ไอซ์เบิร์ด ใส่ 135 ลงในน้ำแข็ง

█-██-███: ในขณะที่มันได้เปลี่ยนรูปร่างเพื่อพิสูจน์ให้เห็นมันว่าเป็นสิ่งที่น่าสนใจบางอย่างในช่วงเวลานี้ SCP ได้เปลี่ยนรูปร่างตามที่มันพบ และหลังจากที่ได้ศึกษาถึงการสร้างความเสียหายที่เกิดขึ้นกับพวกอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ เช่นเดียวกับสารกัมมันตรังสีจำนวนมากที่มันแพร่ออกมา ก็สรุปได้ว่า SCP-135 ไม่จำเป็นต่อสถาบันอีกหลังจากที่เก็บมันเอาไว้นานหลายสิบปี ตอนนี้ 135 ได้ถูกกำหนดให้ถูกทำลายตามมติเอกฉันท์ของเหล่า O5 ในปัจจุบัน

ดร.ไอซ์เบิร์ด ได้รู้เรื่องนี้จากแหล่งที่ไม่ปรากฏ เขาของานนี้ทันที “ได้สิทธิ์ในการกำจัดก่อนที่ไอ้สารเลวเคลฟจะจัดการมัน”

การรื้อถอนวันที่ 1 :
เอาล่ะ ผมได้ส่งเรื่องแจ้งล่วงหน้าแล้ว

คุณทราบเรื่องที่เคลฟโดนทุบและขี้แตกหลังจากที่สู้กับคอน และ 239 และอะไรอีก? แต่ยังไงเขาก็จะกลับมาอยู่ในความสนใจอีกหลังจากเขากำจัด 531 ได้จริงไหม? ทั้งเขาและคอนเป็นตัวฉิบหาย แต่พวกเขาอยู่ระดับ 4 ส่วนผมต้องทำงานหนัก แล้วผมจะได้อะไรบ้างจากระดับ 2 ทำไมหรือ? พวกเขาทำลายข้าวของ ผมจะไม่เชื่อเลยถ้าผมไม่ได้เห็นมันก่อน การเลื่อนตำแหน่ง ผมจำเป็นต้องจัดการสิ่งที่อันตรายนี้ รายการ SCP ที่ไม่มีค่า มันเป็นเพียงสิ่งที่เกิดขึ้นในขณะที่ผมมองดูแฟ้มข้อมูลในระบบ แล้วพบ 135 ตัวจำแลงตัวทำลายอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ และตัวปล่อยสารกัมมันตรังสีหลากหลายประเภท อะไรที่เกี่ยวกับรอสแวล แต่ได้โปรด ทุกคนรู้วิธีจัดการกับมัน ในตอนนี้ ขั้นที่หนึ่ง คิดวิธีที่จะฆ่ามันได้แล้ว


วันที่ 2 :
ไม่เป็นไร ขั้นตอนแรกของการรับงาน อีกเช่นเคย ไอ้เคลฟนักฆ่าที่สูงส่งและยิ่งใหญ่เป็นหนึ่งที่ได้ถูกพิจารณาสำหรับมัน ผมก็แค่ส่งเอกสารแสดงสิทธิ์ของผมไป ง่ายพอ เพียงแค่เอาเอกสารไม่กี่หน้าแนบไว้ที่รายงานบางส่วน โชคดีที่คอนดรากี้ได้ให้ผมเอาไปแนบไว้กับบางหน้าที่จะทำให้มันสมบูรณ์


วันที่ 5 :
โอเค มันไม่ได้ผล ผมไม่เพียงจะไม่ได้ยินเสียงอะไร ผมยังต้องบอกความจริงเมื่อเกียร์ถามผมที่ผมไม่ทำตามระเบียบ และได้รับเอกสารที่ผิด ๆ ที่รวมอยู่กับรายงานที่สำคัญของ O5 มันห่าอะไรว่ะ ก็ได้ ขอเล่นไม้แข็งดูหน่อย ผมจะเขียนใบสลิปที่ต่ำทรามเกี่ยวกับ เคลฟ


วันที่ 6 :
แปลกๆ ผมได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง นั่นไงและมีใครบางคนยิงประตูห้องของฉันด้วยปืนลูกซอง เอ่อ ผมไม่ได้ต้องการให้ทำอะไรแบบนี้ แต่ผมคิดว่าผมแค่ถามพวกเขาหากผมสามารถทำได้น่ะ


วันที่ 7 :
ถูกปฏิเสธ เห็นได้ชัดเลยว่าเคลฟได้ถูกมอบหมายงาน และเขาก็ได้รับการยอมรับ แต่มีบางอย่างที่มันเกี่ยวกับ “ผลลัพท์” ผมเป็นสาเหตุ หรืออาจเป็นคนอื่นๆ
ฟังน่ะ ผมไม่รู้ว่ามันมีต้นเหตุในนั้น
มันไม่ใช่หนึ่งในความผิดของผม
อีกอย่าง ผมไม่เสียใจอะไรเลย
ในตอนนี้ ทุกคนคิดว่าผมมันเป็นตัวตลก
และไอ้พวกคลาส-D นั่นก็กำลังมา
ดูเหมือนว่าผมต้องลงมือทำด้วยตัวเอง ผมมีเวลาไม่มากนัก โดยผมได้คิดวิธีที่จะทำลายมัน ผมได้มีสิ่งที่ผมต้องการ และการเตรียมพร้อมของห้อง มันง่ายๆ และประหยัด ไม่ต้องพูดถึงว่าจะมีการทำลายข้าวของ พวกเขาต้องประทับใจกับมัน! ผมอยู่ที่นี่ ตอนนี้ ใช้เวลาทั้งหมดตลอดทั้งคืน ดังนั้นแล้วผมควรที่จะเริ่ม ไอ้เคลฟอาจจะถูกรับรองได้ตลอดเวลา


