วัตถุ# SCP-120-TH
ระดับ: Euclid
มาตรการกักกันพิเศษ: SCP-120-TH ถูกควบคุมอยู่ในห้องกักกันมนุษย์มาตรฐานประเภท C ที่ศูนย์-20 ผนังห้องต้องประกอบด้วยกระจกนิรภัยลามิเนตเสริมความแข็งแกร่งพร้อมติดฟิล์มสะท้อนแสงด้านเดียวทับซ้อนอีกชั้น เพื่อให้เจ้าหน้าที่ภายนอกสามารถสังเกตการณ์ได้โดยที่วัตถุไม่สามารถมองเห็นหรือรับรู้ถึงตัวตนของผู้สังเกตการณ์กลับมาได้และอนุญาตให้มีสิ่งอำนวยความสะดวกพื้นฐานเพียงม้านั่งยาวและโต๊ะไม้เท่านั้น
ห้ามบุคลากรปฏิสัมพันธ์หรือสนทนากับ SCP-120-TH โดยตรงโดยเด็ดขาด ยกเว้นบุคลากรระดับ D ในวาระการทดลองที่ได้รับอนุมัติจากบุคลากรระดับ 4 เท่านั้น การทดลองใดๆ ต้องถูกจำกัดเวลาไม่เกิน 20 นาที เพื่อความปลอดภัยของบุคลากรวิจัย
หาก SCP-120-TH หรือใครก็ตามที่ถอด SCP-120-TH-1 ออกห่างจากตัววัตถุ ให้ถือเป็นสถานการณ์ฉุกเฉินระดับ ● เหลืองและเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยต้องทำการปิดกั้นการมองเห็นหรือบังคับให้วัตถุสวม SCP-120-TH-1 กลับทันที
รายละเอียด: SCP-120-TH เป็นสิ่งมีชีวิตรูปร่างมนุษย์เพศหญิงที่มีลักษณะภายนอกเป็นชาวเอเชียตะวันออก อายุปรากฏประมาณ 20-25 ปี วัตถุสวมผ้าผูกตาสีดำทึบตลอดเวลา เซลล์ของวัตถุไม่แสดงภาวะเสื่อมสภาพตามกาลเวลาและมีอัตราการฟื้นฟูเนื้อเยื่อที่สมบูรณ์เกินกว่ามนุษย์ปกติ จากการตรวจสอบทางสรีรวิทยา SCP-120-TH ไม่มีความต้องการทางชีวภาพพื้นฐานและวัตถุแสดงอารมณ์ด้านชา แต่ก็สามารถพูดคุยตอบกลับได้ ถึงแม้จะไม่ตอบสนองต่อสิ่งเร้าทางอารมณ์, หิว, กระหายหรือความจำเป็นในการพักผ่อน ระบบเผาผลาญพลังงานหยุดนิ่งอย่างสมบูรณ์ แต่เซลล์กลับยังคงสภาพสดใหม่ได้ด้วยพลังงานที่คาดว่าได้รับจากการดูดซับของสิ่งมีชีวิตรอบข้างที่ได้รับผลกระทบเท่านั้น
พฤติกรรมโดยปกติของวัตถุคือการนั่งนิ่ง โดยมักหันหน้าไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ (ซึ่งตรงกับพิกัดทางภูมิศาสตร์ของ [ข้อมูลปกปิด] ที่เคยเกิดขึ้น) SCP-120-TH จะแสดงปฏิกิริยาตอบสนองแบบฉับพลัน (เช่น การกระตุกมุมปากหรือนิ้วมือ) หากรับรู้ถึงความล้มเหลวในการบรรลุเป้าหมายของเหยื่อ
วัตถุสวมสร้อยคอจี้รูปขนนกสีดำ (ระบุเป็น SCP-120-TH-1) ซึ่งเป็นวัตถุชนิดเดียวที่ได้รับการยืนยันว่าสามารถยับยั้งการปล่อยคลื่นผลกระทบผิดปกติของ SCP-120-TH ได้ หากวัตถุสัมผัส SCP-120-TH-1 ด้วยมืออีกครั้ง ในขณะที่ผลกระทบความผิดปกติกำลังแผ่ออกไป ผลกระทบจะยุติลงทันทีและบุคคลที่ได้รับผลกระทบจะกลับสู่สภาวะปกติ1
SCP-120-TH-1 มีลักษณะคล้ายขนนกเหยี่ยว สีปกติคือสีดำ อย่างไรก็ตาม เมื่อมันทำหน้าที่ยับยั้งผลกระทบผิดปกติของ SCP-120-TH สีของขนนกจะค่อยๆ เปลี่ยนจากสีดำเป็นสีเทาและจะกลายเป็นสีขาวโดยสมบูรณ์ มีสันนิษฐานว่า SCP-120-TH-1 ทำหน้าที่เป็นตัวกรองหรือ 'กรงขัง' ทางพลังงานที่ดูดซับคลื่นสมองส่วนเกินของวัตถุไว้ สีที่เปลี่ยนไปแสดงถึงระดับความอิ่มตัวของพลังงานที่กักเก็บ
