เอกสารที่ SCP-1514-RM27

เอกสารที่ถูกเก็บกู้จากโครงการ เอ็ม██████

บันทึกของดร.██████

บันทึกหมายเลข ██: พวกรัสเซียภูมิใจนักหนากับการวิจัยโทรจิตกันเชียว แต่พวกมันก็ขาดวิสัยทัศน์บางสิ่ง พวกมันไม่เข้าใจว่าการเคารพศักกายภาพของอารมณ์มนุษย์มันเป็นยังไง แต่ไม่นานหรอก เดี๋ยวมันก็ได้รู้ซึ้งว่ามันเป็นยังไง แค่รอให้ตัวกระตุ้นโทรจิตของเราเสร็จก็แค่นั้นละ ต้องขอบคุณชิ้นส่วนและความรู้ใหม่ๆจาก ██████ จริงๆ โครงการเราเสร็จก่อนกำหนดแน่นอน ตอนนี้มันขึ้นอยู่กับพวกเราแล้วละ ว่าจะทำอย่างไรต่อไป

บันทึกหมายเลข ██: ผู้ทดลองสองคนที่ได้รับเซรุ่มวันนี้ล้มเหลวอย่างน่าอับอาย คนแรกตายด้วยสาเหตุเลือดออกในสมอง อีกคนก็ตายจากภาวะพยาธิสมองเป็นพิษอีก เราสรุปความคิดเห็นกันได้ว่าระบบประสาทของมนุษย์ผู้ใหญ่นั้นมีความแข็งกระด้างเกินไปและมีภาวะต่อต้านกับการเปลี่ยนแปลงอย่างกระทันหัน จากผลการทดลองที่ผมพูดมาทั้งหมดนั้นทำให้ผู้ทดลองชุดสองของเรากลายเป็นไร้ค่าทันทีตั้งแต่ยังไม่ทดลองด้วยซ้ำ เรายังคงต้องพัฒนาต่อไป ซึ่งเราคาดว่าตัวอ่อนที่อยู่ในระหว่างการตั้งครรภ์นั้นอาจจะสามารถรับสถานะนี้ได้ เรายังคงต้องการของทดลองเพิ่มจาก ███████████.

บันทึกหมายเลข ██: ตัวอย่างสองในสี่เกิดอาการแท้งวันนี้ หลังจากที่สามารถยืนยันได้ว่าตัวอย่างนั้นไม่ตอบสนองต่อเซรุ่มที่เราฉีดเข้าไป เราต้องกำจัดทิ้งทันที เราลองลดขนาดโดสลงในตัวอย่างที่เหลือ หวังลึกๆว่ามันจะช่วยลดอาการความรุนแรงได้บ้าง

บันทึกหมายเลข ██: ███████████. สั่งให้เรานำผู้ทดลองตัวนึงมาตรวจสอบอย่างใกล้ชิด ซึ่งเราเอาตัวอย่างหมายเลข 4 นำมาผ่าคลอดซึ่งเราสามารถนำตัวอ่อนออกมาจากตัวแม่ได้สำเร็จ แต่อย่างไรก็ตาม ตัวแม่นั้นสามารถฟื้นฟูกลับมาและมีสติได้อย่างรวดเร็วและ [ข้อมูลถูกลบ] ผมไม่เข้าใจเลยสักนิด ว่าทำไมตัวแม่ถึงตอบสนองกับเซรุ่มได้ดีกว่าฟีตัสที่อยู่ในตัวแม่? ███████████ เหมือนจะตื่นเต้นที่ได้รับรู้ข่าวนี้ซึ่งผมก็พลอยตื่นเต้นตามไปเหมือนกัน เรียกว่าอย่างไรดีละ? เราเสียตัวทดลองไปทั้งหมด 5 คนจากการทดลองครั้งก่อนๆ ซึ่งก็ปกติละนะที่ผมจะรู้สึกแบบนั้น พวกเราเอาตัวแม่เข้ารับเคมีบำบัดให้อยู่ในสภาวะโคม่าตลอดเวลา ผมหวังว่าอนาคตเราน่าจะสามารถป้องกัน [ข้อมูลถูกลบ]

