โปรเจคที่ถูกลืม
rating: +12+x

"คุณสลาวานอฟ ผมบอกคุณกี่ครั้งแล้วว่ามันทำไม่ได้!" O5-9 คนหนึ่งทำเสียงดังใส่ดร.สลาวานอฟ

"ผมทราบดี แต่ท่านลองคิดกลับกันดูสิ ถ้าเราสร้างทหารแบบนี้ได้เป็นล้านๆคนในสถาบัน SCP ทั่วโลก เราจะสามารถควบคุม SCPs ทุกตัวได้อย่างมีประสิทธิภาพอย่างแน่นอน" ดร.สลาวานอฟพูดกับ O5 คนอื่นๆที่อยู่ภายในห้องประชุม

"นี่ฟังน่ะ ผมรู้ว่าคุณมีความสามารถ ถ้าคุณจะประดิษฐ์ห่าเหวอะไร ผมจะไม่ว่าคุณเลย แต่จะมาประดิษฐ์ชุดเด็กเล่นบ้าๆของนายเนี่ยมันดูปัญญาอ่อนมาก! โดยเฉพาะชื่อที่คุณตั้งให้มันเนี่ยยย!" O5-4 แย้ง

"แล้วคุณล่ะ ว่ายังไงกับโปรเจคนี้?" O5-9 คนแรกถามแล้วหันไปทาง O5-7

"ชั้นคิดว่านี่เป็นเรื่องใหม่ ทำไมไม่ให้เขาลองทำดูล่ะ ชั้นเห็นว่าดร.สลาวานอฟคนนี้มีความสามารถในด้านนี้เป็นอย่างมาก เขาคงไม่ทำเสียเรื่องหรอก" O5-7 พูดพร้อมสยายผมของเธอ "พวกคุณไม่ต้องสนับสนุนก็ได้ แค่ให้สลาวานอฟหาคนมาทำการทดลองก็พอ"

"เหอะ! ผมไม่เซ็นอนุมัติค่าใช้จ่ายหรอกน่ะ" O5-4 เอามือกอดอก

"ไม่ต้องห่วงน่ะรูปหล่อ ชั้นจะเซ็นอนุมัติให้เอง" O5-7 บอกแล้วส่งสายตาหวานไปที่สลาวานอฟ

"ทำแบบนี้ไม่ได้น่ะ! เราจะสูญงบไปเปล่าๆ"

"อย่าหัวโบราณไปหน่อยน่า เจมส์ วิธีการเดิมๆของคุณมันใช้ไม่ได้ผลกับยุคนี้อีกแล้ว"

"หยุด! หยุดเลยทั้งคู่ ขอผมคิด ขอร้อง" O5-9 พูด

แล้ว O5-9 ก็ได้เงยหน้าขึ้นมาทางสลาวานอฟ "ได้ ดร.สลาวานอฟ" สลาวานอฟรู้สึกดีใจอย่างมากแต่ก็เก็บอาการไว้ "แต่ว่า…ผมจะขอดูงานที่คุณทำด้วย ถ้ามันไม่เวิร์ค ผมจะยกเลิกการสร้างของคุณทันที"

"ดะ..ได้เลยครับ ผมจะไม่ทำให้ผิดหวัง"


"เฮ้อออ..ไอ้โครงการนี้มันจะไปรอดไหมวะ! คิดแล้วก็ท้อใจในบางครั้ง แต่ O5-7 คนนั้นจะทำอะไรกับโครงการเรากันแน่ คิดแล้วก็ปวดหัวเว้ย" สลาวานอฟนั่งบ่นคนเดียวภายในห้องทำงานหลังกลับมาจากไซต์-20

"บ่นอะไรของนายน่ะ?" ดร.ซานน์เดินมาพร้อมกับกาแฟ

"ก็โครงการชั้นน่ะสิ ไม่มี O5 คนไหนสนับสนุนชั้นเลย พวกเขามองว่าสิ่งที่ชั้นกำลังจะทำมันสิ้นเปลืองงบประมาณของสถาบัน ยกเว้น.."