ห้ามบุคลากรพยายามถอด SCP-120-TH-1 ออกจากตัววัตถุ โดยเด็ดขาด เนื่องจากความพยายามดังกล่าวเคยทำให้เกิด [ข้อมูลปกปิด] ซึ่งส่งผลกระทบต่อบุคลากรในรัศมี 20 เมตร (ดูเพิ่มเติมในเอกสาร: เหตุการณ์กักกันรั่วไหลครั้งใหญ่ของศูนย์-20 )
เมื่อ SCP-120-TH รับรู้การมีอยู่ของมนุษย์เช่น สัมผัส ดมกลิ่น จ้องมอง พูดคุย หรือการปฏิสัมพันธ์อื่นๆ ในรัศมี 10 เมตร จะส่งผลกระทบต่อสภาวะทางจิตใจและอารมณ์ที่ไม่ทราบวิธีการอย่างเลี่ยงไม่ได้ในเชิงเชื่อมต่อ (ยกเว้นภาพถ่ายหรือวิดีโอที่ไม่มีผลกระทบ)
กลไกนี้จะไปกระตุ้นต่อมไร้ท่อและระบบประสาทการรับรู้ของเหยื่อให้ผิดเพี้ยนและหลั่งสารสื่อประสาทในปริมาณมหาศาลเพื่อเพิ่ม 'โอกาสสำเร็จ' ในการกระทำใดก็ตามที่เหยื่อคิดอยู่หรือแม้กระทั่งคำสั่งในนามธรรมหรือรูปธรรม2 ถ้าหากมีการสั่งยกเลิกหรือให้หยุดผู้ที่ได้รับผลกระทบมักจะเมินเฉยและเลือกที่จะทำต่อโดยไม่สนอะไร
ระยะที่ 1: ภาวะตื่นตัว [0 - 21 นาที]
อาการ: ระดับโดพามีนและเซโรโทนินพุ่งสูงขึ้น 200% ผู้ได้รับผลกระทบจะรู้สึกมีความหวัง เปี่ยมด้วยความสุขและมีสมาธิจดจ่ออยู่กับเป้าหมายที่ตั้ง
ผลลัพธ์: ความแม่นยำในการทำงานของกล้ามเนื้อเพิ่มขึ้น ประสิทธิภาพการประมวลผลของสมองรวดเร็วขึ้น เหยื่อจะรู้สึกว่า "ทุกอย่างเป็นไปได้" ส่งผลให้การทำงานที่ง่ายและไม่ซับซ้อน สามารถทำสำเร็จแบบรวดเร็วได้โดยไม่มีปัญหาใด
ระยะที่ 2: ภาวะขีดจำกัดวิกฤต [21 - 30 นาที]
อาการ: ร่างกายหลั่งอะดรีนาลีนและนอร์อะดรีนาลีนจนถึงระดับที่เป็นพิษ ระบบรับรู้ความเจ็บปวดถูกตัดขาดโดยสิ้นเชิง เหยื่อจะสูญเสียสัญชาตญาณการระวังภัยแต่ยังคงสติปัญญาแบบมนุษย์อยู่แม้จะต่ำลงอย่างมาก
ผลลัพธ์: ร่างกายเริ่มทำลายตัวเองเพื่อแลกกับผลลัพธ์เพื่อเป้าหมายที่ยากและซับซ้อน เช่น การออกแรงยกของหนักจนเอ็นกล้ามเนื้อฉีกขาด โดยที่ไม่รู้สึกเจ็บปวด
ระยะที่ 3: การล่มสลายทางชีวภาพ [นาทีที่ 31 ขึ้นไป]
อาการ: ร่างกายของเหยื่อจะถูกบีบคั้นให้ทำงานเกิน 100% ตลอดเวลา หัวใจเต้นผิดจังหวะอย่างรุนแรงจนกล้ามเนื้อหัวใจตาย หรือหลอดเลือดหัวใจระเบิดจากแรงดัน แรงหดตัวของกล้ามเนื้อที่มากเกินไปอาจทำให้ กระดูกหักจากภายใน ผู้สังเกตการณ์อาจได้ยินเสียงกระดูกลั่นขณะที่เหยื่อพยายามทำภารกิจให้สำเร็จและมีความเชื่อมั่นแบบหลงผิด
ผลลัพธ์: เหยื่อจะเสียชีวิตจากภาวะล้มเหลวของอวัยวะหลายระบบพร้อมการตกเลือดอย่างรุนแรงทางทวารหนักและเยื่อบุอ่อนต่างๆ โดยใบหน้าจะเกิดการหดเกร็งของกล้ามเนื้อทำให้ดูคล้ายกำลังยิ้ม
การค้นพบและประวัติการกู้คืน:
วันที่กู้คืน: 15/0█/████ สถานที่: หมู่บ้าน████, จังหวัด████, ประเทศไทย
รหัสปฏิบัติการ: "Broken Wish"(ความปรารถนาที่แตกสลาย)
