SCP-1046

วัตถุ #: SCP-1046

ระดับ: Euclid

มาตรการกักกันพิเศษ: ตึกที่ SCP-1046 ฝังตัวอยู่นั้นจะถูกกักกันด้วยหน่วยกักกันสิ่งที่ไม่เคลื่อนที่ ส่วนพื้นผิวของห้องที่เชื่อมกับตัวตึกดังกล่าวนั้นจะถูกล้อมกรอบด้วยวัสดุที่ทำจากไม้ ในกรณีที่การกักกันล้มเหลวนั้น หากพบตัวอย่างของหรือชิ้นส่วนของ SCP-1046 ภายนอกการกักกันนั้นจะต้องถูกนำออกด้วยการผ่าตัดและนำกลับไปไว้ที่ตึกเดิมที่วัตถุถูกกักกันในตอนแรก

รายละเอียด: SCP-1046 คือจำนวนรวมของชิ้นส่วนทั้งหมด 781ชิ้นของมนุษย์เพศชายที่ชื่อ ████ ██████ ซึ่งวัตถุนั้นยังมีชีวิตและอวัยวะต่างๆสามารถใช้งานได้ปกติถึงแม้ว่าจะไม่มีการสูบฉีดเลือดหรือบางส่วนนั้นไม่มีเลือดหล่อเลี้ยงก็ตาม

SCP-1046 นั้นเคยเป็นผู้อาศัยของบ้าน ████ ██████ ซึ่งชิ้นส่วนของ SCP-1046 นั้นได้ถูก “ประกอบ” เป็นส่วนหนึ่งของบ้าน โดยที่ชิ้นส่วนบางส่วนนั้นได้กลายเป็นเครื่องตกแต่งกับสิ่งอำนวยความสะดวกในบ้าน (เช่นผิวหนังของวัตถุได้แทนที่ผ้าม่านและผ้าครอบโคมไฟ) และสิ่งของบางชิ้นที่มิได้มีการทำงานแบบปกติ (เช่นอ่างล้างจานนั้นไม่สามารถใช้ได้เพราะอุดตันกับหัวใจและหน้าโทรทัศน์ภายในห้องนั้นถูกแทนที่ด้วยใบหน้าทั้งหน้าของวัตถุ)

ในบางครั้งชิ้นส่วนของ SCP-1046 จะเริ่มแพร่กระจายไปยังพื้นผิวที่ไม่ใช่ชีวภาพโดยใช้เวลาประมาณ 45 นาทีจนถึงหลายสัปดาห์รวมไปถึงใบหน้าที่สามารถเปลี่ยนพื้นผิวไปยังโทรทัศน์เครื่องอื่นและอุปกรณ์ใดที่สามารถส่งเสียงอย่างสุ่ม ก๊อกน้ำใดๆในห้องนั้นจะเริ่มปล่อยสารที่คล้ายกับเหงื่อโดยไม่สนว่าก๊อกนั้นจะเชื่อมกับระบบประปาหรือไม่

SCP-1046 ถูกค้นพบในวันที่ 9/18/1994 หลังจากที่สถาบันได้รับข้อมูลจากสำนักงานนายอำเภอเดวีย์หลังจากที่ได้รับรายงานว่ามีผู้คนพบเห็น “บ้านที่ทำมาจากชิ้นส่วนมนุษย์” หลังจากนั้นสถาบันได้ส่งเจ้าหน้าที่ลงสำรวจพื้นที่และพบกับ SCP-1046 หลังจากนั้นเจ้าหน้าที่สถาบันได้ทำการนำวัตถุออกด้วยการผ่าตัดและทำการกักกันวัตถุอย่างสมบูรณ์ในวันที่ 11/19/1994 และได้ต่อมาได้ขึ้นระดับเป็น Euclid

ภาคผวนก: เอกสารต่อไปนี้ได้ค้นพบในบ้านที่ SCP-1046 ได้อาศัยและพบว่ามีส่วนเกี่ยข้องกับการที่วัตถุนั้นถูกแปรสภาพให้อยู่ในสภาพปัจจุบัน สถาบันได้ทำการสืบสวนบริษัทอสังหาริมทรัพย์มาลวาร์ ส่วนจดหมายนั้นได้ถูกค้นพบในลิ้นชักคาดว่าเป็นสำเนาเพื่อส่งให้กับบุคคลที่ไม่ทราบที่มาแน่ชัด

ถึงคุณบาเออ
ผมเพิ่งจะย้ายเข้าไปในบ้านใหม่อันยอดเยี่ยมของบริษัทคุณ มันหรูหรามากเลยล่ะ ตามโฆษณาเลย คุณรู้สึกเหมือนเป็นส่วนหนึ่งของบ้านจริงๆ แต่ว่านะ ผมเขียนจดหมายฉบับนี้ถึงคุณเพราะว่าบ้านใหม่ของผมนี่มันไม่มีห้องนอน ช่วยหาผู้รับเหมาไปจัดการเรื่องนี้หน่อยได้หรือเปล่าครับ??

ด้วยความนับถือ

████ ██████

ถึงคุณบาเออ
ผมว่าคุณคงจะไม่ได้จดหมายฉบับก่อนของผม ผมก็เลยเขียนถึงคุณอีก เพราะคุณไม่ได้ส่งผู้รับเหมาตามที่ผมขอมา ผมก็เลยจ้างของผมเอง โชคร้ายที่เกิดการบาดเจ็บขึ้นในที่ของผมหลายครั้งทำให้พวกเขากลับไปโดยที่งานไม่เสร็จ ผมขอให้คุณช่วยแก้ปัญหาอีกครั้ง

ด้วยความนับถือ

████ ██████

ถึงคุณบาเออ

นี่เป็นครั้งที่สามแล้วที่ผมติดต่อหาคุณและผมไม่เชื่อว่าการที่คุณละเลยปัญหาของผมจะเกิดขึ้นโดยไม่ตั้งใจ ผมขอให้คุณส่งผู้รับเหมาไปทำบ้านของผมให้เสร็จเดี๋ยวนี้ การให้สุภาพบุรุษผู้มีฐานะอย่างผมลดตัวไปนอนในห้องนั่งเล่นนั้นเป็นเรื่องที่ไม่อาจยอมรับได้ ถ้าภายในสามสัปดาห์นี้บ้านของผมยังไม่มีห้องนอนใหญ่ล่ะก็ ผมก็จำต้องเรียกทนายแล้ว

████ ██████

ถึงใครก็ตามที่สนใจ
ผมติดอยู่ในความมืดคนเดียว ผมอยู่ทั่วไปหมด ผมรู้สึกรอยแตกบนคานได้ ผมรู้รสอับของผนัง ผมแห้ง ผมต้องการห้องนอน หลายวันลังจากที่ส่งจดหมายอันจิงใจไปให้เจ้าคนปลิ้นปลอนนั่นมันก็บอกว่าผมจะเปนบานของผม ผมเปนคน อยาเอาผมไปอก ไดโปรด
ผมนอนไมได[ข้อความที่เหลือจับใจความไม่ได้]

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License