ห้องทำงานดร.ยาเกชก่อนได้รับการเก็บกู้
วัตถุ# SCP-057-TH
ระดับ: Safe
มาตรการกักกันพิเศษ: เอกสารและเครื่องมือทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับ SCP-057-TH จะถูกเก็บเอาไว้ในห้องเก็บของปิดตายที่ถูกจัดตั้งขึ้นสำหรับการกักเก็บวัตถุชนิดนี้โดยเฉพาะ ภายในไซต์-29a, เนื่องจากอาจมีบุคคลที่ไม่พึงประสงค์เข้ามาในห้องกักเก็บ ประตูห้องของ SCP-057-TH จะถูกซ่อนเอาไว้แบบเดียวกับกำแพงของไซต์ ไม่มีที่เปิดเข้าไปภายใน หรือเส้นทางที่จะนำไปสู่ห้องกักเก็บ
การเข้าถึงหรือการทดสอบกับวัตถุนั้นจะไม่ได้รับการอนุมัติใดๆทั้งสิ้น และการทดสอบล่าสุดดูได้ที่ภาคผนวก
รายละเอียด: SCP-057-TH คือการทดลองเพื่อพิสูจน์เรื่องโลกหลังความตายของดร.ยาเกช วัฒลักษณ์ นักวิจัยระดับ 3 ของไซต์-███ ที่มีความเสี่ยงและไม่ได้รับการอนุญาตจากสถาบัน ดร.ยาเกชได้ลักลอบสั่งซื้อวัตถุที่มาใช้ในการทดลองที่อาจมีความผิดปกติหรืออันตรายอย่างผิดกฏหมาย
องค์ประกอบการทดลองนั้นประกอบไปด้วย
- เก้าอี้ไฟฟ้าเขียวของฆาตรกรต่อเนื่องที่ชื่อว่านายเขียว ████ ในปี 2502 ที่ใช้สังหารเหยื่อของเขาไปแล้ว 199 ศพก่อนจะหายตัวไป เก้าอี้ตัวนี้เป็นของจริง ไม่พบความผิดปกติ วัตถุติดตั้งแบบเอียงนอน ทำจากไม้ มีสภาพเก่า รอบๆเก้าอี้จะมีสายไฟต่างๆอยู่เต็มไปหมดและอุปกรณ์ที่เป็นหมวกสำหรับสวมศีรษะที่มีสายไฟเชื่อมหลายจุด
- จอมอนิเตอร์ 16 นิ้ว จำนวน 3 จอ เครื่องคอมพิวเตอร์ 4 ตัว สิ่งเหล่านี้เชื่อมต่อกันและต่อกับเก้าอี้ไฟฟ้า
- เสาน้ำเกลือที่เคยมีห้อยถุงเลือดห้อยอยู่ จากการตรวจสอบถุงเลือดระหว่างการค้นพบนั้นเป็นเลือดของมนุษย์กรุ๊ป AB
- โต๊ะหมู่ที่ใช้ทำพิธีกรรมทางศาสนาที่ยาเกชนับถือ1 ประกอบไปด้วย จานใส่อวัยวะภายในของเด็กที่อายุไม่เกิน 2 ขวบ
นอกจากนั้นยังมีแฟ้มเอกสารการวิจัย การทดสอบต่างๆ ม้วนเทปบันทึก จำนวนมากประมาณ 300 กว่าแฟ้มที่ได้ถูกจัดเก็บอย่างเป็นระเบียบ(โดยเจ้าหน้าที่สถาบัน)ลงในตู้เก็บเอกสาร
แต่ทั้งนี้ทางสถาบันยังคงไม่สามารถพิสูจน์ได้อย่างแท้จริงว่าการทดลองนี้ได้เกิดขึ้นจริงหรือไม่ เนื่องจาก SCP-057-TH ได้ถูกทำลายจนไม่สามารถใช้งานได้อีกโดยตัวของดร.ยาเกชเองก่อนที่เขาจะหายตัวไป
