แผนการของ ดร. กัญญาฯ
rating: +9+x

ใบหน้านิ่งของ ดร. กัญญาฯที่ซ่อนอารมณ์และจิตใจที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้นในวันนี้ อา…ใช่แล้ว! วันนี้จะมีเหตุการณ์การกักกันรั่วไหลของวัตถุ SCPs เกิดขึ้นภายในไซต์นี้แน่นอน

แผนการก่อการกักกันรั่วไหลของวัตถุ SCPs ของเธอในครั้งนี้ก็คือมอมเหล้า ดร. ทอมสัน นิรนามซะ! ใช่…เขาจะถูกใช้เป็นเครื่องมือในแผนการนี้ พอเขาเมาแล้วไปปล่อยตัว SCPs ซักตัวนึงแล้วล่ะก็ ตอนนั้นแหล่ะที่คนของกลุ่มมาร์แชล คาร์เตอร์ แอนด์ดาร์คจะฉวยโอกาสในช่วงที่กำลังชุลมุนอยู่นั้นไปเอาสิ่งของต่างๆที่ลูกค้าต้องการออกมาซะ! ทุกคนในไซต์นี้จะเข้าใจว่าที่เกิดเหตุการณ์กักกันรั่วไหลเป็นเพราะ ดร. ทอมสันเมาเหล้า แต่จริงๆแล้วนี่เป็นแผนของเธอต่างหาก!

แต่ถ้าเป็นอีกไซต์นึงก็อาจจะลงมือตามแผนการนั้นได้ง่ายหน่อยเพราะคนอื่นๆจะคิดว่าเจ้าแมวเกรียนมันคึกคะนองเนื่องจากเสพแคทนิปเกินขนาดมากกว่า แน่นอนว่าคนของเธอ(หรือในบางครั้งก็ตัวเธอเอง)จะเอาแคทนิประดับพรีเมี่ยมไปให้มันเสพทุกครั้งก่อนลงมือตามแผนการ

ทว่านั่นมันไม่ง่ายนัก ตอนนี้ไซต์-29 ได้มีกฎที่เข้มงวดมากขึ้นจากเหตุการรั่วไหลในครั้งก่อนจากนายทอมสัน ทำให้นายทอมสันเกือบถูกพักงานไป และโดน ดร.รันทำโทษพร้อมกับถูกส่งตัวไปบำบัดอาการติดเหล้าอยู่ตั้ง 2 อาทิตย์ แต่ ดร.กัญญาฯก็มีแผนที่เตรียมไว้นั่นคือ ให้คนของเธอพา ดร.ทอมสันออกไปมอมเหล้าข้างนอกแล้วให้แอบพาเขากลับเข้ามาในไซต์นี้แบบเงียบที่สุด ส่วนอีกคนก็ให้ทำทีเป็นว่าไปตรวจห้องทำงานของ ดร. ทอมสันแล้วให้แอบวางเหล้าที่คนของเธอใช้มอมเขา

จากนั้นมีเจ้าหน้าที่คนหนึ่งเดินตรงเข้ามาหา ดร. กัญญาฯ

“ด็อค วันนี้ผมตรวจห้องทำงานของ ดร. ทอมสันแล้วนะ” เขาเอ่ย

ดร. กัญญาฯพยักหน้าตอบรับ “โอเค ถ้าเรียบร้อยแล้วก็ไปได้”

“งั้นผมขอตัวก่อน” จากนั้นเขาเดินมากระซิบข้างหูของ ดร. กัญญาฯ “ว่าแต่คราวหน้าผมขอเป็นไวน์แพงๆแบบนั้นด้วยได้มั้ย?”