บันทึกหมายเลข ██: คลากค์เป็นบ้าอะไรอีกก็ไม่รู้ เขาพยายามทำลายกระจกห้องกักกันตัวอย่างหมายเลข 4 และบอกว่าเขา “ต้องการสิ่งที่เป็นของเขาคืน” ผมไม่รู้ว่าอะไรเป็นแรงจูงใจให้เขาทำแบบนั้น แต่เมื่อผมอ่านบันทึกการทำงานของเขาแล้วเห็นว่าเขาจ้องมอนิเตอร์และจับตาดูตัวแม่ของตัวอย่างหมายเลข 4 ติดกันสองวันเต็มๆ ตัวกระตุ้นโทรจิตที่เราสร้างขึ้นมันได้ผลเกินคาดกว่าที่เราคาดคะเนไว้ซึ่งส่งผลกับคนที่มองเห็น แต่ว่าตัวอย่างที่ไม่ได้สติยังสามารถส่งผลกระทบได้เนี่ยนะ? เกินคาดมาก. พวกเราหาอะไรกันประตูไว้และเสริมกำแพงห้องกักกันด้วย [ข้อมูลปกปิด] ที่ ███████████ ให้เรามา แต่เราไม่มีอะไรรับรองความปลอดภัยได้สักอย่างเลยว่ามันจะไม่ส่งพลังงานเหมือนที่เราเคยเจอตอนเราผ่าคลอดวัตถุอีก

บันทึกหมายเลข ██: ชิบหายละ ██ จะสั่งระงับโครงการเอ็ม████ แต่ ███████████ สั่งให้เราทำงานกันต่อไปโดยพวกเขาจะเคลียเรื่องนี้ให้ แต่เราแม่งไม่ได้ความห่าอะไรเลยจากตัวอย่างหมายเลข 4 ซึ่งตัวอย่างอื่นๆกับตัวแม่นั้นเราทำลายทิ้งไปหมดแล้ว พวกนั้นไม่ตอบกลับห่าอะไรพวกเราเลยสักอย่าง เหมือนว่ามันมีแต่จะเอาเงินมาละลายที่พวกเราเท่านั้น และคนของผมก็เริ่มไม่พอใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น สิ่งที่แย่กว่าคือผมต้องมาตามล้างตามเช็ดไอสิ่งที่คนของผมทำไว้อีก

บันทึกหมายเลข ██: โอเค ██ ยืนยันแล้วว่าจะไม่สั่งระงับโครงการ ถึงแม้ว่าข้อมูลโครงการบางส่วนนี้จะถูกหลุดไปในสาธารณะก็ตาม ซึ่งผมไม่แปลกใจเท่าไหร่ แต่ตอนนี้สิ่งมีสิ่งที่น่าสนใจอย่างนึงคือตัวอย่างหมายเลข 4 เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้น ตัวอย่างนั้นเริ่มปลดปล่อย [ข้อมูลถูกลบ] ซึ่งเป็นรังสีที่ส่งผลต่อจิตใจโดยตรงกับผู้ที่ได้รับ ซึ่งจากที่เราบอกได้ตอนนี้ เราไม่ยืนยันได้ว่าตัวอย่างนั้นยังคงมีความรู้สึกนึกคิดหรือไม่และนี่เป็นสิ่งเดียวที่เรายืนยันได้ว่าตัวอย่างที่ 4 มีการตอบสนองกับเซรุ่มอย่างแท้จริง แต่เราก็ยังไม่แน่ใจอะไรทั้งนั้นเพราะเท่าที่เราดูแล้ว การทดลองนี้มันไม่น่าจะสำเร็จด้วยซ้ำ เราจะลองนำชิ้นเนื้อของวัตถุมาตรวจสอบอีกที

บันทึกหมายเลข ██: [ข้อมูลถูกลบ]

