SCP-109-TH
rating: +11+x

วัตถุ# SCP-109-TH

ระดับ: Euclid

มาตารการกักกันพิเศษ: SCP-109 อาศัยอยู่ในไซต์-██ ภายในห้องกักกันมนุษย์ขนาด 4 X 6 เมตร ห้องทั้งห้องจะเป็นกระจกใสยกเว้นส่วนที่เป็นห้องน้ำในตัวที่เป็นกระจกทึบและประตูห้องน้ำเป็นกระจกมัว SCP-109 สามารถออกมาจากห้องได้ตามเวลาที่พี่เลี้ยงกำหนด และอยู่กับพี่เลี้ยงตลอดเวลาเมื่อออกมาจากห้อง SCP-109 จะถูกสั่งห้ามไม่ได้สัมผัสกับประตูบานใดๆภายในไซต๋โดยเด็ดขาด

รายละเอียด: SCP-109 เป็นเด็กผู้หญิงที่มีชื่อว่า ไหมพรม เชื้อสายเอเชีย อายุประมาณ 11-12 ปี ที่เมื่อดูจากภายนอกแล้วไม่พบความผิดปกติหรือแตกต่างจากเด็กในวัยเดียวกัน ตามประวัติแล้ว SCP-109 เคยถูกพ่อกับแม่ทำร้ายร่างกายและถูกคนที่เป็นลุงและพี่ชาย[ข้อมูลถูกลบ] ทำให้ SCP-109 กลายเป็นโรคซึมเศร้าและหวาดระแวงคนรอบๆตัว และเคยอยู่ในความดูแลของมูลนิธิเด็กก่อนที่พ่อแม่ของเธอจะยื่นคำร้องเพื่อรับเธอกลับมาอยู่ในความดูแลอีกครั้ง ไม่มีใครรู้ว่าความสามารถของ SCP-109 นั้นเกิดขึ้นตั่งแต่เมื่อไหร่หรือเกิดขึ้นหลังจากเธอถูก[ข้อมูลถูกลบ]

SCP-109 นั้นมีความสามารถในการเปิดประตูมิติที่นำไปสู่ความฝันของเธอได้ด้วยวิธีที่ไม่รู้จัก (ต่อไปนี้คือ SCP-109-1) สถาบันพบว่าประตูทุกบานนั้นมีผลต่อความสามารถนี้ยกเว้นประตูที่เป็นกระจกใส ประตูที่ถูกเปิดออกนั้นภายในจะเป็นเรื่องราวที่ SCP-109 ได้ฝันเอาไว้ก่อนหน้านั้นในรูปแบบสุ่มเรื่องราว ซึ่งส่วนใหญ่เป็นสิ่งที่เกี่ยวโยงกับจินตรนาการของตัว SCP-109 เองทั้งหมด (ดูภาคผนวก) อย่างไรก็ตามประตูที่ได้รับผลกระทบนั้นจะไม่สามารถเปิดกลับเป็นปกติได้อีกต่อไปและต้องถอดออกหรือทุบทำลายเท่านั้น

บุคคลอื่นๆสามารถเดินผ่านประตูเข้าไปอยู่ภายในนั้นได้ ยกเว้น SCP-109 ที่ไม่สามารถเข้าไปได้ แต่หากประตูถูกปิดลง คนที่ผ่านประตูเข้าไปจะไม่สามารถกลับมาได้และหายไปตลอดกาล และนี่อาจเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมผู้ปกครองของ SCP-109 ถึงได้หายตัวไปหลังจากที่ได้ตัวเธอกลับมา

ภาคผนวก: บันทึกการสำรวจ SCP-109-1

ผู้สำรวจ: D-635

วัสดุที่ใช้: ประตูทั่วไปที่หามาได้ ติดตั้งไว้ในห้องทดสอบ

การสำรวจครั้งที่ 1: SCP-109-1 มีลักษณะเป็นป่าที่ใบไม้เป็นสีม่วง มีเนินเขาที่ซ้อนกับ 2 ชั้น และมองเห็นถนนอยู่ไกลๆ มีบ้านที่ทำจากไม้อยู่ไม่ไกลจากที่ประตูเปิด เมื่อเข้าไปในบ้านจะพบว่ามีเตียงเก่าๆอยู่กลางบ้าน และรอยเลือดบนนั้น ก่อนจะมีชายร่างสูงใหญ่หน้าตาน่ากลัวดูไม่เหมือนมนุษย์โพล่มาที่ประตูบ้านและเข้าทำร้าย D-635 แต่ D-635 หนีออกมาได้และกลับมาในห้องทดสอบ
หมายเหตุ: บ้านหลังนั้นเป็นบ้านที่ SCP-109 ถูกล่อลวงมา และมันคือฝันร้ายตลอดชีวิตของเธอ

การสำรวจครั้งที่ 2: SCP-109-1 อยู่ภายในบ้านที่ต่างจากครั้งแรก และได้ปรากฏชายหญิงคู่นึงที่ดูเหมือนปีศาสยืนอยู่กลางห้องพร้อมกับแซ่ในมือและเลือดที่ไหลออกมาจากดวงตาทั้งสองข้างเรื่อยๆ
หมายเหตุ: การสำรวจนี้ D-635 ไม่ได้ผ่านประตูเข้าไป และคาดว่าสิ่งที่เห็นในนั้นคือพ่อแม่ของ SCP-109

การสำรวจครั้งที่ 3: SCP-109-1 โพล่ขึ้นในสถานที่อันแปลกประหลาด ที่ทุ่งหญ้าเป็นสายไหม มีตุ๊กตาหมีลอยได้อยู่บนฟ้า และมีเด็กคนอื่นๆกำลังวิ่งอยู่กลางทุ่ง พอพวกเขาเห็น D-635 ก็ได้เข้ามาจูงมือให้เดินไปด้วยกัน
หมายเหตุ: SCP-109 ได้เดินเข้าไปปิดประตูนั่นโดยให้เหตุผลว่า เขาจะมีความสุขถ้าอยู่ที่นั้นเหมือนกับพ่อแม่ของเธอ


ภาคผนวก: บันทึกการสนทนา

ดร.██████: รู้ไหมว่าเธอได้ความสามารถนี้มาตอนไหน

SCP-109: ไม่ อยู่ๆก็เป็น

ดร.██████: เอาเท่าที่จำได้ก็ได้

SCP-109: ตอน ตอน…อยู่บ้านลุง

ดร.██████: เล่าให้ฟังหน่อยสิ

(SCP-109 ส่ายหัว)

ดร.██████: ไม่เป็นไร ไม่อยากเล่าก็ไม่ต้องเล่า

ดร.██████: แล้วลุงของเธอทำอะไรตอนมันเกิดขึ้น

SCP-109: เดินเข้าไปแล้วไม่ออกมา หนูตามไปไม่ได้ มันน่ากลัวมาก

ดร.██████: เกิดอะไรขึ้นกับพ่อแม่ล่ะ

(SCP-109 ก้มหน้าลง)

ดร.██████: มันไม่ใช่ความผิดของเธอหรอกนะ มองชั้นนี่

(SCP-109 เงยหน้ามามอง)

ดร.██████: พ่อแม่ของเธออยากเข้าไปในนั้นเอง

(SCP-109 ก้มหน้าลง)

SCP-109: หนูทำเอง

ดร.██████: ทำอะไร

SCP-109: หลอกให้พ่อแม่เข้าไปในนั้นบอกว่าลุงหายเข้าไปแล้วหนูก็ …ก็ปิดประตู

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License