"หยุดทำไม? เล่าต่อสิ นายนี่ก็มีเรื่องซีเรียสกับเขาเหมือนกันนะเนี่ย" ซานน์เดินมาหาแล้วนั่งลงบนที่วางแขนของโซฟาที่อยู่ใกล้ๆ

"O5-7 บอกว่าจะสนับสนุนชั้นเอง นายเคยเห็นไหม O5-7 คนที่ผมแดงๆ ที่ชอบสายตาหวานให้นักวิจัยหนุ่มๆไหม เธอส่งสายตามาให้ชั้น! สยองเป็นบ้าเลย"

"แสดงว่าหล่อนชอบนาย"

"แต่ชั้นไม่โว้ย เธอแก่กว่าชั้นไป 30 ปี เชียวน่ะ!"

"ชั้นไม่เคยเจอว่ะ ที่ไซต์นี้ก็มีแต่ O5-2 กับ O5-8 เท่านั้นแหละที่มา"

"ประกาศจากทางศูนย์ ขอให้ ดร.สลาวานอฟ มาพบ O5-7 ที่ห้องประชุม A-1162 ตอนนี้ด้วย" เสียงประกาศจากทางศูนย์ดังขึ้น

"ไปสิ จะรออะไรอยู่เล่า โอกาสทองเชียวนะ" ดร.ซานน์พูด

"ชั้นก็หวังว่าจะเป็นอย่างนั้น"


ดร.สลาวานอฟได้เดินตาม O5-7 ไปยังห้องๆหนึ่ง มันอยู่ในพื้นที่ที่เขาไม่ได้รับอนุญาตให้เข้ามา แต่ตอนนี้ไม่ใช่อีกต่อไปแล้ว เมื่อ O5-7 ได้เปิดประตูบานหนึ่งที่ทำจากเหล็กออก

"ห้องนี้มัน…" สลาวานอฟมีท่าทีขนลุกอย่างเห็นได้ชัด เขามองไปรอบๆห้องขนาดใหญ่ราวกับว่าจะมีใครแอบซุ่มอยู่คอยหาจังหวะโจมตีเขาอย่างนั้นแหละ

"นี่คือห้องทำงานของ ดร.เรย์ เมสัน เขาตายไปเมื่อ 23 ปี ตายในห้องนี้ แต่ผมจะไม่บอกว่าเพราะอะไร" เจ้าหน้าที่ประจำพื้นที่ที่เดินตามมาด้วยได้พูดขึ้น ทำเอาดร.สลาวานอฟกลืนน้ำลาย

"พวกเขาพยายามจะรื้อถอนห้องนี้แต่ทางสภาให้เป็นเอาไว้ เผื่อได้ใช้งาน อาจจะเก็บ SCPs หรืออะไรแบบนั้น" O5-7 บอก "ตามสบายเลยน่ะ สุดหล่อ ♥"

ถึงแม้ว่าห้องนี้จะใหญ่พอที่จะให้เขามีพื้นที่ในการทำโครงการ แต่บรรกาศของห้องมันก็อบอวนไปด้วยกลิ่นแปลกๆ และยิ่งห้องนี้มีคนตายด้วย เขาไม่แน่ใจว่าจะอยู่ห้องนี้คนเดียวไหว ในตอนนี้ O5-7 จะให้คนขนอุปกรณ์ที่เขาต้องการมาไว้วันพรุ่งนี้ ส่วนวันนี้เขาคงต้องให้ภารโรงมาทำความสะอาด และไปหาผู้เข้าร่วมการทดสอบมา เขายังคิดไม่ออกเลยว่าจะเอาใครบ้าง แต่เอเย่นอาร์ม เพื่อนของเขาอาจช่วยเขาได้


