SCP-129-TH
rating: +2+x

วัตถุ# SCP-129-TH

ระดับ: Keter

มาตรการกักกันพิเศษ: กำหนดให้พื้นที่รอบ SCP-129 ประมาณห้า (5) กม.เป็นเอเรีย-K129 ทางสถาบันได้ทำข้อตกลงกับ SCP-129 เพื่อที่ SCP-129 จะได้ไม่อพยพไปอยู่แหล่งหากินใหม่ดังต่อไปนี้:

  • สัตว์ขนาดใหญ่ (ช้าง ม้า วัว ควาย) วันละสาม (3) ตัว
  • ต้นไม้ขนาดใหญ่ที่ถูกตัดมาจากป่าอื่น วันละหนึ่ง (1) ต้น

พนักงานที่ทำงานกับ SCP-129 จะสวมชุดพิเศษที่ป้องกันไม่ให้ SCP-129 เข้าตามตัว และห้ามพนักงานทำร้าย SCP-129 โดยเด็ดขาด1

ในกรณีที่มีการปะทะกัน พนักงานทุกคนต้องออกมาจากเอเรีย-K129 โดยทันทีจนกว่าทุกอย่างจะสงบลง

รายละเอียด: SCP-129 เป็นอาณาจักรมดคันไฟ (Red imported fire ant) ตัวที่โตเต็มที่จะมีขนาดเท่ากับนิ้วโป้งของมนุษย์ ประกอบไปด้วย นางพญา (SCP-129-1) มดทหาร (SCP-129-2) และมดงาน (SCP-129-3) ทั้งหมดอาศัยอยู่ในเขตอุทยาน████████ ████████████ ทางตอนใต้ของแคนนาดา ศูนย์กลางของอาณาจักรคือต้นไม้ขนาดใหญ่ที่ถูกทำให้ตายยืนต้น SCP-129 ส่วนใหญ่จะอาศัยอยู่ใต้ดินที่เป็นที่เก็บอาหารและตัวอ่อน รวมทั้งเพลี้ยบางชนิดที่ผลิตน้ำหวานให้กับพวกมัน รังของ SCP-129 มีอาณาเขตอยู่ที่สี่ (4) กม. จากจุดศูนย์กลาง นอกจากนั้น SCP-129 จะเอาดินมาสร้างเป็นยอดแหลมขึ้นจากพื้นดินจำนวนหลายพันยอดคล้ายกับจอมปลวกที่เป็นทางเข้าออกรังใต้ดิน สิ่งมีชีวิตทุกชนิดที่เข้ามาในอาณาเขตจะถูกล่าเป็นอาหาร

จำนวนที่แน่ชัดของ SCP-129 ในตอนนี้ไม่สามารถสรุปได้อย่างชัดเจนแต่คาดว่าอาจจะมีมากกว่าสามสิบ (30) ล้านตัว ในทุกวันกองทัพ SCP-129-3 จำนวนกองนึงจะออกจากรังเพื่อไปหาอาหารและนำกลับมาที่รัง อาหารที่ SCP-129-3 นำกลับมานั้นจะถูกแยกเป็นชิ้นๆ มักจะเป็นสัตว์ป่าที่มันเจอ แมลง ผลไม้บางชนิด หากไม่สามารถหาอาหารจากในป่าได้ พวกมันจะเคลื่อนตัวเข้าไปในที่อยู่ของคน จับสัตว์เลี้ยง ทำลายพืชผล ค้นหาเศษอาหารและเข้าไปในบ้านของคน ถ้าพวกมันหาอาหารได้ไม่มากพอ พวกมันจะเอาเด็กและคนที่หนีมันไม่ทันไปเป็นอาหาร

