SCP-1638
Monarch-butterflies1.jpeg

SCP-1638-1 ในระหว่างเหตุการณ์ฮาร์โป

วัตถุ# SCP-1638

ระดับ: Euclid

มาตรการกักกันพิเศษ: SCP-1638 ถูกกักกันไว้ในศูนย์เฉพาะหน้า 107 ซึ่งตั้งขึ้นในพื้นที่ที่█████ มลรัฐแคลิฟอร์เนีย พื้นที่นี้นั้นได้รับการระบุว่าเป็นเขตสงวนพันธุ์สัตว์ป่า รอบพื้นที่นั้นได้ล้อมรั้วขึงลวดสูง 4 เมตรไว้โดยรอบ และยามซึ่งสวมรอยเป็นเจ้าหน้าที่ป่าไม้จะไล่พลเรือนที่เข้าไปในพื้นที่ออกไป บุคลากรที่ประจำที่ศูนย์นี้จะต้องพกพาอุปกรร์ส่วนตัวที่สามารถเล่นเสียงได้ (เครื่องเล่น MP3 สมาร์ทโฟน ฯลฯ)ไว้ตลอดเวลา ห้ามใช้งานเครื่องจักรหรืออุปกรณ์ใดๆที่อาจทำให้เกิดเสียงดังเกิน 85 เดซิเบลนอกเหนือจากเพื่อการทดลอง เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเหตุการณ์ฮาร์โปโดยมิได้ตั้งใจ

รายละเอียด: SCP-1638 เป็นรหัสที่ตั้งให้ผ่าในพื้นที่วงกลมหยาบๆซึ่งมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณห้ากิโลเมตร ใน[ข้อมูลปกปิด] มลรัฐแคลิฟอร์เนีย ที่จุดศูนย์กลางนั้นคือหลุมฝังศพของซ████ สมิธ ผู้เชี่ยวชาญพิเศษด้านการกักกัน SCP แบบเสียง ซึ่งได้เสียชีวิตเมื่อวันที่ ██/██/20██ เพราะมะเร็งตับ การทดสอบหลุมฝังศพและอัฐที่ขุดขึ้นมานั้นไม่พบลักษณะผิดปกติ พืชในพื้นที่นี้ส่วนใหญ่แล้วเป็นต้นสนมอนเทอรีย์ (Pinus radiate) และต้นบลูกัม (Eucalyptus globulus) ในพื้นที่นี้ยังมีผีเสื้อโมนาร์ (Danaus plexippus) ซึ่งมีจำนวนประชากรมากกว่าในสิ่งแวดล้อมแบบเดียวกันอยู่ ██% ซึ่งจากนี้ไปจะเรียกว่า SCP-1638-1 ,SCP-1638-1 นั้นไม่มีพฤติกรรมการย้ายถิ่นฐานตามปกติและจะอยู่ในพื้นที่นี้ตลอดทั้งปี แต่นอกจากในเหตุการณ์ฮาร์โปแล้วก็ไม่พบพฤติกรรมผิดปกติจำเพาะ

โดยตัวมันเองแล้ว ไม่มีพืชพรรณ สัตว์ หรืออนินทรียวัตถุใดๆในพื้นที่นี้แสดงพฤติกรรมหรือลักษณะทางชีวภาพที่ผิดปกติเลย แต่เมื่อรวมกันแล้ว สภาพทางภูมิศาสตร์ที่เกิดจากสิ่งทั้งหมดนั้นใน SCP-1638 จะแสดงผลด้านการกันเสียงสะท้อนที่รุนแรงมาก - จนระดับเสียงโดยรอบในพื้นที่นี้จะไม่ดังเกินกว่าห้าเดซิเบล จากการสังเกตุการณ์และทดสอบนั้น พบว่า SCP-1638 สามารถควบคุมพื้นผิวทางภูมิศาสตร์ตามธรรมชาติแบบไดนามิกได้ (เช่น ใบไม้ เศษตามพื้นป่า และสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง) จนทำให้พลังงานเสียงถูกดูดซับและสลายไปโดยสิ่งอื่นหรือเสียงสะท้อนของตัวมันเอง น่าสังเกตว่า SCP-1638 นั้นได้ใช้วิธีการสลายเสียงหลายๆรูปแบบซึ่งสถาบันได้คิดค้นขึ้นเองเพื่อใช้กักกัน SCP แบบเสียงโดยเฉพาะ

