SCP-1305
1305.jpg

SCP-1305 ก่อนการกักกัน

วัตถุ# SCP-1305

ระดับ: Euclid

มาตรการกักกันพิเศษ: SCP-1305 ถูกกักกันไว้ในห้องสังเกตการณ์สัตว์ป่าภายในศูนย์ 77 ให้ปล่อยหมูหรือสัตว์ที่มีขนาดพอๆกันหนึ่งตัวเข้าไปในห้องกักกันของ SCP-1305 ทุกสัปดาห์เป็นการให้อาหาร หลังจากนั้นแล้ว ให้บุคลากรคลาส-D จำนวน 2 คนทำความสะอาดภายในห้องโดยมีฝ่ายรักษาความปลอดภัยคอยเฝ้าระวัง

รายละเอียด: SCP-1305 เป็นสิ่งมีชีวิตแบบเลี้ยงลูกด้วยนมซึ่งมีลำตัวแบบทรงไข่และขาแบบหลายข้อหกข้าง มันมีขากรรไกรซึ่งยืดหยุ่นอย่างมากอยู่ด้านหน้าของลำตัวซึ่งภายในมีลิ้นและเหยื่อล่อของ SCP-1305 อยู่ มันหนักประมาณ 150 กิโลกรัม สูง 2 เมตร แต่ก็เป็นที่ทราบว่ามันสามารถบิดและเบียดตนเองลงไปในพื้นที่ซึ่งมีขนาดเพียง 1/16 ของตัวมันได้

ในตอนที่มันตื่นตัวนั้น SCP-1305 จะหาทางซ่อนตัวในพื้นที่ปิดมืดๆ อย่างเช่นตู้เก็บของหรือตู้เสื้อผ้า เมื่อมันซ่อนตัวดีแล้ว มันก็จะปล่อย"เหยื่อล่อ"ที่ปลายลิ้นออกมา ซึ่งส่วนใหญ่แล้วจะดูเหมือนสัตว์เลี้ยงอย่างแมวบ้าน เหยื่อล่อนี้จะแสดงท่าทีเหมือนพฤติกรรมที่คาดคิดไว้ของสิ่งมีชีวิตที่มันเลียนแบบ แล้วจะพยายามล่อเหยื่อมนุษย์เข้าไปหา SCP-1305

ในกรณีส่วนใหญ่นั้น เมื่อเหยื่อเข้าไปในระยะ 15 ของเหยื่อล่อ มันก็จะเปลี่ยนสภาพกลับเป็นลิ้นซึ่งใช้จับสิ่งของได้แล้วพันรอบตัวเหยื่อไว้ จากนั้น SCP-1305 ก็จะพยายามดึงเหยื่อเข้าไปในปากแล้วก็กิน การกินอาหารนี้ใช้เวลาตั้งแต่ 16 ถึง 24 ชั่วโมง โดยในระหว่างนั้น SCP-1305 จะใช้เหยื่อล่อหาอาหารเพิ่มอีก

เมื่อ SCP-1305 ได้กินอาหารมากขึ้น มันก็จะสร้างเหยื่อล่อเพิ่มขึ้นอีกและปล่อยออกไปในอาคารที่มันอาศัยอยู่ เหยื่อล่อนี้จะมีเสียงที่ได้ยินชัดมาก โดยเฉพาะเมื่อมีมนุษย์อยู่ในตัวอาคารนั้น นอกจากนั้น เหยื่อล่อนี้ยังอาจมีรูปร่างแบบเดียวกับสิ่งที่ถูก SCP-1305 กินไปแล้ว โดยมากแล้วจะเป็นสิ่งที่เหยื่อของมันคุ้นเคย กระบวนการนี้จะดำเนินไปจนกว่าไม่มีสิ่งมีชีวิตที่เป็นเหยื่ออยู่ในพื้นที่นั้นอีก ถึงตอนนี้ SCP-1305 จะแยกตัวเองออกจากมวลที่เพิ่มขึ้นมาแล้วย้ายไปยังพื้นที่ใหม่

SCP-1305 ถูกจับมาจากบ้านที่พักอาศัยแห่งหนึ่งเมื่อวันที่ 19 กรกฏาคม 1953 หลังจากที่บุคลากรของสถาบันใน[ข้อมูลปกปิด]ทราบถึงรายงานที่เจ้าของบ้านหายตัวไปอย่างลึกลับ ณ วันที่ 11 สิงหาคม 1953 SCP-1305 ก็ถูกจัดระดับเป็น Euclid

ภาคผนวก: เอกสารซึ่งเก็บมาจากบ้านที่จับ SCP-1305 ได้

วันนี้เฮงซวย นายชอว์หยาบคายมากที่ขัดการแถลงงานของผม ผมทำงานนี้มาเป็นเดือนๆแล้วเขาก็ต้องอ้าปากอ้วนๆนั่นจนมันพังหมด ไอ้เลว วันนี้ที่เหลือก็ธรรมดาอยู่ ผมว่าเจ้าแมวนั่นกลับมาแล้วเพราะจิมมีบอกว่าเขาได้ยินมันเบียดหน้าต่างห้องนอนเขา เขาดูกลัวๆอยู่แต่สักชั่วโมงหนึ่งผมก็พาเขาเข้านอนได้

วันนี้จิมมีอยู่กับแม่เขา ที่นี่เลยมีผมคนเดียว อาหารที่ผมวางไว้ให้แมวหมดเกลี้ยง ก็ดีนะ คราวหน้าจะวางไว้ใกล้ๆประตูแล้วแง้มมันไว้หน่อย ดูซิจะเข้ามามั้ย

วันนี้เห็นแมวล่ะ! มันอยู่ที่หน้าต่างหลังจากที่ผมเข้าบ้านแล้วจิมมีบอกว่าได้ยินเสียงข่วน

ตำรวจบอกว่าพวกเขาไม่เจอจดหมายเรียกค่าไถ่ พระเจ้า…ท้องผมรู้สึกแย่มากเลย จิมมีหายไป ใครบางคนเอาลูกผมไป ขอร้องล่ะพระเจ้า ขอให้เขาไม่เป็นอะไร…

วันนี้ผมอยู่คนเดียว จิมมีไม่อยู่แล้ว แล้วนังแม่เลวของเขาก็ออกไปจากเมืองแล้ว ผมว่านังนั่นต้องมีส่วนในเรื่องนี้แน่ ผมไม่สนว่าแบนนิสเตอร์จะว่ายังไง เขายังอยู่ที่ไหนสักแห่งข้างนอกนั่น วันนี้ผมได้ยินเสียงแมวข่วนอีกแล้ว

จิมมีชอบมันมากเลย

ผมเจอเขาแล้ว เขายังอยู่ อยู่นอกหน้าต่างนี่เอง เขาโบกมือให้ผม

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License