สลาวานอฟนั่งกุมขมับอยู่ในห้องทำงานใหม่ของตัวเอง ตอนนี้ภายในห้องดูดีขึ้น มีการเอาต้นไม้มาวางเพื่อไม่ให้บรรยากาศดูอึมครึมและน่ากลัว แต่เรื่องการทาสีผนังห้องใหม่นั้นเอาไว้ก่อน ก่อนหน้านั้นเอเย่นอาร์มได้เสนอรายชื่อของหลายๆคนสำหรับการทดสอบของเขา เป็นหน้าที่ที่สลาวานอฟต้องเลือกแล้วล่ะ ในแฟ้มนั้นมีชื่อ รูปภาพ ข้อมูลนิดหน่อย และเบอร์โทรที่จะติดต่อไปยังคนเหล่านั้น โอเค อย่าพึ่งกลัวไป บางทีคนเหล่านั้นอาจจะอยากร่วมการทดสอบกับเขาก็ได้

สลาวานอฟได้ติดต่อไปยังคนแรกนั่นก็คือคร.เอส เป็นคนแรกในแฟ้มรายชื่อที่เปิดเจอ

ต่อสายถึงดร.เอส ตู๊ดดดด..

"หือ โครงการเพิ่มสมรรถนะของบุคลากรงั้นหรอ น่าสนใจดีนี่สลาวานอฟ แล้วมันมีชื่อเรียกไหมล่ะ …อ้อ คือผมงานยุ่งอยู่น่ะ คงช่วยไม่ได้หรอก โชคดีกับงานของนายนะ" แล้วดร.เอส วางสายลง

ต่อสายถึงดร.แดนเนียล์ ตู๊ดดดด..

"ว่าไง สลาวานอฟ …จริงหรอ นายจะสร้างหุ่นยนต์งั้นหรอ …โธ่นึกว่าใช่ซะอีก แล้วที่โทรมานี่มีไรล่ะ? …ไม่ล่ะ ชั้นไม่เอาด้วยหรอก แค่นี้ก็ยุ่งพออยู่แล้วล่ะ"

ต่อสายถึงฟิคลอสซาฟิค ตู๊ดดดด..

"นั่นใคร? …สลาวานอฟไหน? เรารู้จักกันหรอ? …จำไม่ได้น่ะ แล้วโทรมามีไรให้ช่วย …ไม่น่ะ โทษทีน่ะ ชั้นไม่เอาด้วยหรอก แค่นี้น่ะ บาย"

ต่อสายถึงวอร์เรน ตู๊ดดดด..

"…เฮ้ว่าไง อยู่ไหนล่ะเนี่ย …ชั้นก็แบบว่าทำหน้าที่อยู่น่ะ ก็ทำไรนิดไรหน่อยไป …โครงการเพิ่มสมรรถนะ ชั้นว่ามันเยี่ยมไปเลยน่ะ …จริงหรอ ฮ่าๆๆๆ …แน่นอนชั้นเอาด้วย เรื่องแบบนี้ชั้นถนัดอยู่แล้วล่ะ"

ต่อสายถึงดร.รัน ตู๊ดดดด..

"… นายเป็นใคร? …ไม่"

ต่อสายถึงนักวิจัยแกมม่า ตู๊ดดดด..

"คร้าบบบ ว่าไงเอ่ย? …อยากให้ผมเป็นส่วนหนึ่งในทีมทดสอบหรอ …ว้าว มันค่อนข้างน่าสนใจนะ คุณมีแผนการแล้วใช่ไหมล่ะ มันจะเป็นสีเขียวแล้วมีใบไม้เป็น Back ด้วยไหม …ฮ่าๆๆๆ ตกลง นัดกันวันไหนบอกด้วยล่ะ"

ต่อสายถึงดร.อาทิต ตู๊ดดดด..

"ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด …"

ต่อสายถึงดร.ทอมสัน ตู๊ดดดด..

"ฮัลโหล! …ตอนนี้ (อ๊ากกกก) คุยไม่ได้ ค่อยโทรมาไหมน่ะ (ช่วยชั้นที ทอมสัน ไอ้แม…) ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด …"

ต่อสายถึงดร.อเล็คซานเดอร์ ตู๊ดดดด..

