SCP-007-TH
rating: +12+x

ภาพถูกลบโดย O5-█

วัตถุ# SCP-007-TH

ระดับ Euclid

มาตรการกักกันพิเศษ: ปัจจุบันสามารถขังได้แล้ว โดย SCP-007 นั้นถูกขังอยู่ในห้องคอนกรีด 6 x 6 เมตร ด้านหนึ่งติดกระจกใสแบบหนาไว้สังเกตการณ์จากระยะไกล ในห้องจะไม่มีสิ่งของแต่จะมีลำโพงกับไมค์ไว้เพื่อสื่อสารกับ SCP-007 ห้องขังของ SCP-007 จะตั้งอยู่ในโกดังขนาดใหญ่ ที่ปัจจุบันเรียกว่าเป็นเซคเตอร์-332 รั้วเหล็กที่สูง 2 เมตร สร้างอยู่โดยรอบห่างจากห้องขัง SCP-007 ไป 15 เมตร เข้าหน้าที่และพนักงานทุกคนในเซคเตอร์-332 จะอยู่นอกรั้วตลอดเวลา และจะไม่มีใครเข้าไปในที่นั้นเพราะทุกคนรู้ผลกระทบของมัน

SCP-007 จะได้รับอาหารเป็นสัตว์ที่ยังมีชีวิตอยู่ เช่น หมู วัว จำนวน 1 ตัวต่อ 5 วัน สัตว์ที่เอามาเป็นอาหารจะอยู่ในกรงที่มีล้อที่เข็นด้วยรถที่พ่วงติดเอาไว้เข้าไปในเขตผลกระทบ (10 เมตร) แล้วทิ้งเอาไว้แบบนั้นจนกว่าสัตว์จะตายแล้วก็นำไปฝัง

รายละเอียด: SCP-007 ลักษณะเป็นหญิงชราอายุก็ประมาณ 80 ปี1 มีผิวหนังเหี่ยวย่น ผมขาว ไม่มีฟันแบบคนแก่ทั่วไป ปรกติแล้ว SCP-007 จะตัวซีดเซียวคล้ายคนป่วยจนกว่าจะได้กิน ส่วนใหญ่แล้ว SCP-007 ไม่ค่อยมีกิจกรรม หรือ เคลื่อนไหวมากนักและมักนั่ง หรือ นอนตลอดทั้งวัน ตรวจสอบทางกายภาพไม่สามารถทำได้เพราะผลกระทบของ SCP-007

SCP-007 นั้นไม่สามารถกินอาหารแบบคนปรกติได้เลยและไม่มีการขับถ่ายด้วย สิ่งที่ SCP-007 กินได้อย่างเดียวก็คือดูดชีวิตกับเลือดของสิ่งมีชีวิตอื่นที่เข้ามาใกล้ใน 10 เมตร สิ่งมีชีวิตที่เข้ามาก็จะป่วยต่างๆอย่างไม่มีสาเหตุและเสียชีวิต อาการป่วยก็มีดังต่อไปนี้

  • ปวดหัว ไม่มีเรี่ยวแรง ปวดตามตัวอย่างุรนแรง
  • ผอมลงอย่างรวจเร็วอย่างไม่น่าเป็นไปได้
  • เกิดรอยช้ำ มีเลือดออกตามตัวจำนวนมาก
  • ตัวเหลือ ซีด ตาขุ่นมัว

อาการนี้เกิดติด ๆ กันตั้งแต่เข้าใกล้ใช้เวลาแค่ 2 ชั่วโมง เหยื่อจะเสียชีวิตจากเลือดหมดตัวร่างกายเหยื่อผอมจนติดกระดูกและซีดทั้งตัว แล้ว SCP-007 หลังจากได้กินเสร็จ ร่างกายที่ซีดเซียวก็จะกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง ผมขาวก็เป็นผมดำ จากคนอายุ 80 ปีก็เป็นคนอายุ 50 ปี มีการเคลื่อนไหว เช่น ยืน เดินไปเดินมา หลังจาก 4-5 วัน ก็จะกลับมาเป็นคนแก่แบบเดิม สิ่งนี้ไม่เป็นที่รู้จัก

SCP-007 ไม่คุย หรือ สื่อสารกันพนักงานตั่งแต่โดนขังแต่บางครั้งมันก็มายืนอยู่ที่กระจกจ้องมองพนักงานอย่างน่ากลัวแบบไม่กระพริบตา แล้วเสียงที่บันทึกได้ก็เป็นเสียงหัวเราะแหบ ๆ ร้องไห้ เสียงขูดกำแพง เสียงพูด สวดที่ฟังไม่ได้ศัพท์

ภาคผนวก: สถาบัน SCP เจอ SCP-007 วันที่ ██/██/2538 อาศัยอยู่ในบ้านไม้ยกสูงที่เหมอืนบ้านร้างในสวน████████████2 ไม่มีบ้านหลังอยู่อยู่ในระยะ 6 กิโลเมตร ในนั้นจะมีซากสัตว์กับศากศพคนจำนวนมาก ก่อนหน้าเคยมีคนมาทำพิธีขับไล่เพราะคิดว่าเป็นวิญญาณชั่วร้ายอยู่มาหลายครั้งแล้วแต่ก็ไม่สำเร็จเพราะ SCP-007 ไม่ใช่ผี จากนั้นก็ไม่มีใครมาที่นี่อีกเลยทำให้ SCP-007 ต้องออกจากบ้านเพื่อหาอาหารและพอกินเสร็จก็จะกลับมาที่บ้านของมัน

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License