เมื่อชม.ที่ ███ ได้พบว่า SCP-135 หายไป
เมื่อชม.ที่ ███ ซากของมันถูกพบ

บันทึกวิดีโอในห้อง ██ ระหว่าง ███ ถึง ███

ภายในห้องยังว่างอยู่ และดูเหมือนจะมีอะไรที่พิเศษเกิดขึ้นบนกำแพงเหล็ก ดร.ไอซ์เบิร์ดเดินเข้ามาในห้อง สวมเสื้อคลุมขนาดใหญ่แบบที่ใช้งานโดยเอเย่นที่ทำงานในสภาพแวดล้อมที่มีอุณหภูมิต่ำ หรือกับ SCP ที่มีอิทธิผลต่ออุณหภูมินี้ เขาถือถุงและถังออกซิเจน คนที่ตามเขามายืนยันว่าเป็น D-██-2348 หมายเหตุนี้มีการละเมิดมาตรการของสถาบัน


เข้าสู่การบันทึกเสียง เมื่อ ██-██-████, ████:██:██

[การพูดคุยที่ไม่เกี่ยวข้อง]
คลาส-D: และคุณใส่ชุดบ้าอะไรอยู่เนี่ย?
ดร.ไอซ์เบิร์ด: มันคือชุด ที่ถูกอัพเกรดบนพื้นฐานเทคโนโลยี่ของนาซ่า แบบที่ใส่ขึ้นไปในอวกาศ
[ตรงนี้ ดร.ไอซ์เบิร์ด ได้ติดถังออกซิเจนกับชุดของเขา และเปิดชุดขึ้น หลายนาทีต่อมา ปืนพกธรรมดาถูกโยนเข้าไปในห้อง สิ่งนั้นเข้าไปใกล้กับ D-██ -2348 และในไม่ช้ามันก็เปลี่ยนรูปร่างเป็นเขา]
คลาส-D: อะไร-
ดร.ไอซ์เบิร์ด: เอาน่า มันไม่แปลกหรอกใช่ไหม? นายก็อยู่ที่นี่ตั้งเดือนนึงแล้วไม่ใช่หรือไง?
คลาส-D: ก็ใช่ งั้น-
ดร.ไอซ์เบิร์ด: ไม่สำคัญ เพียงแค่อยู่ตรงนี้เงียบ ๆ และนายจะได้ไปจากที่นี่ในไม่ช้า อืม…กดเท้าสองข้างลงไป งั้น 135 อยากพูดไรไหม?
[3 นาทีแห่งความเงียบ 135 ทำได้แค่จำแลงตัวเป็น D-██ -2348]
ดร.ไอซ์เบิร์ด: ไม่มีการพูด? ดีแล้ว ลาก่อนน่ะ
[ดร.ไอซ์เบิร์ด ยกมือขึ้นแล้วกดที่ปุ่มสีฟ้า ตรงจุดนี้ได้มีลูกบอลลูกเล็ก ๆ ที่เป็นน้ำแข็งจากบนเพดานลงบน “หัว” ของ 135 และในไม่ช้ามันก็เริ่มกลายเป็นก๊าซ]
คลาส-D: นั่นมันอะไร?
ดร.ไอซ์เบิร์ด:สโนว์บอลไนโตรเจนที่ถูกทำให้แข็ง

มีรูเกิดขึ้นที่ด้านบน ด้านล่าง และด้านข้างของ 135 และ D-██ -2348 ที่กำลังโดนก้อนเหล่านั้น และไนโตรเจนเหลวใส่ หลังจากผ่านไป █ นาที 57 วินาที ก็ได้หยุด ดร.ไอซ์เบิร์ด เปิดเป้ของเขา แล้วดึงเอาปืนลูกซอง “sawn-off” ออกมา

ดร.ไอซ์เบิร์ด: เพื่อน ฉันอยากจะทำแบบนี้มานานล่ะ

[ดร.ไอซ์เบิร์ด ได้เล็งปืนไปที่ตัวจำแลงที่โดนแช่แข็ง กดไกปืนก่อนที่จะยิงออกไปสองนัด ซึ่งทำให้ทั่งคู่แหลกละเอียด หลังจากตรวจสอบชิ้นส่วน เขาก็ได้เดินไปที่ประตู และพยายามที่จะเปิดมัน หลังจากล้มเหลวทำให้เขาจำเป็นต้องตะโกนออกมา]

ดร.ไอซ์เบิร์ด: โอ้ เวรแล้ว! ประตูโดนแช่แข็ง….ช่วยด้วย! เฮ้! ฉันอยู่ทางนี้ ใครก็ได้เปิดประตูนี้ที!

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License