"…หวัดดี ผมอเล็คซานเดอร์ …โครงการของนาย ฟังดูน่าสนใจ แล้วมันทำอะไรได้บ้าง? …งั้นหรอ ตอนนี้มีคนเข้าทดสอบกี่คน …ทำไมถึงเลือกผมล่ะ …ฟังดูดีนี่ เอางี้ชั้นขอเป็นตัวเลือกสุดท้ายถ้าคุณหาคนอื่นไม่ได้แล้ว …โอเค"


สลาวานอฟใช้เวลาอยู่หลายสัปดาห์ในการพัฒนาและสร้างชุดเกาะที่ช่วยเพิ่มสมรรถนะของบุคลากรเวลาไปปฏิบัติงานภาคสนามหรือเก็บกู้ SCPs โครงการนี้ค้างมาได้เกือบ 6 เดือนแล้วเพราะไม่มีสนับสนุนและไร้งบประมาณ ชุดพวกนี้จะทำให้พวกเขามีความเสี่ยงน้อยลงและลดอัตราการตายได้ ตอนนี้ก็ถึงเวลาแล้วที่จะทดสอบชุด โดยชุดแต่ละชุดในตอนนี้นั้นถือว่าเป็น Beta ชุดเกราะพวกนี้จะเปลี่ยนแปลง DNA ของผู้สวมใส่ 5% เพื่อเพิ่มความสามารถทางกายภาพให้กับผู้สวมใส่

สลาวานอฟได้ผู้ทดสอบจากรายชื่อมา 4 คน อีก 2 คนเป็นสลาวานอฟเองกับยามที่ประจำอยู่หน้าทางเข้า ที่ไม่ค่อยเต็มใจเท่าไหร่ แต่เขาก็มาเพื่อรักษาความปลอดภัยให้กับห้องนี้เผื่อว่าเกิดเหตุร้ายขึ้นขณะทำการทดสอบ

"ขอบคุณทุกคนมากน่ะ ที่ช่วยเหลือผมในโครงการนี้ ผมจะไม่ทำให้ผิดหวัง" สลาวานอฟพูด "นี่คือชุดของพวกคุณ มันยังเป็นต้นแบบอยู่ และความสามารถก็แตกต่างกันไปตามผู้สวมใส่มัน"

"เจ๋ว ดูสิ พวกเรากำลังจะกลายเป็นยอดมนุษย์แล้ว!" วอเรนพูด "นี่คงเป็นชุดของชั้น มันเป็นสี…เหลือง?"

"แล้วตัวเลขนี่คืออะไร?" แกมม่าถามแล้วชี้ไปที่เลขที่ติดอยู่ตรงหน้าอกของเกราะ

"หมายเลข SCPs น่ะ ก็แบบว่าจะได้ระบุตัวได้ไง"

"เหรอออออ" อเล็กซานเดอร์ทำเสียงยาน

"เอาล่ะ สวมชุดได้!"

สลาวานอฟได้เดินไปยังชุดของตัวเองที่เป็นสีขาว-ดำ หมายเลข 0-3-5 เขาเปิดระบบของชุดทดสอบเป็นคนแรก ไฟด้านในหมวกสว่างขึ้นและแสดงข้อมูลดิจิตอลบนหน้าจอ แสดงรายละเอียดต่างๆ คนอื่นๆได้สวมชุดตาม

สลาวานอฟ - 0-3-5 สีขาว-ดำ ความสามารถในการวิเคราะห์ข้อมูลของฝ่ายตรงข้าม และ SCPs ระบบค้นหา และติดตามตำแหน่งเป้าหมาย ส่งข้อมูลสำคัญให้กับทีม และมีระบบไอพ่นด้านหลังทำให้เหาะได้ (ที่อยู่ในช่วงพัฒนาปรับปรุง)

อาร์ม - 6-8-2 สีเขียวเข้ม-ดำ ความสามารถในการเคลื่อนที่ทางภาคพื้นดินได้อย่างคล่องแคล่วและรวจเร็ว สามารถไต่กำแพงและเพดานได้ เข้าสู่โจมเป้าหมายอย่างรุนแรงและแม่นยำ ที่หลังของชุดจะมีแผงครีบซึ่งช่วยในการทรงตัวเวลาเคลื่อนไหว

