SCP-1207
1207.jpg

ลักษณะที่แท้จริงของ SCP-1207

วัตถุ# SCP-1207

ระดับ: Safe

มาตรการกักกันพิเศษ: SCP-1207 นั้นจะถูกห่อด้วยผ้าทึบและจัดเก็บภายในห้องจัดเก็บวัตถุที่ไม่มีการขยับและเพื่อให้เป็นไปตามมาตรการกักกันวัตถุที่ต้องการให้ป้องกันความผิดปกติทางข้อมูล SCP-1207 นั้นจะต้องถูกกักกันควบคู่กับกล้องวงจรปิดที่มีการเฝ้ามองตลอด 24 ชั่วโมงเพื่อสังเกตการณ์การเข้าออกของวัตถุและการกระทำใดๆที่เกียวกับวัตถุ (ทำความสะอาด,ตรวจสอบหรือทดลองวัตถุ)

การเข้าถึงวัตถุโดยตรงนั้นจะต้องไม่มากไปกว่าในช่วงเวลา 2 ชั่วโมงภายใน 30 วันและไม่มากไปกว่า 24 ชั่วโมงในช่วงชีวิตของผู้ทดลอง ส่วนผู้ทดลองใดๆที่มีการเข้าถึงวัตถุและมองวัตถุโดยตรงมากกว่าเวลาที่กำหนดจะต้องถูกนำตัวไปรักษาทางจิตใจและจะต้องอยู่ในกระบวนการรักษาทางจิตใจจนกว่าจะพบว่าไม่มีอาการของโรคดิสมอร์เฟีย (โรคเข้าใจรูปร่างตัวเองผิด) และจะไม่อนุญาตให้ทำหน้าที่ใดๆที่ผู้ที่ได้รับผลกระทบได้รับมอบหมายในสถาบันจนกว่าจะได้รับการทดสอบว่าไม่มีอาการทางจิตแล้ว

รายละเอียด: SCP-1207 คือกะจกขนาด 1 เมตร x 1 เมตรครึ่งโดยประมาณโดยมีกรอบไม้สีขาวและทารูปหัวสีแดง จากการใช้วิธีคินสเก็ลในการตรวจสอบวัตถุที่เป็นกะจกนั้นพบว่าวัตถุนั้นมีความผิดปกติทางจิตใจ

SCP-1027 คือแผ่นป้ายเหล็กที่มีขนาด 1 เมตร x 1 เมตรครึ่งโดยประมาณ พื้นหลังสีขาวและอักษรนูนที่อ่านว่า “นี่คือกะจก นายนั่นแหละที่ผิด”( THIS IS MIROR YOU ARE A TYPO) โดยจากการเข้าถึงวัตถุโดยตรงนั้นจะก่อให้เกิดความผิดปกติทางการรับข้อมูลหลังจากที่มองวัตถุโดยตรงเป็นระยะเวลาหนึ่งโดยจะก่อให้เกิดความผิดปกติสามประการ

ความผิดปกติที่หนึ่งที่มีลักษณะเด่นชัดคือหากมนุษย์ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม สัตว์มีกระดูกสันหลังเข้าถึงวัตถุโดยตรงจะถูกมองเห็นว่าวัตถุเป็นกระจก ถึงแม้ว่าจะได้รับข้อมูลแล้วว่าวัตถุนั้นแท้จริงแล้วเป็นอย่างไรก็ตาม; จากการทดลองนั้นพบว่าผู้เข้าทดลองทุกคนนั้นไม่สามารถแยกแยะออกได้ว่าวัตถุนั้นไม่ใช่กระจกและจะให้ความสำคัญกับกระจกนั้นมากกว่าปกติและมักจะระบุว่าวัตถุนั้นเป็นกระจกที่มีกรอบไม้สีขาวและทารูปหัวสีแดงและเมื่อปิดตาผู้ทดลองและให้สัมผัสกับวัตถุ มักจะระบุว่าวัตถุนั้นมีความ “ลื่นและรู้สึกเหมือนกระจก” และ “มีขอบไม้” โดยหากนำผู้ทดลองที่ตาบอดสัมผัสกับวัตถุ ตัวอย่างจะระบุว่าวัตถุนั้น “เป็นเหล็กและรุ้สึกขรุขระ”