SCP-129 มีพิษที่รุนแรงเท่ากับมดคันไฟปกติ ทำให้เกิดอาการไหม้และคันอย่างรุนแรงและพิษจะออกฤทธิ์อยู่ได้นานเป็นชั่วโมงๆ เมื่อพวกมันได้อาหารมาแล้ว พวกมันจะช่วยกับแยกชิ้นส่วนของเหยื่อเป็นชิ้นย่อยๆภายในเวลาอันรวจเร็วเพื่อให้ง่ายต่อการขนย้าย SCP-129-3 จะต้องกลับไปที่รังก่อนพระอาทิตย์ตกดิน ตรงนี้ดูเหมือนว่า SCP-129-3 จะล่วงรู้เวลาเป็นอย่างดี หากพวกมันอยู่ไกลจากรังหลายกิโลเมตรพวกมันจะกลับก่อนพระอาทิตย์ตก 2-3 ชั่วโมงหรือมากกว่านั้นเพื่อให้ถึงรังได้ทัน

SCP-129-3 ที่ไม่ได้ออกไปหาอาหารก็จะช่วยกันเลี้ยงตัวอ่อน ทำความสะอาดรัง ตัวอ่อนทั้งหมดจะอยู่ใต้ดินลึกลงไปมากๆใกล้ๆกับ SCP-129-1 ที่นั่นถูกล้อมไปด้วยกองทัพ SCP-129-2 และบางส่วนจะลาดตระเวนอยู่ในรังและบนพื้นดิน

ภาคผนวก: การสื่อสารกับ SCP-129 ทำให้ได้รู้ว่ายังมีอาณาจักรมดแบบเดียวกับ SCP-129 อยู่อีกสาม (3) อาณาจักร หนึ่งในอาณาจักรนั้นได้ล่มสลายไปแล้วจากการถูกเข้าโจมตีโดยอาณาจักรอื่นเพื่อล่าตัวอ่อนและอาหารที่เก็บสะสมเอาไว้ ทำให้ SCP-129 ต้องวางแผนคอยรับมือกับอาณาจักรอื่นและแย่งชิงอาหารของพวกมัน การบุกรุกส่วนใหญ่มักเกิดขึ้นตอนกลางคืนใต้ดินที่ๆพวกมดอาศัยอยู่ มดจากอาณาจักรอื่นจะขุดดินมาจากนอกอาณาเขตหลายเส้นทางเข้ามาที่รัง แม้ว่า SCP-129 จะสามารถต้านทางการโจมตีได้ ถึงกระนั้นมดจากที่อื่นก็จะรู้ว่า SCP-129 อาศัยอยู่ที่ไหนและอาจทำให้ SCP-129 จำเป็นต้องย้ายไปยังที่อยู่อาศัยแหล่งใหม่ได้ในอนาคต

ภาคผนวก: มีความเคลื่อนไหวบางอย่างของ SCP-129, พวก SCP-129-2 และ SCP-129-3 จำนวนมากขึ้นจากใต้ดินตรงเข้าหามดกลุ่มใหญ่แบบเดียวกันที่อยู่ใกล้ๆซากกวางที่พนักงานของสถาบันได้นำมาให้ ดูเหมือนว่าจะมีการปะทะกันอย่างดุเดือด มีการฆ่าและกินกัน ภายหลังเหตุการณ์นี้ SCP-129-3 บอกว่ามดพวกนั้นมาจากอาณาจักรอื่นและพยายามจะขโมยอาหารไป


บทสนทนาของ SCP-129:

เจ้าหน้าที่สวอท: เกิดอะไรขึ้น?

SCP-129-3: (เรียงตัวกันเป็นคำ) พวก มัน จะ มา เอา อาหาร ยอม ไม่ ได้

เจ้าหน้าที่สวอท: มดพวกนั้นมาจากอาณาจักรอื่น?

SCP-129-3: ใช่

เจ้าหน้าที่สวอท: รู้ที่อยู่พวกมันไหม?

SCP-129-3: รู้

เจ้าหน้าที่สวอท: โปรดบอกชั้น ชั้นจะส่งทีมไปที่นั่น

SCP-129-3: อย่า คุณ จะ ถูก กิน พวก มัน กิน คน มด พวก นั้น จะ กิน คุณ จะ ถูก กิน พวก มัน กิน คน มด พวก นั้น จะ กิน คุณ จะ ถูก กิน พวก มัน กิน คน มด พวก นั้น จะ กิน คุณ …

(SCP-129-3 ได้เรียงตัวเป็นคำเหล่านั้นอีกต่อไป 1 นาที จึงสลายตัวกลับเข้ารัง)