การค้นพบ: SCP-057-TH ถูกค้นพบในบ้านพักนักวิจัยของดร.ยาเกช ที่อยู่ด้านหลังป่าใกล้กับเซคเตอร์-7H หลักจากที่เขาไม่มาทำงานหลายวัน ภายในบ้านนั้นไม่พบดร.ยาเกช แต่กลับพบศพที่แห้งเป็นมัมมี่ของลูกสาวของเขาอยู่ภายในห้องมีการทดลอง SCP-057-TH และศพอื่นที่ถูกแจ้งว่าหายไปในเมืองใกล้เคียงก็อยู่ภายในห้องใต้ดินของบ้าน เอกสารกับบันทึกต่างๆก็ถูกเผา ปัจจุบันนี้ไม่มีใครทราบว่าดร.ยาเกชหายตัวไปไหน
ภาคผนวก-1: บันทึกเทปของดร.ยาเกช กับการทดสอบของเขา (ที่สามารถกู้คืนได้)
เทปที่ 1:
"ผมชื่อ ดร.ยาเกช วัฒลักษณ์ วันนี้วันที่ 20-06-████ เป็นเวลา 10 ปีแล้วที่ผมพยายามหาวิธีที่จะตามหาชีวิตหลังความตาย ซึ่งตอนนี้มันกำลังจะได้ผล ผมได้สร้างเครื่องที่สามารถไปสู่ชีวิตหลังความตายได้แล้วในตอนนี้"
"เครื่องมือนี้ที่จะพิสูจน์ให้เห็นว่าชีวิตหลังความตายนั้นมีอยู่จริง"
"การทดลอง ผมได้ใช้ร่างของลูกสาวของผม เธอได้เสียชีวิตไปแล้วเมื่อ 10 ปีก่อน ผมเก็บร่างของเธอแช่แข็งเอาไว้สำหรับใช้ทดลองในครั้งนี้"
"เอาล่ะ ผมได้วางร่างของเธอลงบนเก้าอี้ไฟฟ้านี้ ผมจะเอาหมวกสวมที่ศีรษะของเธอและจะเสียบสายเลือดเข้าที่คอของเธอทั้งสองด้าน เมื่อผมเปิดเครื่องนี่ กระแสไฟฟ้าจะไหลไปที่สมองของเธอ จากนั้นภาพก็จะขึ้นที่หน้าจอตรงนี้ ผมจะได้เห็นที่ๆเธอเห็น มันอาจจะใช้เวลาหน่อย แต่ผมคิดว่ามันจะได้ผล"
"ผมรู้สึกตื่นเต้นมากๆเลยในตอนนี้"
(ช่วงเวลา 10:11, การบันทึกเทปถูกรบกวน ทำให้ภาพเกิดเป็นลายขึ้นลงไปมา ไม่มีเสียงใดๆในช่วงเวลานี้ แต่ยังคงจะพอให้มองออกอยู่บ้างของดร.ยาเกชที่พยายามอธิบาย แต่ว่าศพของลูกสาวของเขาก็มีการขยับลุกขึ้นมานั่งอยู่ข้างหลังเขาในขณะที่ตัวเขานั้นไม่รู้ตัวเลย ก่อนที่ภาพจะกลับมาเป็นปกติและศพเด็กยังคงนอนอยู่บนเก้าอี้ไฟฟ้า)
เทปที่ 2:
(การบันทึกเทปถูกรบกวนอย่างหนักตั้งแต่เริ่มต้น แต่เมื่อให้นักวิเคราะห์ของสถาบันตรวจสอบ พบว่าภาพในเทปนั้นมีภาพศพของผู้หญิงคนอื่นที่ไม่ใช่ศพของลูกสาว ได้อยู่บนเก้าอี้ไฟฟ้า บางช่วงของเทปมีสีแดงทั้งจอเหมือนกับเลือดก่อนจะเป็นสีปกติ และสามารถดูภาพได้เป็นปกติในช่วงเวลา 5:02 แต่ไม่มีเสียง)
(ศพของผู้หญิงบนเก้าอี้ไฟฟ้ากระตุกเนื่องจากถูกปล่อยกระแสไฟฟ้าเข้าศพ ดร.ยาเกชพูดบางอย่าง)
(ดร.ยาเกช นั่งลงที่เก้าอี้อีกตัวใกล้ๆและสวมหมวกที่มีการเชื่อมต่อสายไฟเข้าที่ศีรษะของตัวเอง)
