SCP-206

วัตถุ #: SCP-206

ระดับ: Euclid

มาตรการกักกันพิเศษ: SCP-206 นั้นไม่สามารถกักกันได้เนื่องจากสภาวะและตำแหน่งปัจจุบันของวัตถุนั้นไม่เป็นที่แน่ชัด ฉะนั้นมาตรการกักกันนั้นจะทำเพียงระงับข้อมูลเพื่อป้องกันการมีตัวตนของวัตถุสู่สาธรณะชน

ย่านความถี่ที่วัตถุได้ใช้เพื่อส่งสัญญานนั้นจะถูกตรวจสอบตลอดเวลาและรูปภาพทุกรูปที่ส่งโดยวัตถุนั้นจะถูกระงับและลบออกจากระบบดาวเทียมเอกชนเพื่อให้ดาวเทียมของสถาบันเท่านั้นที่รับสัญญานเหล่านี้ได้เท่านั้น เว็บไซต์ต่างๆที่เกี่ยวข้องกับเทคโนโลยีและดาราศาสตร์นั้นจะถูกจับตาโดยสถาบันเพื่อตรวจสอบว่ามีการพูดถึงหรือมีการอแพร่กระจายข่าวสารที่เกี่ยวกับยานสำรวจดวงดาวดังกล่าวหรือมีการแพร่กระจายรูปที่วัตถุส่งมาหรือไม่(รูปทั้งหมดนั้นสามารถดูได้ในเอกสารที่ 206-AA12) หากพบว่ามีผู้ค้นพบตัวตนของวัตถุ ผู้นั้นจะถูกลบความทรงจำทันที

เพิ่มเติม – 30/11/20██ : เนื่องจากการสำรวจวัตถุ SCP-206 นั้นสามารถเป็นไปได้จากดาวเทียมของเอกชน เจ้าหน้าที่ของสถาบันที่เกี่ยวข้องกับระบบดาวเทียมและเจ้าหน้าที่ที่แฝงตัวในองค์กรที่เกี่ยวกับการถ่ายภาพทางอากาศนั้นจะมีหน้าที่จับตาดูตัวอย่างของ SCP-206 และลบรูปภาพที่วัตถุส่งมายังโลกและรูปของวัตถุที่ถูกถ่ายได้โดยองค์กรนอกเหนือการควบคุมของสถาบันและแทนที่ด้วยเหตุผลที่ว่า ‘รูปเสีย’ หรือ 'ข้อมูลขัดข้อง' เพื่อปกปิดตัวตนของวัตถุ

รายละเอียด: SCP-206 คือรถสำรวจดาวอังคาร (ชื่อรหัส – อินวิคตัส) ที่ถูกปล่อยจากโลก ณ วันที่ 12/08/20██ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการอวกาศบูรณาการระหว่างสถาบันวิจัยอวกาศรัซเซียกับองค์กรอวกาศยุโรป (ESA) (ภารกิจหลักของวัตถุนั้นสามารถอ่านได้ในเอกสารที่ 206-AA1) โครงการดังกล่าวได้สามารถส่งวัตถุผ่านจรวจ โซยูส-เอฟจีได้สำเร็จ แต่ทว่าสัญญานการติดต่อระหว่างยานกับฐานบัญชาการได้ขาดหายไปในวันที่ 16/01/20██ ซึ่งอยู่ระหว่างระยะทางครึ่งหนึ่งก่อนถึงดาวอังคาร ความพยายามใดๆที่จะสื่อสารกับยานด้วยวิธีต่างๆนั้นไม่สามารถทำๆได้ และในวันที่ 10/02/20██ ยานดังกล่าวได้ถูกขึ้นสถานะศูนย์หาย

ในวันที่ 08/06/20██ (ซึ่งเป็นวันตามกำหนดการที่วางแผนของภารกิจอินวิคตัสว่าจะถึงดาวอังคารไปแล้วหนึ่งวัน) ESA ได้รับการติดต่อกับจากยานสำรวจดังกล่าวด้วยความถี่เดิมที่ใช้ก่อนหน้านี้ วัตถุได้ส่งรูปจำนวน 38 ก่อนที่จะถูกตัดขาดไป ซึ่งรูปเหล่านั้นเป็นรูปของหลุมอุกกาบาตวิคตอเรีย ซึ่งเป็นจุดลงจอดของยานดังกล่าวตามแผนการเดินทาง หลังจากนั้นประมาณสามวัน วัตถุได้ส่งรูปเพิ่มขึ้นอีก 11 รูปซึ่งเป็นรูปที่ต่างไปจากเดิม (หลังจากนั้นสามารถระบุได้ว่าเป็นรูปของพื้นที่ส่วนไซโดเนีย หนึ่งในพื้นที่ของดาวอังคาร ซึ่งห่างจากตำแหน่งเดิมประมาณ 2500 กิโลเมตรไปทางใต้)

สถาบันได้รับแจ้งความผิดปกติดังกล่าวจาก ESA หลังจากนั้นไม่นานและสถาบันได้ส่งทีมสืบสวนทันที สถาบันได้จัดมาตรการกักกันพิเศษขึ้นในวันที่ 21/06/20██ หลังจากที่ศูนย์ควบคุมภารกิจได้รับภาพพาโนรามาของพื้นผิวดาวอังคารอีก 5 รูปซึ่งจากรูปนั้นคาดว่าถูกถ่ายจากดาวเทียมที่อยู่ในภารกิจ “ดีเอมอส” ซึ่งสถาบันนั้นยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดว่าวัตถุนั้นเคลื่อนที่จากตำแหน่งเดิมไปยังตำแหน่งหนึ่งได้อย่างไร (ซึ่งรถสำรวจนั้นเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงสุดเพียง 90 กิโลเมตรต่อชั่วโมงบนพื้นผิวเรียบเท่านั้น)