วอร์เรน - 6-2-9 สีเหลือง โจมตีระยะไกล มีแขนกลที่สามารถแยกส่วนจากแขนได้ทำให้สามารถใช้แขนกลพุ่งเข้าปะทะกับเป้าหมายได้หรือการเก็บกู้จากระยะไกล ชุดทำจากวัสดุที่แข็งแรงทนทานต่อความเสียหายที่เกิดจาก SCPs นอกจากนั้นชุดทั้งชุดสามารถแยกส่วนประกอบได้หมด หากเกิดกรณีร้ายแรงชุดจะดีดตัวผู้สวมใส่ออกทันที

อเล็คซานเดอร์ - 1-1-2-8 สีน้ำเงินฟ้า ความสามารถในการดำน้ำ ทนต่อแรงกดอากาศ มี O2 มากพอที่จะดำอยู่ใต้น้ำได้เป็นเวลานานถึง 4 ชม. ช่วยให้เคลื่อนไหวใต้น้ำได้ดีมีประสิทธิภาพ และลดการใช้แรงของผู้สวมใสที่ต้องใช้อากาศมากขึ้น ใช้สำหรับการเก็บกู้ SCPs ที่อยู่ในน้ำ

แกมม่า - 0-3-8 สีเขียว-เทา ความสามารถในการสร้างภาพลวงตาเพื่อทำให้เป้าหมายสับสน สแกนลักษณะของเป้าหมายและสร้างภาพจำลองด้วยโฮโลแกรมเสมือนจริงขึ้นมา มี Back เป็นใบไม้ซึ่งเป็นภาพโฮโลแกรม

ยามประจำพื้นที่ - 1-0-6 ความสามารถในการมองเห็นในที่มืดได้ดีถึง 90% ระบบตรวจจับความเคลื่อนไหว ระบบอินฟาเรท ชุดมีระบบพลางตัวทำให้เป้าหมายหรือ SCPs มองไม่เห็น นอกจากนั้นยังมีระบบที่ทำให้สามารถเดินทะลุกำแพงไปได้ กำลังอยู่ในระหว่างการพัฒนา

"มันสุดยอดมากเลย นี่แค่ต้นแบบเองน่ะ" วอร์เรนชม

"ใช่ ชั้นกำลังจะพัฒนาอะไรอื่นๆเพิ่มอีก ต้องใช้เวลาหน่อยน่ะ"

"คุณทำได้ดีแล้ว ผมชอบชุดนี้มาก ผมคิดว่า O5-7 ต้องพอใจกับสิ่งนี้แน่" อเล็คซานเดอร์กล่าว

"เฮ้ สลาวานอฟ อย่าห่วง O5 คนอื่นๆต้องชอบสิ่งประดิษฐ์ของคุณ" แกมม่าบอก

"อืมมม บางทีพวกเราน่าจะตั้งชื่อให้มันน่ะ" วอร์เรนบอก "เอาเป็นชื่อออออ…Heisei sentai SCP! เป็นไงหล่ะ"

"นั่นมันชื่อบ้าอะไรว่ะ!" อาร์มพูด "ไม่เห็นจะเข้าท่าเลย"

"ก็ มันต้องมีชื่อบ้างสิ และนี่คือชื่อที่คิดได้ตอนนี้"

ถึงตอนนี้สลาวานอฟรู้สึกภาคภูมิใจอย่างมาก ในที่สุดโครงการที่ค้างคามาหลายเดือนก็ได้เข้าสู่ Beta ไม่มีอะไรดีไปกว่านี้อีกแล้ว ในอนาคตเขาจะต้องสร้างและพัฒนาชุดพวกนี้ให้มีประสิทธิภาพยิ่งๆขึ้นไปอีก และจะเสนอต่อคณะกรรมการเพื่ออนุมัติการใช้ชุดเกราะแก่เจ้าหน้าที่ภาคสนามทุกคนในสถาบัน

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License