(ดร.ยาเกชนั่งหลับตาอยู่เป็นเวลา 3 นาที ก่อนที่การบันทึกจะถูกรบกวนอีกครั้งจนไม่สามารถมองภาพออก แต่มีบางจังหวะของภาพได้แสดงให้เห็นว่า ดร.ยาเกชไม่ได้อยู่บนเก้าอี้ แต่เป็นร่างของคนที่ยังสดที่โดนถลกหนักออกไปจนหมด มีสภาพแค่ครึ่งตัวนอนอยู่บนเก้าอี้แทน ภาพก็กลับมาเป็นปกติ ดร.ยาเกชลุกออกจากเก้าอี้และพูดบางอย่างกับกล้อง)
เทปที่ 3: (เทปสุดท้ายที่กู้คืนมาได้)
(ปรากฏภาพใบหน้าของดร.ยาเกชเห็นจอ ท่าทางตื่นตระหนกปนดีใจ)
"ผมทำสำเร็จแล้ว วิธีที่จะได้พบภรรยากับลูกสาว ผมได้ติดต่อกับพวกเธอ พวกเธอกำลังมาหาผม ผะ…ผมตื่นเต้นสุดๆ…ผมจะได้เจอกับครอบครัวของผมอีกครั้ง ผมพูดอะไรไม่ออกเลยจริงๆ"
(การบันทึกถูกรบกวน แต่ยังสามารถดูได้ในบางส่วน ปรากฏร่างของคนสองคนอยู่ที่มุมของเก้าอี้ที่เชื่อว่าเป็นภรรยาและลูกสาวที่เสียชีวิตไปแล้วของดร.ยาเกช ภาพบันทึกนั้นมีการสลับกับภาพของบึงสีแดงปริศนา ก่อนจะกลับมาเป็นภาพของดร.ยาเกชที่กำลังกอดกับภรรยาและลูกสาวและมีร่างของสิ่งมีชีวิตคล้ายมนุษย์สูงหัวติดผนังแต่ยังสามารถดูออกว่าไม่ใช่มนุษย์อย่างแน่นอน สิ่งนั้นได้เอาแขนทั้ง 4 ข้างเข้ามาโอบกอดครอบครัวนี้เอาไว้อยู่ข้างหลังของดร.ยาเกช จากนั้นภาพเทปได้ตัดจบไป)
ไฟแค้นทวิภพ EP-407
ภาคผนวก-2: เทปวิดีโอหนังสั้นเรื่อง ไฟแค้นทวิภพ EP-4072
เริ่มเทป:
ภาพวิดีโอเป็นมุมมองของผู้ชายคนหนึ่ง ในช่วงแรกของภาพนั้นเขากำลังขับรถทามกลางฝนที่ตก ไม่พบรถคันอื่นและตึกรอบๆตัวก็มีขนาดเท่ากันหมด เขาขับรถมาหยุดตรงโรงพยาบาลและเข้าไปในตัวอาคาร เขาเดินไปที่เคาเตอร์เพื่อสอบถามพยาบาล ใบหน้าของนางพยาบาลถูกทำให้เบลอ ก่อนที่เขาจะเดินไปเงียบๆไปที่ห้องพักคนไข้ ห้อง 407 เขายืนนอกห้องมองผ่านหน้าต่างประตูบานเล็กๆ ที่ภายในห้องมีผู้ป่วยที่เป็นผู้หญิงนอนอยู่และถูกเบลอหน้าและมีเลือดเลอะอยู่บนที่นอน นอนอยู่บนเตียงคนไข้ เขายืนมองอยู่ห่างๆก่อนจะเดินเข้าไปใกล้ เขาแสดงสีหน้าที่โศกเศร้าก่อนจะจูบหน้าผากเธอคนนั้นก่อนจะตัดออกไป
หนังถูกตัดต่อเป็นภาพของนักแสดงผิวดำแดงนั่งอยู่บนเก้าอี้ไฟฟ้าและไฟก็ลุกไหม้เก้าอี้และรอบๆห้อง ย่างสดนักแสดงทันที เป็นเวลา 10 นาที และตัวหนังสือแสดงเครดิตของนักแสดงก็ปรากฏขึ้นมา
การวิเคราะห์:
- นักแสดงผิวดำแดงที่ปรากฏอยู่ในหนังสั้นคือนายเขียว ████ ตัวจริง3
- ผู้ชายคนหนึ่งที่แสดงในหนังสั้นเป็นตัวแทนของยาเกช และผู้หญิงก็เป็นตัวแทนของภรรยาของเขาที่ฆ่าตัวตาย
- โรงพยาบาลที่อยู่ในหนังสั้นนั้นเคยมีอยู่จริงก่อนจะถล่มจากแผ่นดินไหวในปี 25██
- บุคคลปริศนาสวมดำทั้งชุดอาจจะเป็น████