยให้เธอทำตามอำเภอใจหรอกคอร์ดีเลีย มันไม่ง่ายเลยที่จะเสียเวลาไปมากขนาดนี้เพื่อจับเธอมาไว้ที่นี่ แถมยังมีแนวโน้มที่เธอจะปรับตัวเพื่อต่อต้านมาตรการกักกันของเราได้มากขึ้นซะด้วย ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าในอนาคตเธอจะทำอะไรอีก"
-เจ้าหน้าที่อาร์ม







