SCP-014
3241597616_e47326fc1a.jpg
SCP-014 ก่อนจะถูกคุมขัง

วัตถุ# SCP-014

ระดับ: Safe

มาตรการกักกันพิเศษ: SCP-014 อยู่ไว้ที่ไซต์-██ บนเก้าอี้ที่มีที่วางแขนและต้องหันหน้าเข้าหาหน้าต่าง มีการเปิดเพลงให้ฟังและต้องเปิดไว้ตลอดเวลา เพลงที่ใช้ไม่ควรแต่งขึ้นหลังจากปี 1937 และมีกล้องวงจรปิดอยู่ภายในห้องของ SCP-014

รายละเอียด: SCP-014 เป็นชายชาวคอเคเซียนอายุราวๆ 30 ปี ผมสีดำ ตาสีน้ำตาล รูปหน้าค่อนข้างกลม จากบันทึกบอกว่าเขาชื่อว่าโรเบิร์ต เชทฟอร์ด ถูกกักกันตัวในปี 1915 ไว้ที่โรงพยาบาลจิตเภทนอร์วิช รัฐคอนเนคติกัทเนื่องจากอาการจิตเภทแบบหลงผิด โดยเขาอ้างว่าเขาโดนสาปให้มีชีวิตอยู่ชั่วนิรันดร์แต่ต้องกลายเป็นคอนกรีตอย่างช้าๆเป็นผลตอบแทน เมื่อโรงพยาบาลปิดตัวลงในปี 1937 เหล่าผู้ป่วยจึงถูกแยกย้ายพาไปรักษายังที่แห่งอื่นๆ SCP-014 ได้กลายเป็นที่สนใจขององค์กรในปี 19██ จากข่าวลือที่ว่ามีผู้ป่วยคนนึงที่เป็นอัมพาตทั้งตัวและไม่แก่ตัวลงเลย ซึ่งในการสืบสวนต่อมาพบว่าข้อมูลที่ได้มานั้นถูกยืนยันว่าเป็นเรื่องจริง

SCP-014 มีลักษณะภายนอกเหมือนผู้ชายธรรมดา แต่ไม่แสดงร่องรอยความชราเลย รวมทั้งไม่มีกระบวนการเผาผลาญใดๆในร่างกายเลยด้วย เขาไม่กิน ดื่ม เหงื่อออก และไม่แสดงถึงกลไกของการมีชีวิตแบบอื่นๆด้วย เขาหายใจก็ต่อเมื่อกำลังพูดอยู่เท่านั้น นอกจากดวงตาและอวัยวะที่ใช้ในการพูดแล้ว ส่วนอื่นๆของร่างกายเป็นอัมพาตขยับเขื่อนไม่ได้เลยแม้แต่น้อย เขาไม่มีร่องรอยของแผลกดทับเลยทั้งๆที่อิริยาบถของเขาก็ไม่ค่อยเปลี่ยนแปลงเท่าไรเลยมาหลายสิบปีแล้ว เช่นเดียวกับกล้ามเนื้อที่ไม่มีอาการลีบเลย เขาสามารถสนทนาได้ตามปกติ แต่มีความรู้และความสนใจในเหตุการณ์ต่างๆค่อนข้างน้อยเนื่องจากการกักกันตัวเขาทำให้ไม่ได้รับรู้อะไรเลย

ภาคผนวก:
หมายเหตุ: “พูดแบบตรงๆเลยนะ ตอนที่ผมสัมภาษณ์ชายคนนี้โดยที่ผมยังไม่รู้ประวัติของตัวเขานั้น ผมคิดว่าเขามีสภาพจิตที่เยี่ยมมากและสามารถปรับตัวได้อย่างดีกับการที่ต้องกลายเป็นอัมพาต ดังนั้น ผมจึงสรุปได้เลยว่าเขาเป็นเครื่องพิสูจน์อย่างชัดเจนถึงคำพูดที่ว่า”ใจเป็นนาย กายเป็นบ่าว” เขาคิดว่าตัวเขาเองจะกลายเป็นคอนกรีต และจะมีชีวิตอยู่ชั่วนิรันดร์ ตอนนี้เขาก็กำลังจะได้ทั้งสองอย่างนั้นอย่างที่เขาจะสามารถทำได้ ไม่ว่าจะวิธีใดก็ตาม” ดร.█████

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License