รายละเอียด: สถาบันได้รับเบาะแสจากเจ้าหน้าที่แฝงตัวในสมาคมผู้ใช้อำนาจแห่งศาสตร์มืดเกี่ยวกับการแย่งชิงหญิงสาวผู้ประทานพรให้เป็นจริงได้ทำให้หน่วยเคลื่อนที่เร็ว MTF-TH-05 (มือปราบผี) สามารถเข้าแทรกแซงเหตุการณ์ปะทะระหว่าง สมาคมฯ, ลัทธิท้องถิ่นและกลุ่มติดอาวุธไม่ทราบฝ่าย (ยืนยันภายหลังแล้วว่าเป็น 'กลุ่มนักบุญแห่งความว่างเปล่า')
เจ้าหน้าที่พบว่าศัตรูที่อยู่ใกล้ชิด SCP-120-TH แสดงพฤติกรรมบ้าคลั่งและมีพละกำลังเหนือมนุษย์ แม้ร่างกายจะได้รับบาดเจ็บสาหัส สถาบันจำเป็นต้องใช้อาวุธยุทธวิธีเพื่อยุติสถานการณ์ ก่อนจะสามารถกู้คืนวัตถุได้สำเร็จ ท่ามกลางซากศพของผู้เกี่ยวข้องที่ล้วนเสียชีวิตด้วยรอยยิ้ม
» ตัวอย่างการทดลอง 120-TH (ต้องการนักวิจัยระดับ 3 ขึ้นไป) «
บันทึกข้อความภายใน: ปฏิเสธการทดลองที่เหนือความเป็นจริงทั้งหมด (โครงการ 120-TH)
จากการทบทวนของผมแล้ว ข้อเสนอการทดลองจากทีมของดร.จีโน่และนักวิจัยร่วมคนอื่นๆ ล้วนแต่เป็นการทดลองที่ไร้สาระ ซึ่งพยายามจะพิสูจน์ว่า 'สิ่งผิดปกติ' ตัวนี้สามารถทำอะไรที่บ้าบอคอแตกได้แค่ไหน ผมจึงขอแถลงการณ์ตรงนี้เพื่อความชัดเจนเลยนะ
SCP-120-TH ไม่ใช่ผู้บิดเบือนความจริงเชิงธรรมชาติ เธอไม่ได้เสกสรรปั้นแต่งสิ่งที่เป็นไปไม่ได้อย่างให้คนถูกหวยหรือย้อนเวลา
ความผิดปกติของมันมีข้อจำกัดที่ชัดเจนอยู่แล้ว มันไม่ใช่เวทมนตร์ที่จะทำให้คนบินได้โดยไร้ปีก ไม่ใช่การบันดาลโชคดีหรือเปลี่ยนจากหัวเป็นก้อยกลางอากาศ การสั่งให้ D-Class 'หายตัวไป' หรือ 'ควบคุมแรงโน้มถ่วง' ต่อหน้าเธอนั้นเป็นสิ่งที่ไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง เพราะส่วนใหญ่เป็นการตายที่พิสดารทั้งนั้น
สิ่งที่มันทำได้ คือการ 'บีบคั้น' ร่างกายและจิตใจของเป้าหมายให้ 'พยายาม' และ 'บรรลุ' สิ่งที่เป็นไปได้ ภายในขอบเขตของความเป็นจริงทางกายภาพ
ผมเห็น D-Class พยายามบินด้วยการกระโดดซ้ำๆ จนกระดูกขาแตกละเอียดกลายเป็นผู้พิการเดินไม่ได้อีกหรือ D-Class ที่พยายามโชคดีด้วยการตัดสินใจที่โง่ที่สุดและอีกครั้งที่ผมเห็น D-Class พยายามหายตัวด้วยการบิดร่างกายจนข้อต่อกระดูกหลุดจากการทดลองนอกรอบที่ผมไม่ได้ยินยอม
พวกเขาส่วนใหญ่เสียชีวิตจากความพยายามที่เกินขีดจำกัดของร่างกายตนเอง แต่สิ่งที่พวกเขาบรรลุคือความตายจากคำสั่งที่ไร้สาระ การทดลองลักษณะนี้ไม่ได้ให้ข้อมูลใหม่ที่เป็นประโยชน์ใดๆ แก่สถาบันอีกต่อไป มีแต่จะสิ้นเปลืองทรัพยากรบุคลากรคลาส D และเพิ่มความปวดหัวให้กับฝ่ายทำความสะอาดเปล่าๆ (รวมถึงการเพ่งเล็งของแผนกจริยธรรมประจำศูนย์ด้วย)
ดังนั้น ผมขอสั่งยุติการทดลองทั้งหมดที่มีลักษณะเป็น 'นามธรรมที่เกินจริง' หรือ 'บิดเบือนกฎฟิสิกส์' กับ SCP-120-TH นับตั้งแต่นี้เป็นต้นไป
เราจะมุ่งเน้นไปที่การศึกษาขีดจำกัดทางชีวภาพและกลไกการกระตุ้นสารเคมีในสมองเท่านั้น ใครฝ่าฝืนคำสั่งเหล่านี้ ผมจะส่งไปแผนกพี่เลี้ยงของ D-Class ประจำศูนย์เราโดยไม่มีการแจ้งล่วงหน้า เข้าใจตรงกันนะ?
ลงนาม ดร.ชาน