ภาคผนวก: มีข่าวการหายตัวไปของคนภายในเมือง██████████ ผู้คนที่นั่นจะหายตัวไปวันละสอง (2) คน จนคนเริ่มหวาดกลัวและย้ายออกจากเมือง เจ้าหน้าที่█████ ได้เข้าไปสืบสวนจนได้ข้อมูลว่ามีคนเห็นศพของคนถูกลากเข้าไปในอุโมงร้างทางทิศใต้ห่างจากเมืองประมาณ(สาม) 3 กม. เคยมีตำรวจเข้าไปตรวจสอบและหายเข้าไปไม่กลับออกมาอีกจนไม่มีใครกล้าเข้าไปที่นั่น


บันทึกเหตุการณ์ log-129-███:

เจ้าหน้าที่แอนโทนี่และลูกทีมทั้ง 3 คน ได้เข้าไปตรวจสอบอุโมงร้างทางทิศใต้ที่คาดว่าเป็นที่อยู่ของสิ่งมีชีวิตแบบเดียวกับ SCP-XXX

จากปากทางเข้า 10 เมตรจะเริ่มมืดแสงด้านนอกไม่สามารถส่องเข้ามาถึง ลูกทีมเริ่มบ่นถึงกลิ่นเหม็นเหมือนซากศพลอยออกมาจากภายใน

ลูกทีม 2: ผมพบเจอบางอย่างแล้วครับหัวหน้า

เจ้าหน้าที่แอนโทนี่: ระวังตัวด้วย

ลูกทีม 1: ผมเหยียบอะไรก็ไม่รู้ ดูเหมือนจะเป็น…โครงกระดูกของสัตว์

ลูกทีม 3: หัวหน้า ข้างหน้ามีซากศพเต็มไปหมดเลย น่าจะเป็นพันๆ

เจ้าหน้าที่แอนโทนี่: เราอยู่ในที่ที่ของมันแล้ว ทุกคนระวังตัว ถ้ามีอะไรผิดปรกติให้รีบออกจากที่นี่ทันที เข้าใจน่ะ

ทีมสำรวจได้เดินเข้าไปอีกก็ได้พบกับโครงกระดูกและซากศพชิ้นส่วนของมนุษย์จำนวนมากกองโตเป็นภูเขา

ลูกทีม 3: หัวหน้า ผมได้ยินเสียงดังมาจากบนหัวของเรา เราน่าจะตรวจสอบดู

เจ้าหน้าที่แอนโทนี่: ก็ดี งั้นเงยหน้าขึ้นพร้อมๆกันน่ะ 1…2…3…

ทุกคนในทีมเงยหน้าขึ้นพร้อมๆกันและพบกับมดที่เหมือนกับ SCP-XXX อยู่จำนวนนับแสนล้านตัวเกาะกันเป็นแถวอยู่บนเพดาน

ลูกทีม 2: เสร็จกัน มันเป็นกับดัก

เจ้าหน้าที่แอนโทนี่: จำที่ผมพูดก่อนหน้านั้นได้ใช่ไหม

ลูกทีม 1: ครับหัวหน้า

ทุกคนในทีมหันหลังกลับวิ่งออกไปทางเดิม พวกมันกลุ่มนึงได้เคลื่อนตัวลงมาที่ทางออกพยายามเกาะตัวกันเพื่อปิดทางออก เจ้าหน้าที่แอนโทนี่ได้กระโดดพุ่งตัวฝ่ากลุ่มมดออกไปได้สำเร็จเป็นคนแรกตามด้วยลูกทีม แต่ลูกทีม 1 ที่ออกมาเป็นคนสุดท้ายออกมาไม่พ้น เขาถูกพวกมันนับพันตัวกัดที่ขาจนขาดและล้มลงไปก่อนจะถึงทางออกและตกเป็นอาหารของพวกมันในที่สุด

ภาคผนวก: คำขอให้กำจัดพวกมันถูกปฏิเสธเนื่องจากพวกมันอาจตายไม่หมดทุกตัวและย้ายไปยังแหล่งอาศัยแหล่งใหม่ต่อไปได้อีก

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License