SCP-124-TH
rating: +8+x
124th.jpg

ภาพวาดของ SCP-124

วัตถุ# SCP-124-TH

ระดับ: Euclid

มาตรการกักกันพิเศษ: SCP-124-1 อาศัยอยู่ในห้องกักกันมนุษย์ขนาด 6 X 8 เมตร ที่มีการติดกล้องวงจรปิดเพื่อเฝ้าสังเกตและติดตามความเคลื่อนไหวของทั้ง SCP-124-1 และ SCP-124-2 ภายในห้องได้มีการตกแต่งด้วยเฟอนิเจอร์และโทรทัศน์ที่ฉายเฉพาะรายการสำหรับเด็ก SCP-124-1 จะได้เรียนหนังสือผ่านทางหน้าจอวันละ 6 ชม. และอาหารวันละ 3 มื้อเป็นประจำทุกวัน SCP-124-1 จะไม่ได้รับอนุญาตให้ออกจากห้องไม่ว่าจะกรณีใดๆก็ตาม บุคลากรที่เข้าไปในห้องนั้นจะต้องสวมหูฟังกันเสียงในระดับ 3 การสื่อสารใดๆกับ SCP-124-1 จะทำผ่านลำโพงเท่านั้น

ในกรณีที่บุคลากรพบเจอเหตุการณ์แปลกๆที่อาจเป็นโพลเทอร์ไกสท์นั้นให้รายงานกับดร.████████โดยทันที และในกรณีที่ร้ายแรงอาจจำเป็นต้องใช้ก๊าซยาสลบกับ SCP-124-1

รายละเอียด: SCP-124-2 มีลักษณะเป็นกลุ่มควันสีดำคล้ายผู้หญิงที่สวมชุดคลุมตั่งแต่ศีรษะลงมา (ในบางครั้งก็สามารถเห็นได้ถึงหน้าตา และหน้าอกที่เปิดออกให้เห็นอวัยวะภายใน และแขนที่บิดเบี้ยวที่ยื่นออกมาจากลำตัว) สูงประมาณ 1-2 ฟุต ลอยเหนือจากพื้นประมาณ 9 เซนติเมตร SCP-124-2 นั้นสามารถทะลุวัตถุ และหายตัวไปจากตำแหน่งที่อยู่ได้ และจะปรากฏตัวออกมาทุกครั้งเมื่ออยู่ใกล้กับ SCP-124-1 เท่านั้น SCP-124-2 จะส่งเสียงกรีดร้องใส่ทุกคนที่เข้าถึง SCP-124-1 เสียงของตัวอย่างเป็นเสียงผู้หญิงที่แหลมและมีความถี่สูง 30 กิโลเฮิรตซ์ และบุคคลที่ได้ยินเสียงของ SCP-124-2 ก็จะรู้สึกแสบแก้วหูและปวดศีรษะ นอกจากนั้นหากได้ยินเป็นเวลานานจะปรากฏรอยแผลทีคล้ายกับรอยถูกกงเล็บข่วนลึกบนร่างกายและเพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆตามระยะเวลาที่ได้ยินด้วยวิธีที่ไม่รู้จักโดยที่ SCP-124-2 ไม่ได้สัมผัสตัว ผลกระทบนี้ไม่มีผลต่อ SCP-124-1 การตรวจสอบ SCP-124-2 นั้นไม่สามารถทำได้ แต่จากการตรวจสอบ SCP-124-1 นั้นไม่พบความผิดปกติใดๆ

นอกจากนั้น SCP-124-2 ยังสามารถเคลื่อนย้ายสิ่งของหรือวัตถุที่อยู่รอบๆตัวได้โดยไม่ต้องสัมผัสด้วยวิธีที่ไม่ปรากฏ แต่จากการเฝ้าสังเกตดูนั้นพบว่า SCP-124-2 จะแข็งแกร่งเมื่ออยู่ใกล้กับ SCP-124-1 เท่านั้น ความพยายามในการแยก SCP-124-1 ออกจาก SCP-124-2 นั้นจะทำให้ SCP-124-2 แสดงอาการที่ก้าวร้าวและเกรียวกราดมากกว่าปกติ (ดู ภาคผนวก)

SCP-124-2 จะคอยติดตามตัวของ SCP-142-1 ซึ่งเป็นเด็กผู้หญิงอายุ 5 ขวบ แต่ SCP-124-2 นั้นไม่ได้อยู่คอยติดตาม SCP-124-1 ตลอดเวลา มักจะหายไปและจะปรากฏตัวออกมาอีกครั้งเมื่อมีคนอื่นอยู่กับ SCP-124-1 ในตอนนี้ทางสถาบันไม่สามารถรู้ได้ว่าระหว่างที่ SCP-124-2 หายตัวไปนั้นไปอยู่ที่ไหน แม้แต่ตัว SCP-124-1 เองก็ตาม และยังพบว่า SCP-124-2 จะไม่ออกมาหาก SCP-124-1 นอนหลับอยู่ มีความเป็นไปได้ว่า SCP-124-2 นั้นเกิดขึ้นจากจิตรนาการของ SCP-124-1 เอง

