ห้องกักกัน SCP-014-TH ที่มีตัวอย่างที่ไม่สามารถถ่ายภาพได้อาศัยอยู่
วัตถุ# SCP-014-TH
ระดับ: Safe
มาตรการกักกันพิเศษ: ไม่มี
SCP-014-TH ได้ถูกย้ายไปยังอาคารในสหรัฐฯแล้ว การดำเนินการกักกันใดๆจะขึ้นอยู่กับสถาบัน SCP สาขาใหญ่เท่านั้น
รายละเอียด: SCP-014-TH เป็นตัวตนที่มีความผิดปกติที่เป็นมิตร ที่มักจะปรากฏให้เห็นในรูปร่างของมนุษย์ผู้ชายหรือผู้หญิงที่มีลักษณะปกติ สวมเสื้อผ้าที่เข้ากับสภาพแวดล้อมรอบ ๆ ตัว บุคคลที่เห็น SCP-014-TH จะมองเห็นว่าตัวอย่างนั้นมีรูปร่างและเสื้อผ้าที่ตัวอย่างสวมใส่ที่แตกต่างกันไปตามแต่ละคนที่พบเจอ ตัวอย่างไม่มีชื่อเรียกที่แท้จริง จึงทำให้บุคลากรเรียกชื่อแทนเขาหรือเธอไปต่างๆนาๆ เพื่อไม่ให้เกิดความสับสน SCP-014-TH จึงได้ถูกตั้งชื่อว่า "แซม" ซึ่งเป็นชื่อที่ใช้เรียกได้ทั้งชายและหญิง
อย่างไรก็ตามก็มีข้อแม้อยู่อย่างหนึ่งนั่นก็คือบุคคลอื่นจะไม่สามารถรับรู้ว่ามี SCP-014-TH อยู่ตรงนั้นถ้าพวกเขาหลับตาหรือถูกปิดตา จึงทำให้ทราบว่าการจะรับรู้ในทุกประสาทสัมผัสว่ามี SCP-014-TH อยู่ตรงนั้นจำเป็นจะต้องใช้ตาในการมองเท่านั้น
SCP-014-TH ไม่จำเป็นต้องกิน นอน หรือขับถ่ายและดูเหมือนว่าจะไม่มีแม้แต่การหายใจหรือแม้แต่เงา ตัวอย่างไม่มีเงาสะท้อนในกระจก ในน้ำ หรือเงาบนพื้นและไม่สามารถตรวจจับได้จากอุปกรณ์ทุกชนิด รวมทั้งไม่สามารถบันทึกภาพได้ ยกเว้นการบันทึกเสียงเท่านั้น เสียงที่บันทึกได้จากตัวอย่างไม่ใช่เสียงของคนปกติแต่เหมือนกับเสียงที่แปลงมาจากคอมพิวเตอร์อีกทีและสูงต่ำไม่เท่ากัน ซึ่งแตกต่างจากการฟังผ่านทางหูของมนุษย์
การฆ่าหรือทำร้าย SCP-014-TH สามารถทำได้ หลังจากนั้นตัวอย่างจะค่อย ๆ ฟื้นตัวกลับคืนสภาพเดิมซึ่งนั่นทำให้ได้ทราบว่า SCP-014-TH ไม่มีความเจ็บปวด ไม่มีเลือดและไม่ตาย การเอาชิ้นส่วนใด ๆ ออกมาจาก SCP-014-TH สิ่งที่เอาออกมาจะหายไปกับอากาศทันที เคยมีความพยายามในการผ่าตัด SCP-014-TH เพื่อตรวจสอบภายในนั้นพบว่าไม่มีอวัยวะภายในมีแค่ความว่างเปล่า และยาทุกชนิดก็ไม่สามารถใช้งานได้กับ SCP-014-TH
ค้นพบ: การค้นพบ SCP-014-TH ในตอนแรกนั้นเป็นเรื่องยากมากเนื่องจากคุณสมบัติของตัวอย่าง โชคดีที่ SCP-███-TH ได้ช่วยเหลือโดยการระบุตัวของ SCP-014-TH ว่าอยู่ตรงไหนในจังหวัดภูเก็ต ตัวอย่างไม่แสดงท่าทีหลบหนีหรือก้าวร้าวขณะเข้าจับกุม แต่หลังจากที่มาถึงไซต์, ตัวอย่างได้ทำการก่อความวุ่ยวายให้กับเจ้าหน้าที่ด้วยการปรากฏตัวเป็นนักวิจัยระดับ 3 ถึง 5 ครั้ง เพื่อเข้าถึง SCPs ระดับอื่นๆรวมถึงเข้ามาสนทนากับ SCP-███-TH ก่อนที่จะถูกเจ้าหน้าที่ใช้ปืนยิงจนพลุน, SCP-014-TH จะค่อย ๆ ฟื้นตัวเองกลับสภาพเดิม
ภาคผนวก-1: เทปบันทึกการสัมภาษณ์ SCP-014-TH เมื่อ ██-██-████ :
ดร.██████ : นั่นมันแม่ง ไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่แกทำไปตะกี้
SCP-014-TH : โอ้ ขอบคุณนะ
ดร.██████ : ไม่ใช่คำชมโว้ย!
ดร.██████ : (เอามือเสยผม แล้วหยิบแผ่นกระดาษบนโต๊ะขึ้นมา แล้วพรึมพรัม) แม่งไรวะให้ชั้นถามอะไรแบบนี้อีกแล้วเรอะ เอาล่ะ แกมาจากไหน
SCP-014-TH : มาจาก อ่อ จำไม่ได้แล้ว
ดร.██████ : ช่วยจริงจังด้วย
SCP-014-TH : ก็ไม่รู้จริงๆจะให้ตอบยังไง
ดร.██████ : ชื่อล่ะ มีชื่อไหม?
SCP-014-TH : ไม่ คนที่พบชั้นมักเรียกชั้นในชื่อต่างๆกันตามที่พวกเขาจะคิดได้
ดร.██████ : แกเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง อ่อ…เอาเป็น แกรู้ไหมว่าตัวตนของแกจริงๆเป็นอะไร
SCP-014-TH : (ทำหน้าตาเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่) นั่นก็ไม่รู้เหมือนกัน ก็แล้วแต่ว่าคนอื่นจะเห็นชั้นเป็นแบบไหน เพราะชั้นไม่มีตัวตน และชั้นก็ไม่รู้ว่ามันเป็นยังไงด้วย
ดร.██████ : แกเห็นตัวเองเป็นแบบไหนล่ะ
SCP-014-TH : (ก้มมองตัวเอง) ไม่เห็น ชั้นไม่เห็นตัวเอง
ภาคผนวก-2: วันที่ 15/10/2015, SCP-014-TH ถูกย้ายจากออกจากสาขาไทยไปยังสาขาใหญ่ที่อยู่ในอเมริกา เพื่อเป็นการสร้างความร่วมมือกันระหว่างสองสาขา
ภาคผนวก-3: จากเหตุการณ์ 173-014TH ทำให้ได้ทราบว่า SCP-014-TH อาจได้รับผลกระทบจาก SCPs ตัวอื่นๆ ได้เช่นเดียวกับมนุษย์ จึงมีคำสั่งใหม่ห้ามไม่ให้ SCP-014-TH ออกจากห้องกักกันโดยไม่มีบุคลากรดูแลและจำกัดระยะเวลา ดู เหตุการณ์ 173-014TH