ซึ่งเพื่อให้ขยายความเข้าใจของวัตถุที่แท้จริง ถึงแม้ว่าจะมีการรับรู้ถึงวัตถุและคำอธิบายใดๆ วัตถุที่แท้จริงนั้นไม่ใช่กระจกและไม่สามารถใช้งานใดๆได้เหมือนกระจก

ความผิดปกติลำดับที่สองนั้นคือหากเข้าถึงวัตถุในระยะเลาหนึ่ง ผู้นั้นจะเริ่มมีอาการความผิดปกติทางจิตอย่างทันทีโดยจะพบกับอาการของโรคดิสมอร์เฟียจากการส่อง “กระจก” โดยมนุษย์นั้นจะแสดงความผิดปกติที่บอกว่าตนเองนั้นไม่มีรูปร่างอย่างเหมาะสม ซึ่งมักจะระบุว่า “ความสูงนั้นไม่เหมือนเดิม” หรือ “รอยสักทำไมเละอย่างนั้น” และจะลงท้ายด้วยประโยคว่า “ฉันยังเจ๋งไม่พอ”ส่วนตัวอย่างที่ไม่ใช่มนุษย์นั้นจะเริ่มทำความสะอาดขนตัวเองอย่างรวดเร็วและบ่อยครั้ง

หลังจากการเข้าถึงวัตถุในเวลาที่เกิดกำหนด SCP-1207 จะเริ่มทำการดัดแปลงรูปร่างตัวเองเพื่อให้ “ถูกต้อง” ตามที่ตนต้องการ โดยจะทั่วไปนั้นจะเริ่มแต่งหน้า แต่ถ้าหากไม่มีเครื่องสำอางให้นั้น ตัวอย่างจะเริ่มทำการทำร้ายตัวเองด้วยวิธีการต่างๆ เช่นข่วนหน้าหรือกรีดหน้าตัวเองจนกว่าจะอยู่ในรูปร่าง ซึ่งหลังจากกระทำเสร็จ เมื่อนำตัวอย่างไปยังกระจกที่ไม่มีความผิดปกติใดๆ ผู้ทดลองจะระบุว่าพึงพอใจกับรูปร่างของตน แต่เมื่อนำผู้ทดลองคนเดิมสัมผัสกับวัตถุโดยตรงอีกครั้งจะก่อให้เกิดควาผิดปกติทางจิตใจอีกครั้ง

ความผิดปกติที่สามนั้นจะเกิดขึ้นเมื่อมนุษย์เข้าสัมผัสเทียบเท่ากับระยะเวลาที่กำหนดในความผิดปกติที่สอง มนุษย์ผู้นั้นจะไมสามารถอ่านหรือเขียนคำบางคำได้และมักจะมีการสะกดคำที่ผิด ซึ่งความผิดปกตินี้จะเกิดขึ้นกับภาษาอังกฤษเท่านั้นและมักจะแสดงความผิดปกติในการเขียนคำว่า “กระจก” ในภาษาอังกฤษ (Mirror) เป็นคำว่า “กะจก” (Miror) ซึ่งความผิดปกตินี้จะเป็นเพียงชั่วคราวแต่ระยะเวลาการรักษาจากอาการดังกล่าวนั้นไม่เป็นที่แน่นอน

SCP-1207 นั้นถูกค้นพบครั้งแรกในโรงเก็บของร้างใน [ข้อมูลถูกลบ] ซึ่งถูกใช้งานเป็นสถานที่สร้างผลงานของกลุ่มที่น่าสนใจที่ใช้ชื่อว่า “พวกเราเจ๋งอ๊ะยัง” ซึ่งคาดว่าวัตถุนั้นเป็นเพียงหนึ่งชิ้นส่วนที่ไม่ได้ถูกติดตั้งลงบนอุปกรณ์หรือ “ผลงาน” ชิ้นใดขิ้นหนึ่งซึ่งข้อความที่ถูกเก็บกู้ควบคู่กับวัตถุนั้นสามารถคาดเดาได้ว่าหากวัตถุถูกติดตั้งสำเร็จจะเป็น “สิ่งที่ระบุว่าเราเป็นคนอย่างไรและรูปร่างอย่างใรในสายตาที่แท้จริง”

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License