บันทึกหมายเลข ██: อุปกรณ์และทุกสิ่งที่เราต้องใช้งานเราย้ายมาในแล็บบีทั้งหมดเรียบร้อย ส่วนตัวแม่ของตัวอย่างหมายเลข 4 ได้ถูกล็อคไว้ในโลงหมายเลข [ข้อมูลถูกลบ] ถึงแม้ว่าตัวแม่นั้นมีการตอบสนองกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวอย่างหมายเลข 4 ในขณะที่ห้องทดลองนั้นขนานกันกับโลงที่เก็บตัวแม่ไว้ ซึ่งผมว่ามันเป็นสิ่งที่แตกต่างจากที่เราเจอมาก เราสามารถแยกตัวอย่างเซลล์ประสาทของตัวแม่ได้สำเร็จหลังจากที่เราทำลายซากของตัวแม่ได้สำเร็จ ███████████ ต้องการให้พวกเราศึกษาวิธีการโคลนนิ่งเซลล์ตัวอย่างซึ่งผมก็ไม่รู้ว่าพวกนั้นจะให้พวกเราทำไปทำไม? ตัวอย่างที่ 4 ยังคงอยู่ในสภาวะปกติ เรายังคงไม่มีการตัดชิ้นเนื้อไปตรวจสอบในอนาคตหรือทดลองใดๆก็ตาม เนื่องจากที่ว่าครั้งสุดท้ายที่เราทำนั้นทำให้เจ้าหน้าที่ของผมไปกว่าครึ่งต้อง [ข้อมูลถูกลบ]

บันทึกหมายเลข ██: พวกห่านั่นจัดฉากและรู้ทุกอย่างตั้งแต่แรกแล้ว คอลลินเป็นคนแรกที่แนะนำให้เราใช้ตัวอ่อนทารกและไอเวรนั่นเสือกเป็นเจ้าหน้าที่ของ ████████████ มาตลอด พวกมันรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าตัวกระตุ้นโทรจิตนั้นอันตรายและไม่เสถียรอย่างมากและมันก็ปล่อยให้เราทำงานเสี่ยงชีวิตนี่ด้วยตัวเราเอง ความผูกพันระหว่าแม่กับลูกมันเป็นพันธะที่แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่เราจะนึกได้แล้ว และใช่แล้ว เราดันไปแทรกแซงมันเข้าให้ กระแสจิตของแม่กับลูกนั้นไม่สามารถขัดขวางด้วยสิ่งใดได้เลย แม่ก็แค่พยายามจะปกป้องลูกเท่านั้น… ค่าสุดท้ายที่เราอ่านได้นั้นไม่เหมือนกับที่เราคาดไว้สักอย่าง

████████████ ได้เอาตัวอย่างหมายเลข 4 ไปและเอาตัวอย่างเซลล์ของตัวแม่ไปด้วย พวกเวรตะไลนั่นจะโคลนเซลล์จากตัวอย่างที่ 4 ด้วยตัวพวกมันเอง.. ผมเข้าใจหมดแล้ว… ตัวลูกทั้งหมดนั้นไม่ใช่อาวุธ มันเป็นแค่ไกปืน แต่ตัวแม่หน่ะ อาวุธที่แท้จริง

มันคิดว่ามันรู้ทุกอย่างที่เราทำ แต่มันไม่เคยรู้ว่ามีอะไรเกิดขึ้นบ้างในเหตุการณ์ที่เราเจอกันไป และผมจะไม่มีวันเปิดปากให้มันรู้เด็ดขาด มันคิดว่าเมื่อตัวอย่างที่ 4 หยุดการเติบโตและไม่มีความรู้สึกนึกคิดแล้วทุกอย่างจะจบ แต่มันไม่รู้หรอกว่าพลังที่แท้จริงของมันน่ะ ทำอะไรได้ขนาดไหน

ตัวอย่างจะไม่รับคำสั่งของพวกมันได้นานนักหรอก สุดท้ายตัวอย่างที่ 4 และตัวอย่างที่พวกมันสร้างขึ้นมาก็จะเริ่มเรียนรู้ด้วยตัวเองว่ามันควรรับคำสั่งใคร หรืออาจจะ.. ใครจะรู้…

มันอาจจะสร้างคำสั่งของตัวเองก็ได้…

กลับสู่หน้าหลัก

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License