เสียงใดๆก็ตามใน SCP-1638 ที่ดังกว่า 85 เดซิเบลจากที่มาของเสียงเป็นเวลานานเกินกว่า 10 วินาทีก็จะทำให้เกิดเหตุการณ์ฮาร์โป ระหว่างเหตุการณ์นี้ SCP-1638-1 ภายในรัศมีหนึ่งกิโลเมตรจากจุดกำเนิดเสียงจะมีพฤติกรรมแบบฝูงและจะรวมตัวกันรอบๆจุดของเสียง เมื่อจำนวนของ SCP-1638-1 รวมกันถึงจุดวิกฤติ (อย่างน้อย 50,000 ตัว) SCP-1638-1 ก็จะจัดวางตำแหน่งของปีกของพวกมันประสานกันจนทำให้เกิดผลผิดปกติทั่วไปของ SCP-1638 ที่รุนแรงขึ้น จากการทดลองนั้นพบว่าระดับเสียงระหว่างเหตุการณ์นี้จะเบาลงไปได้ถึงที่ -14 เดซิเบล แม้แต่เสียงที่ดังจากลำโพงขยายเสียง บุคลากรคลาส-Dที่ได้อยู่ในเหตุการณ์นี้รายงานว่าได้ยินแต่เสียงของตนเอง และมีความรู้สึกทุกข์เชิงจิตวิทยาตั้งแต่ระดับเบาถึงระดับกลาง ซึ่งสอดคล้องกับการสูญเสียประสาทสัมผัสบางส่วน เหตุการณ์ฮาร์โปนั้นโดยทั่วไปแล้วจะคงอยู่ประมาณสามชั่วโมงหลังจากที่เกิดเสียงรบกวน

การพยายามสื่อสารกับ SCP-1638 หรือยืนยันให้แน่ใจว่ามันมีสำนึกหรือไม่นั้น ที่ผ่านมาประสพความล้มเหลวทั้งหมด

ภาคผนวก SCP-1638-A: สถาบันนั้นทราบเรื่องของ SCP-1638 เมื่อทีมก่อสร้างที่พยายามเข้ารื้อพื้นที่ได้ทำให้เกิดเหตุการณ์ฮาร์โป ได้ดำเนินการไปตามมาตรการปกติและทำการสัมภาษณ์ทีมก่อสร้างก่อนจะทำการลบความทรงจำแบบ A ระหว่างการค้นพื้นที่นั้นได้พบกับหลุมฝังศพของผู้เชี่ยวชาญสมิธ เช่นเดียวกับวัตถุอื่นจำนวนหนึ่ง (ดู ข้อมูลเพิ่มเติม SCP-1638-C)

ภาคผนวก SCP-1638-B:
รายงานการสอบสวนภายในวันที่ ██/██/20██:

บันทึกของสถาบันนั้นระบุว่าผู้เชี่ยวชาญสมิธนั้นโตในเมือง████ แคลิฟอร์เนีย ซึ่งห่างจาก SCP-1638 ไปสิบกิโลเมตร และจากการสืบสวนก็พบว่าเธอได้เคยพยายามยื่นคำร้องโดยไม่ประสพความสำเร็จเพื่อระงับการพัฒนาพื้นที่ที่ในปัจจุบันคือ SCP-1638 มาแล้วหลายครั้ง เดิมทีนั้นเจ้าหน้าที่สมิธถูกเผาและฝังไว้ในสุสาน██████ ที่█████ ตามมาตรการทั่วไปของสถาบันสำหรับบุคลากรที่ไม่มีญาติใกล้ชิดซึ่งมีชีวิตอยู่ แต่อัฐของเธอก็ถูกลอบขุดขึ้นมาและนำไปฝังใหม่ในที่ปัจจุบันโดยบุคคลหรือกลุ่มบุคคลที่ไม่สามารถระบุได้ในเวลาต่อมา ซึ่งสถาบันไม่ทราบเรื่องนี้จนกระทั่งรู้เรื่องของ SCP-1638 แม้ว่าสุสานจะมีมาตรการรักษาความปลอดภัยแล้ว ในขณะนี้ ที่ฝังศพเดิมของผู้เชี่ยวชาญสมิธไม่ได้แสดงลักษณะผิดปกติใดๆ แต่ก็ได้ทำการจับตาดูผลที่อาจเกิดขึ้นแล้ว