SCP-206 นั้นได้ส่งสัญญานติดต่อกับโลกเป็นระยะๆ โดยใช้ช่องสัญญานเดิมที่ [ข้อมูลถูกลบ] และทุกครั้งที่ติดต่อกับโลกได้นั้น วัตถุจะส่งรูปผ่านสกุลไฟล์ต่างๆ และฟอร์แมตของรูปเหล่านั้นไม่สามารถอ่านได้และไม่มีความเชื่อมโยงใดๆกับอุปกรณ์ที่อยู่บนอินวิคตัส ถึงแม้ว่าจะมีแหล่งที่มาจากแหล่งเดียวกันก็ตาม

สถานีรับสัญญานของสถาบันได้รับรูปทั้งสิ้น ████ รูป โดยรูปจำนวนหนึ่ง (ประมาณ 38%) เป็นรูปที่ถ่ายบนพื้นโลกหรือมีลักษณะที่คล้ายกับโลก (โดยมีการเปลี่ยนแปลงด้านรายละเอียดในรูปเล็กน้อย) ส่วนที่เหล่านั้นถูกถ่ายจากพื้นที่ต่างๆ ของดาวเคราะห์ที่อยู่ในระบบสุริยะจักรวาลและส่วนหนึ่งที่ไม่สามารถอธิบายตำแหน่งได้ ความถี่ของการส่งสัญญานรูปนั้นแตกต่างกันออกไปอย่างมากโดยระยะสั้นที่สุดนั้นคือ 26 ชั่วโมงและยาวที่สุดคือ 511 ชั่วโมง

ถึงแม้ว่าสถาบันสามารถยืนยันได้ถึงสิ่งที่มีลักษณะคล้ายกับรถสำรวจก็ตาม (อ่านภาคผนวกที่ 206-1) สถาบันยังคงไม่สามารถติดตาม“วัตถุ”ดังกล่าวถึงแม้ว่าพื้นผิวที่วัตถุดังกล่าวถ่ายภาพมานั้นจะมีเงาสะท้อนก็ตามและรูปถ่ายจำนวนมากนั้นได้แสดงถึงพื้นที่ที่รถสำรวจอินวิคตัสนั้นไม่สามารถเข้าไปได้เนื่องจากขนาดและลักษณะทางกายภาพของรถสำรวจ

ภาคผนวกที่ 206-01: ปัจจุบันสถาบันสามารถจัดตั้งมาตรการกักกันพิเศษได้สำเร็จ สถาบันยังคงไม่ทราบแน่ชัดว่าสัญญานที่ส่งมานั้นมาจากยานสำรวจโดยตรงหรือมาจากสิ่งที่ไม่ทราบที่มาแน่ชัดของวัตถุที่เลียนแบบความถี่สัญญานของรถสำรวจ

อย่างไรก็ตาม วันที่ 13/08/20██ สถาบันได้รับสัญญานรูปภาพจากวัตถุ ซึ่งภายหลังรูปนั้นถูกระบุว่าเป็นอุปกรณ์วัดระยะระบบเลเซอร์บนดวงจันทร์ จากนั้นสถาบันได้สั่งให้ระบบตรวจสอบดาวเคราะห์ที่สถาบันทำการควบคุมอยู่นั้นสำรวจพื้นผิวของดวงจันทร์ทันที แต่พบเพียงรอยล้อตะขาบบนพื้นผิวดวงจันทร์ที่มีลักษณะคล้ายกับล้อตะขาบของอินวิคตัสเท่านั้นและคาดว่ายานดังกล่าวได้ออกจากพื้นที่ไปแล้ว ในวันที่ 30/11/20██ ยานสำรวจโคจรรอบดวงจันทร์ของประเทศญี่ปุ่น “เซลลีน” (SELENE) สามารถถ่ายภาพยานสำรวจดังกล่าวได้หลังจากที่ยานสำรวจได้หันกล้องไปยังหลุมอุกกาบาตคอปเปอร์นิคคัสบนดวงจันทร์ หลังจากนั้นสี่ชั่วโมง SCP-206 ได้ส่งสัญญานกลับมายังโลกโดยภาพที่ส่งมานั้นเป็นภาพที่มีลักษณะคล้ายกับพื้นที่ดังกล่าวที่ยานเซลลีนสามารถถ่ายได้ หลังจากนั้น ดาวเทียมของเอกชนจำนวนมากสามารถจับภาพของวัตถุได้อย่างต่อเนื่อง อ่านเอกสารการพบเห็นที่ SCP-206 สำหรับข้อมูลเพิ่มเติม

ภาคผนวกที่ 206-02: ถึงแม้ว่า SCP-206 จะใช้ [ข้อมูลถูกลบ] เป็นตัวส่งสัญญานก็ตาม สถาบันยังคงพบสัญญานที่ถูกส่งจากวัตถุโดยผ่านตัวรับสัญญานทางทหารหรือทางเอกชนอยู่บ่อยครั้ง ไม่พบความเชื่อมโยงใดๆในรูปภาพดังกล่าว อ่านบันทึกเหตุการณ์ที่ SCP-206 สำหรับข้อมูลเพิ่มเติม

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License