Credits
ผู้แต่งต้นฉบับ:
วันที่สร้าง: 6 Apr 2023
ผู้รีเมค:
ภาพต้นฉบับ: https://commons.m.wikimedia.org/wiki/File:User_Tevaprapas-(Buddhist_Proverb).jpg
อยู่ภายใต้สัญญาอนุญาติ CC BY-SA 3.0
วัตถุ# SCP-032-TH
ระดับ: Keter
มาตรการกักกันพิเศษ: ถึงแม้ว่าทางสถาบันจะไม่สามารถกักกัน SCP-032-TH ได้ แต่ก็ยังใช้วิธีป้องกันในรูปแบบอื่นเพื่อไม่ให้ SCP-032-TH นั้นแพร่กระจายไปยังเว็บไซต์อื่นต่อไป การเฝ้าระวังนอกพื้นที่ในเครือข่ายอินเทอร์เน็ตเพื่อค้นหาบุคคลอื่นที่กำลังเข้าชม SCP-032-TH จากที่ต่างๆ และพยานทุกคนจะถูกลบความทรงจำ
ทางสถาบันได้สร้างห้องที่มีจอคอมพิวเตอร์จำนวน 10 เครื่องที่จำเป็นต้องเปิดหน้าเว็บไซต์ของ SCP-032-TH อยู่ตลอดเวลาพร้อมกับบุคลากรคลาส-D จำนวน 10 คนที่อาศัยหลับนอนอยู่ภายในห้อง มีการผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนเป็นรายบุคคลเมื่อมีใครที่ได้รับผลกระทบมากจนเกินไป
บุคลากรคลาส-D ทุกคนจะถูกบังคับให้นั่งดูจอภาพที่ฉาย SCP-032-TH ในระยะที่ไม่ทำให้เสียสายตา
รายละเอียด: SCP-032-TH คือเว็บไซต์ที่เหมือนกับเว็บไซต์ธรรมะ มีชื่อ url ว่า [ข้อมูลถูกปกปิด],1 SCP-032-TH จำเป็นต้องมีผู้ชมอย่างน้อย 5 คน ไม่เช่นนั้น url จะถูกเปลี่ยนไปอีกครั้ง หน้าเว็บไซต์นั้นจะมีเพียงแค่หน้าเดียวเท่านั้นนั่นก็คือหน้าที่เป็นภาพวิดีโอที่ถูกตัดต่อของ ศาลพระภูมิที่กำลังเผาไหม้และข้อความของ "คติธรรม" ในภาษาไทยที่จะเลื่อนขึ้นมาอย่างช้าๆ
ความผิดปกตินั้นจะเกิดขึ้นแบบสุ่มที่กินระยะเวลานานกว่าจะปรากฏออกมา (นานสุด 24 วัน) ผู้ได้รับผลกระทบจะเริ่มสูญเสียความสามารถในการมองเห็น การได้ยิน การพูด และการเคลื่อนไหวอย่างช้าๆด้วยวิธีการที่ไม่รู้จักไปอย่างสมบูรณ์ในช่วงเวลาที่พวกเขาอยู่ต่อหน้า SCP-032-TH, จากนั้นทุกรูขุมขนพวกเขาหลั่งของเหลวสีน้ำตาลเข้มออกมาจำนวนมากไปทั่วพื้นที่นั่งอยู่ การตรวจสอบพบว่าของเหลวมีลักษณะเป็นไขมันจากร่างกาย หากผู้ได้รับผลกระทบนั้นไม่สามารถหลุดออกจาก SCP-032-TH ได้พวกเขาจะเสียชีวิตในเวลา 2 ชั่วโมงพร้อมกับมีไฟลุกไหม้และเผาร่างนั้นจนมอดด้วยวิธีที่ไม่ปรากฏ
อย่างไรก็ตามบุคคลใกล้เคียงสามารถเอาผู้ได้รับผลกระทบออกมาจากหน้าจอได้แต่การมองเห็น การได้ยิน การพูดของพวกเขาจะไม่กลับมาเป็นเหมือนเดิมอีก
ภาคผนวก-1: ต่อไปนี้เป็นคือคติธรรมที่ปรากฏขึ้นในวิดีโอของ SCP-032-TH
ผู้ที่โศกเศร้า ถึงผู้ที่จากไป
เปรียบเสมือน เด็กร้องไห้
ที่ขอพระจันทร์ ในอากาศ
ผู้ที่ตายไปแล้ว ถูกเผา
ย่อมไม่รู้ถึง ญาติที่คร่ำครวญหา
ฉะนั้น
ข้าพเจ้าจึงไม่เศร้าโศก…
เมื่อเขาไปแล้วตามวิถีของเขา