ภาคผนวก SCP-1638-C:

ข้อความในจดหมายที่พบบนหลุมศพของผู้เชี่ยวชาญสมิธซึ่งจ่าหน้าถึงสถาบัน SCP และลงชื่อไว้ว่า "ค█████ ม███" — บุคคลผู้ต้องให้ความสนใจซึ่งต้องสงสัยว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับวัตถุ SCP แบบเสียงจำนวนมาก ซึ่งมีอยู่ ██ รายการที่ผู้เชี่ยวชาญสมิธมีส่วนเกี่ยวข้องในการกักกัน

ตอนแรกนั้นผมเกลียดเธอ ผมคิดว่าเธอกักขังศิลปะของผม ตัดตอนมัน ฆ่ามัน ผมก็เลยขัดเกลาฝีมือของผมขึ้นอีก สร้างสิ่งใหม่ออกมาแล้วปล่อยมันออกไป - แต่พวกคุณก็เจอมันแล้วเธอก็จับมันขัง ล้างมือ ย้อนกลับ แล้วก็ทำแบบเดิมอีกรอบ แต่ตรงไหนสักแห่งระหว่างนั้น ความเกลียดชังก็กลายเป็นการแข่งขัน กลายเป็น…การประลองอย่างตรงไปตรงมา เธอผลักดันผม และผมก็ผลักดันเธอ จะมีสัตว์ร้ายสักกี่ตัวที่เป็นอิสระ จะมีกี่ชีวิตที่สูญเสีย ถ้าเธอไม่ได้เรียนรู้จากผม? ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ ป่านนี้ผมก็คงจะยังเอาขนม้าขัดลวดอยู่เลยมั้ง

ครั้งหนึ่งผมได้ซ่อนตัวอยู่ ดูเธอกักขังงานของผม — ตอนนั้นผมยังแข่งกับเธออยู่และคิดว่ามันจะทำให้ผมได้เปรียบ มันเป็นความโง่บัดซบ ผมเข้าใจศิลปะของเธอเพียงผิวเผินเท่านั้นเอง ทว่า ผมก็รู้สึกว่าเราได้สร้างสิ่งใหม่ขึ้น ระหว่างเสียงของผมกับความเงียบของเธอนั้น ศิลปะใหม่ก็กำเนิดขึ้น มันเป็นเศษเสี้ยวของความกระจ่างแจ้งที่สวยงาม ผมคิดว่าตอนนั้นผมหลงรักเธอนิดหน่อยแล้ว

เราได้สร้างผลงานมากมายด้วยกันแบบนั้น ถึงผมจะไม่เคยเชื่อได้สนิทใจว่าเธอรู้สึกแบบเดียวกันก็เถอะ ตอนนี้เธอตายแล้ว แล้วที่พวกคุณตอบแทนต่อการรับใช้หลายปีของเธอก็คือหลุมศพไม่มีชื่อหลุมนึง แล้วก็คงสลักชื่อเธอไว้บนหินตรงไหนสักแห่งท่ามกลางชื่ออื่นๆนับไม่ถ้วน

เธอเป็นคู่ต่อสู้ที่คู่ควร คู่ปรับที่ยิ่งใหญ่ แลัวก็คู่หูที่ไม่มีใครเทียบ เธอควรได้รับมากกว่านั้นนะ กักกัน—หรือที่ถูกคือรักษา—สถานที่ที่เธอรักนี้ไว้ด้วย พวกคุณติดค้างเธอมากพอ ส่วนตัวผมเอง - ผมไม่มีปัญญาสร้างอนุสาวรีย์ที่เหมาะกับเธอได้ - ก็เลยทำให้เธอมีโอกาสได้สร้างของตัวเธอเอง

ด้วยความนับถือ

ค█████ ม███

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License