SCP-1281

วัตถุ# SCP-1281

ระดับ: Safe

มาตรการกักกันพิเศษ: ให้เก็บซากที่เหลือของ SCP-1281 ไว้ที่สถานี 120-09 โดยติดตั้งอุปกรณ์สังเกตการไว้ทั้งโดยรอบและในตัวมัน เผื่อในกรณีที่มันทำงานอีก คำร้องเพื่อทำการศึกษาใดๆที่อาจจะทำให้ SCP-1281 เสียหายนั้นจะต้องดำเนินการผ่านสายการบังคับบัญชา

รายละเอียด: SCP-1281 เป็นตัวตนแบบจักรกลชีวภาพที่พบในแถบไคเปอร์ระหว่างการดำเนินการกักกันพื้นฐานของ SCP-███

SCP-1281 มีรูปร่างคล้ายกับหยดน้ำตาซึ่งมีส่วนก้นแบน วัดขนาดจากด้านหนึ่งไปอีกด้านได้ 12 เมตรและส่วนที่กว้างที่สุดวัดได้ 11 เมตร ด้านตรงข้ามที่พองออกมาอย่างเห็นได้ชัดนั้นเชื่อว่าเป็นที่เก็บอุปกรณ์วิเคราะห์ส่วนใหญ่ของ SCP-1281 ไว้

บนผิวหน้าของ SCP-1281 นั้นมีโครงสร้างแบบจานกลมอยู่จำนวนหนึ่ง ซึ่งคาดว่าเป็นตัวรับรังสีแม่เหล็กไฟฟ้าต่างๆ แล้วก็แคปซูลรูปร่างเหมือนสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนซึ่งไม่ทราบการทำงาน พื้นที่หลายๆส่วนบนผิวหน้านั้นมีรอยแตกหัก ซึ่งบ่งชี้ว่าครั้งหนึ่งมันน่าจะมีส่วนที่ยื่นออกมามากกว่านี้

ส่วนประกอบชีวภาพนั้นดูเหมือนจะเติบโตขึ้นมาบนโครงเครื่องจักรกลและเป็นหลักฐานว่ามันถูกออกแบบมาเพื่อให้อยู่ในอวกาศได้ ระหว่างการสำรวจนั้น ดูเหมือนว่ามันจะปรับตัวเข้ากับอุณหภูมิที่อุ่นกว่าแถบไคเปอร์ได้ลำบาก ตอนที่พบมันครั้งแรกนั้น อุณหภูมิพื้นผิวของมันอยู่ที่ 50 องศาเคลวิน

ดูเหมือนว่า SCP-1281 นั้นครั้งหนึ่งจะเดินทางระหว่างดวงดาวได้ แต่ระบบของมันส่วนใหญ่นั้นได้รับความเสียหายจากเหตุการที่ไม่อาจรู้ได้ทำให้มันอยู่ในสภาพทรุดโทรม การวิเคราะห์อายุบ่งชี้ว่ามันมีอายุอย่างน้อย 1.3 พันล้านปี แม้ว่าส่วนใหญ่แล้วมันจะอยู่ในสภาพนิ่งเฉย

ในตอนที่พบมันนั้น สิ่งนี้อยู่ในสภาพนิ่งเฉยโดยสมบูรณ์ สิ่งเดียวที่บอกได้ว่ามันยังทำงานอยู่ก็คือแสงสลัวๆที่ส่องไปตามผิวหน้า จากการสังเกตการและทดลองนั้นได้แสดงให้เห็นว่าสิ่งนั้นมีปฏิกิริยากับคลื่นวิทยุ ดูเหมือนว่ามันจะใช้เวลาระยะหนึ่งเก็บข้อมูลสัญญาณ แต่ก็ไม่มีวี่แววของการทำงานอื่นๆที่ตรวจพบได้อีก จนกระทั่งสิ่งของของสถาบันเข้าหามัน ทำให้มันเริ่มส่งข้อความ

มันสามารถไขการเข้ารหัสของสถาบันได้ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง ซึ่งมันได้เริ่มส่งสัญญาณในระบบเลขสองหลักเป็นการพยายามสื่อสาร โดยเริ่มจากแนวคิดทางคณิตศาสตร์ที่ง่ายมากๆ แต่หลังจากที่ส่งสัญญาณรายงานกลับมายังโลกแล้ว มันก็หยุดส่งสัญญาณไปหลายวัน ความร้อนของส่วนกระโดงที่พองออกมานั้นเพิ่มขึ้นห้าองศาเคลวินในช่วงนี้ ซึ่งน่าจะเป็นเพราะการประมวลข้อมูล

SCP-1281 ดับไปประมาณสี่ชั่วโมง อุณหภูมิรอบๆกระโดงที่พองออกมาร้อนขึ้นอย่างมาก ประมาณ 60 องศาเคลวิน ในขณะที่ส่งข้อความกลับมาโลกเพื่อขอคำแนะนำเพิ่มเติมนั้นทีมของสถาบันก็เตรียมพร้อมในกรณีที่ SCP-1281 เป็นภัยคุกคาม คณะ O5 ได้แนะให้ระวังตัวไว้ แต่ก็บอกให้ ดร.บลูมพยายามสื่อสารต่อไป โดยมีเป้าหมายที่การหาทางกักกัน SCP-1281

คราวนี้ SCP-1281 ดับไปเจ็ดชั่วโมง ความร้อนนั้นรุนแรงขึ้นมาก ขึ้นไปถึง 70 องศาเคลวินและดูเหมือนจะทำให้ส่วนประกอบที่เป็นชีวภาพของมันเสียหาย คณะ O5 แนะนำให้หลีกเลี่ยงการหลอกลวงมัน เพราะนั่นจะทำให้มีผลกับการกักกันระยะยาว และโอกาสที่เผ่าพันธุ์ซึ่งสร้าง SCP-1281 ขึ้นมานั้นจะยังคงสามารถทำการคุกคามได้นั้นก็มีน้อยมาก

SCP-1281 ดับไปนานกว่าสิบชั่วโมงเล็กน้อย ผิวหน้าของกระโดงมันร้อนถึง 85 องศาเคลวิน ทำให้เนื้อเยื่อชีวภาพเสียหาย

SCP-1281 นิ่งไปสิบห้านาทีก่อนการสื่อสารครั้งสุดท้าย

ระบบของ SCP-1281 ดูเหมือนจะดับไปโดยสิ้นเชิง เมื่อมันแผ่ความร้อนออกมา อุณหภูมิของมันก็ลดลงไปที่ 50 เคลวิน มันถูกพาไปที่สถานี 120-09 เพื่อทำการวิจัย หลังจากหลายเดือนต่อมา ส่วนเนื้อเยื่อของมันก็เริ่มเน่าเปื่อย และไม่พบการเคลื่อนไหวอื่นๆอีก

หมายเหตุ: ดร.บลูมถูกตำหนิที่ให้อารมณ์เข้ามามีผลระหว่างการกักกันวัตถุผิดธรรมชาติและถูกพักงาน

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License