SCP-1171

วัตถุ# SCP-1171

ระดับ: Euclid

มาตรการกักกันพิเศษ: ตอนนี้ SCP-1171 ให้ดร.██████เข้าไปอาศัยอยู่โดยใช้ฐานะปลอมเป็นนักประพันธ์เชิงเทคนิค สวนหลังบ้านนั้นได้ก่อกำแพงสูงไว้ และหน้าต่างที่ปิดปกติทุกบ้านที่มองเห็นได้จากหน้าบ้านนั้นก็ได้ติดตั้งชัตเตอร์ไว้ เพื่อการรักษาความปลอดภัย จึงได้ให้เจ้าหน้าที่หลายคนย้ายเข้าไปในฐานที่พักอาศัย

รายละเอียด: SCP-1171 เป็นบ้านสองชั้นใน ██████ ควีนส์แลนด์ ออสเตรเลีย มันก่อสร้างในปี 1958 และมีผู้เข้าครอบครองหลายครอบครัว ซึ่งส่วนใหญ่นั้นไม่มีรายงานสิ่งผิดปกติ

ลักษณะผิดปกติของ SCP-1171 จะปรากฏที่หน้าต่างต่างๆ ไม่ว่าขณะนั้นสภาพอากาศจะมีความชื้นแค่ไหน ตามแผ่นหน้าต่างก็จะมีฝ้าขึ้นเสมอ ซึ่งยังไม่ทราบว่าความชื้นนี้มาจากไหน

ตัวตน (ซึ่งต่อจากนี้จะเรียกว่าSCP-1171-1) จะทำการสื่อสารผ่านหน้าต่างนี้โดยเขียนไปบนฝ้าเหมือนใช้อวัยวะลากไปบนแผ่นหน้าต่าง ไม่พบร่องรอยทางชีววิทยาบนหน้าต่างที่อาจสืบสาวไปถึง SCP-1171-1 ได้ สามารถทำการสื่อสารสองทางได้โดยเขียนกลับไป

SCP-1171-1 เรียกตัวเองว่าบิวเรมอนต์และดูเหมือนจะอยู่ในโลกอื่น มันอ้างว่าตนไม่ใช่มนุษย์และมีพฤติกรรมก้าวร้าวต่อมนุษย์ มันเชื่อว่าดร.██████นั้นเป็นตัวตนที่เหมือนกับมัน กรุณาดู ปูม SCP-1171-1-3 ถึง SCP-1171-1-14

เจ้าของคนล่าสุด จอห์น เวิร์ธแฮม ได้ร้องทุกข์เกี่ยวกับเรื่องผีซึ่งทำให้เจ้าหน้าที่ของทางการเข้าไปตรวจสอบ ก่อนที่สถาบันจะเข้าไปจัดการ หลังการตรวจสอบ สถาบันก็ได้ซื้อบ้านมาผ่านองค์กรหน้าฉากและได้แก้ไขความจำของเวิร์ธแฮม

ปูมการสัมภาษณ์ SCP-1171-1-3

SCP-1171-1: "ไอ้ลิงธาตุคาร์บอนไสหัวไป"

ดร.██████: "สวัสดี"

SCP-1171-1: หยุดไปครู่หนึ่ง "ใครน่ะ?"

ดร.██████: "ผมคือดร.██████"

SCP-1171-1: "ยินดีที่ได้รู้จักครับ ผมชื่อบิวเรมอนต์"

ดร.██████: "คุณอยู่ไหนเนี่ย?"

SCP-1171-1: "ในห้องนั่งเล่นของผมน่ะ แล้วคุณอยู่ไหนเหรอ?"

ดร.██████: "ห้องนั่งเล่นอีกห้องน่ะ"

SCP-1171-1: "เยี่ยมเลย คุณทำแบบนี้ได้ยังไงเนี่ย?"

ดร.██████: "ไม่รู้สิ ผมคิดว่าคุณเป็นคนทำซะอีก"

SCP-1171-1: "ดีจังที่ได้คุยกับคนฉลาดๆนะครับ" มีรูปวงรีกับจุดห้าจุดและเส้นโค้งปรากฏขึ้น สองจุดอยู่ต่ำกว่าเส้น จุดหนึ่งอยู่ข้างบน และอีกสองจุดอยู่ทางซ้าย คาดว่านี่คงเป็น "สไมลี" ของ SCP-1171-1

ดร.██████: "ที่นั่นไม่มีคนอื่นเหรอ?"

SCP-1171-1: "อา ส่วนใหญ่ก็เป็นไอ้พวกแกมเมทกับคนรักคาร์บอน ไอ้พวกทำเป็นสุภาพบัดซบนี่แทบทนไม่ได้เลยจริงๆ"

ดร.██████: "แกมเมท?"

SCP-1171-1: "คุณก็รู้นี่ พวกมนุษย์ไง แถวนั้นไม่มีเหรอ?"

ดร.██████: นิ่งไปครู่ก่อนจะตอบ "ไม่นะ เล่าเรื่องพวกมนุษย์ให้ผมฟังหน่อยสิ"

SCP-1171-1: "อ้อ ไอ้พวกนี้น่ะแย่ที่สุดเลยล่ะ ผมหมายความว่า อย่าเข้าใจผมผิดนะ ผมไม่ได้เป็นพวกเหยียดเชื้อชาติหรืออะไรทำนองนั้นนา ผมมีเพื่อนสนิทเป็นมนุษย์ด้วย แต่ถ้าพวกมันดีเท่าเทียมกับเราจริง แล้วทำไมพวกนั้นต้องมีผิวหนังด้วยล่ะ? จริงมั้ย?"