การค้นพบ: SCP-124-2 ถูกพบครั้งแรกในบ้านเลขที่ 1██/█ ถนน███ เป็นสถานที่ที่มักจะมีเหตุการณ์ที่เรียกว่าโพลเทอร์ไกสท์เกิดขึ้นบ่อยๆจนกลายเป็นเรื่องปกติของคราบครัวและเพื่อนบ้าน หลังจากนั้นครอบครัวนี้ได้สังเกตว่าลูกสาวคนสุดท้องมักจะพูดถึงและวาดภาพของผู้หญิงที่สวมสุดสีดำ ซึ่งเธอเรียกมันว่า "เคธี่" จากการวิเคราะห์ภาพวาดพบว่า SCP-124-2 มีลักษณะเป็นผู้หญิง ผมยาวสีดำ ใส่ชุดผ้าคลุมยาวสีขาว บริเวณอกและซี่โครงเปิดออกจนเห็นอวัยวะภายในตัวของมัน มีแขนสองข้างที่บิดเบี้ยวและยาว และลอยตัวอยู่กลางอากาศ แต่หลังจากวันที่ ██/██/20██ ที่ได้ถูกพ่อของเธอทำร้าย SCP-124-2 ก็ได้ปรากตัวออกมาและฆ่าทุกคนในครอบครัวจนหมด SCP-124-1 จึงได้ถูกส่งตัวไปที่สถานเลี้ยงเด็กใกล้บ้าน และมีผู้พบเห็น SCP-124-2 รวมถึงสิ่งของที่ลอยไปมาสร้างความหวาดกลัวให้กับพี่เลี้ยงและเด็กในสถานที่แห่งนั้น ก่อนที่ทางสถาบันจะส่งเจ้าหน้าที่ไปตรวจสอบและลบความทรงจำของผู้พบเห็นทั้งหมด

ภาคผนวก: บันทึกเหตุการณ์ก่อนการกักกัน SCP-124-1 ทางสถาบันได้ส่งเจ้าหน้าที่ 3 คน เข้าไปหา SCP-124-1 ภายในห้องนอนรวมในสถานสงเคราะห์

ภายในห้องของเด็กผู้หญิงนั้นเต็มไปด้วยภาพว่าของ SCP-124-2 ดูเหมือนว่า SCP-124-1 กำลังจะหมกหมุ่นอยู่กับการวาดภาพของ SCP-124-2 อย่างมาก

เอเจ้นคลายได้ยืนอยู่ที่หน้าประตู

เอเจ้นคลาย: สวัสดี ชั้นชื่อคลายนะ ชั้นมาที่นี่เพื่อพาตัวเธอไปยังที่ปลอดภัย

SCP-124-1 เงยหน้าขึ้นมามอง แล้วกลับไปวาดต่อ

เอเจ้นคลาย: พี่ๆที่ดูแลที่นี่เขาบอกให้ชั้นพาเธอไปได้ ชั้นจะเอารูปพวกนี้ไปด้วย เราจะไปกันเลยไหมล่ะ

SCP-124-1 พยักหน้า เอเจ้นคลายได้เดินเข้ามาในห้อง และดูภาพที่เธอวาด

เอเจ้นคลาย: นี่ใครเหรอ

SCP-124-1: เธอชื่อ เคธี่ เธอเป็นเพื่อนหนู

เอเจ้นคลาย: เรื่องนั้นชั้นรู้แล้ว

SCP-124-1: เคธี่ไม่อยากให้คุณพาหนูไปจากที่นี่

เอเจ้นคลาย: ทำไมล่ะ ที่ๆเธอจะไปอยู่มันดีกว่าที่นี่นะ

SCP-124-1: เธอบอกว่าคุณไม่ใช่คนจากสถานสงเคราะห์

เอเจ้นคลาย: รู้เหรอว่าสถานสงเคราะห์คืออะไร

SCP-124-1: ไม่ แต่เคธี่บอกว่าคุณจะเอาหนูไปขังไว้

เอเจ้นคลาย: ทำไมละ

SCP-124-1: (เงยหน้าขึ้นมามอง) หนูประหลาด

เอเจ้นคลาย: แต่ที่ๆจะไปไม่มีใครมองว่าเธอประหลาดหรอกนะ

SCP-124-1 พยักหน้างึกงัก

เอเจ้นคลาย: งั้น จับมือชั้นสิ เราจะออกไปด้วยกัน ไม่มีอะไรต้องห่วง

เอเจ้นคลายได้ยื่นมือไปหา SCP-124-1 ระหว่างนั้น SCP-124-2 ก็ได้โพล่ออกมาจากมุมหนึ่งของห้องและแผดเสียงกรีดร้องออกมาจนเอเจ้นคลายต้องออกมาจากห้อง และคนที่อยู่ในระแวกนั้นต่างก็ได้ยินเสียงร้อง SCP-124-2 ได้หยุดส่งเสียงแต่ยังคงอยู่กับ SCP-124-1 ภายในห้อง

ภายหลังได้ใช้ยาสลบผสมในอาหารให้กับ SCP-124-1 เป็นวิธีการเดียวที่ SCP-124-2 จะไม่ปรากฏออกมา

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License