ดร.██████: "ก็คงงั้น ถามหน่อยสิ หน้าตาคุณเป็นยังไงเหรอ?"

SCP-1171-1: "อ้อ ธรรมดาๆแหละ สูงเจ็ดช่วงหนวดระยาง เปลือกสีน้ำตาล แสงเรืองชีวภาพสีเขียว คุณล่ะ?"

ดร.██████: "เหมือนกันเลย"

ปูมการสัมภาษณ์ SCP-1171-1-6

SCP-1171-1: "คุณหมอ คุณอยู่หรือเปล่า?"

ดร.██████: "ผมอยู่นี่ สบายดีเหรอ บิวเรมอนต์"

SCP-1171-1: "เมื่อก่อนดีกว่านี้น่ะ เพิ่งถูกไอ้ลิงเวรนั้นตัวนึงเลื่อนตำแหน่งข้ามหน้าไป"

ดร.██████: "เสียใจด้วยนะ"

SCP-1171-1: "ไม่เป็นไรหรอก แค่เจ็บใจน่ะ ผมรู้ว่าผมเองดีกว่าไอ้ถุงโปรโตพลาสซึมจอมสูบอากาศนั่นเป็นไหนๆ ผมเป็นคนทำงานหนักนะ คุณรู้มั้ย?"

ดร.██████: "ผมรู้"

SCP-1171-1: "พวกมันเข้ามาแล้วพวกมันก็แย่งงานเราไป…ผมจะบอกคุณให้นะ หมอ สักวันนึงพวกมันต้องทำให้เราทนไม่ได้แน่ ผมไม่ได้หมายความว่าเราควรใช้ความรุนแรงนะ แต่ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปมันก็คงลงเอยอย่างนั้นแหละ"

ดร.██████: "ผมหวังว่ามันจะไม่ถึงขั้นนั้นนะ"

SCP-1171-1: "อ้อ แน่นอน ไม่มีใครอยากให้เป็นแบบนั้นหรอก ผมหมายความว่า พวกมันก็ต้องเป็นแบบนั้นของมันล่ะนะ แต่พวกมันก็เข้ามาเรื่อยๆ ผมหมายความว่า ผมไม่รังเกียจจะมีเป็นเพื่อนบ้านสักคนสองคนหรอกนะ ตราบใดที่พวกมันจะสนใจเรื่องของตัวเองน่ะ แต่คุณอยากให้ตัวอ่อนของคุณแต่งงานกับพวกมันไหมล่ะ?"

ดร.██████: "ผมว่าไม่ดีกว่า"

ปูมการสัมภาษณ์ SCP-1171-1-13

SCP-1171-1: "คุณหมอ คุณอยู่หรือเปล่า?"

เจ้าหน้าที่ █████: "เค้าออกไปข้างนอกน่ะ ชั้นมาเฝ้าบ้านให้"

SCP-1171-1: "นายเป็นใครเนี่ย?"

เจ้าหน้าที่ █████: "ชั้นชื่อ จอห์น โด เป็นมนุษย์"

SCP-1171-1: "อ้อ ไม่ยักรู้ว่าคุณหมอรู้จักมนุษย์ด้วย"

เจ้าหน้าที่ █████: "มีปัญหาเหรอ?"

SCP-1171-1: "เปล่า เปล่า เปล่า คุณหมอก็ควรจะมีเพื่อเป็นมนุษย์ได้สักทีล่ะนะ ดีจังที่รู้ว่าเขารู้จักไปเจอผู้คนใหม่ๆบ้าง"

เจ้าหน้าที่ █████: "ดีใจที่ได้ยินอย่างนั้นนะ"

SCP-1171-1: "ความหลากหลายเป็นรสชาติให้ชีวิตนะ นั่นเป็นคติของชั้น นายเป็นไงบ้างล่ะ? ผิวหนังของนายยืดหยุ่นดีมั้ย? ในตัวยังมีของเหลวเต็ม?"

เจ้าหน้าที่ █████: "ทุกอย่างน่าพอใจดีเลยล่ะ ขอบคุณนะ ชั้นต้องไปแล้ว"

SCP-1171-1: "ดูแลตัวเองด้วยนะ จอห์น โด!"

ปูมการสัมภาษณ์ SCP-1171-1-14

SCP-1171-1: "คุณหมอ! คุณหมอ! คุณอยู่หรือเปล่า?"

ดร.██████: "ผมอยู่นี่ บิวเรมอนต์"

SCP-1171-1: "รู้รึเปล่าว่ามีมนุษย์เข้าไปในบ้านคุณด้วยน่ะ?"

ดร.██████: "ใช่ เขาเพิ่งย้ายมาน่ะ"

SCP-1171-1: "อืม ผมคุยกับหมอนั่นแล้วนะ มันกวนโอ๊ยชะมัด แต่ผมก็ทำให้ไอ้แกมเมทนั่นรู้ที่ที่ตัวเองควรอยู่แล้วล่ะ"

ดร.██████: "เข้าใจล่ะ เขาไม่ได้รบกวนคุณมากไปใช่มั้ย?"

SCP-1171-1: "ไม่มีอะไรที่ผมจัดการไม่ได้หรอกน่า คุณก็แค่ต้องรู้ว่าจะพูดกับพวกมันยังไง ก็แค่นั้นล่ะ ให้มันรู้ซะบ้างว่าใครใหญ่ นั่นแหละที่สำคัญ"

ดร.██████: "ผมจะจำไว้นะ"

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License