“ได้ แต่ค่าจ้างนายคราวหน้าอาจจะร่อยหรอบ้างนะ และก็อย่าลืมเตือนฉันอีกทีด้วยละกัน” ดร. กัญญาฯกระชิบตอบทิ้งท้ายก่อนเดินจากไป

เอาล่ะต่อไป ดร. กัญญาฯก็รอแค่ให้ ดร. ทอมสันเมาเหล้าก็เท่านั้น จากนั้นใครจะลงมือก็เชิญเพราะเธอมีหน้าที่แค่ตามนั้นตามที่นายมาร์แชลจ้างคนนอกอย่างเธอ และการที่เธอแค่ป่วนสถาณการณ์อย่างเดียวแบบนั้นมันก็ได้เซฟตัวเธอเองด้วย เพราะใครๆต่างก็เข้าใจว่าที่เธอเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ด้วยนั้นเป็นแค่เหตุบังเอิญพอดีหรืออุบัติเหตุเท่านั้น ไม่อย่างนั้นแล้วเธอคงไม่รอดมาได้จนถึงระดับ 4 แน่ๆแม้ว่าทางสถาบันจะจัดรายชื่อของเธออยู่ในรายชื่อผู้สงสัยแล้วก็ตาม

ในระหว่างที่ ดร. กัญญาฯทำงานช่วงบ่ายในห้องทำงานของเธอ เธอได้ข่าวว่า ดร. ทอมสันหายตัวไปพร้อมๆกับเจ้าตัวไอติม SCP-043-TH นั่น เธอไม่รู้หรอกนะว่าทำไมเขาไปที่อีกไซต์นึงแล้วเลือกเจ้านั่นกันนะ แต่ที่แน่ๆก็คือมีคนเห็นว่าเขามีอาการมึนเมาก่อนที่จะหายตัวไป ตอนนี้เธอแค่รอลุ้นว่าคนของกลุ่มมาร์แชล คาร์เตอร์ แอนด์ดาร์คจะทำสำเร็จมั้ย แต่ถึงกระนั้นไม่ว่าจะทำสำเร็จหรือไม่หลังจากที่เกิดเหตุการณ์แล้วเธออาจจะถูกนำตัวไปสอบสวน โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าทางสถาบันสงสัยว่าเหตุการณ์การรั่วไหลครั้งนี้เป็นฝีมือของกลุ่ม GOI


บ่ายนี้ก็เป็นบ่ายของวันธรรมดาๆอีกวันหนึ่งเหมือนเดิม แต่เพิ่มเติมคือ ดร.กัญญาฯถูกทางเจ้าหน้าที่เรียกไปสอบปากคำ

ดร. กัญญาฯเดินออกมาจากห้องสอบสวนของทางสถาบันด้วยความเหน็ดเหนื่อยเนื่องจากความกดดันภายในห้อง ตอนนี้เธอรู้สึกว่าขาของเธอหนักเป็นพิเศษแม้ว่าทางสถาบันจะตัดสินให้เธอพ้นข้อสงสัยทุกอย่างที่เธออาจจะมีส่วนร่วมในการให้ความช่วยเหลือพวกมาร์แชล คาร์เตอร์ แอนด์ดาร์ค ในเหตุการณ์การรั่วไหลในครั้งนี้ในที่สุด

ดร. กัญญาฯทิ้งน้ำหนักลงบนเก้าอี้ทำงานของเธอทันทีที่เข้ามาถึงก่อนที่จะมีใครบางคนเปิดประตูห้องเข้ามาอย่างรุนแรง ซึ่งนั้นก็ไม่ใช่ใครที่ไหนนอกจากคู่กัดสุดแสบของเธอ…ดร. รันนั่นเอง!

ดร. รันจับ ดร. กัญญาฯผลักติดกำแพงอย่างแรงทันทีหลังจากที่เขาปิดประตูจนทำให้เธอมึนหัวไปชั่วขณะหนึ่ง เธอรู้สึกตัวอีกทีก็ปรากฏว่าเธออยู่ในพันธนาการของ ดร. รันโดยที่ข้อมือทั้งสองข้างของเธอถูกเขาจับกดติดกำแพง แต่ถึงกระนั้นเธอไม่พยายามดิ้นเพราะเธอรู้ดีว่าจะดิ้นไปก็ไร้ประโยชน์เสียเปล่า เธอสู้แรงของเขาไม่ได้และเธอเองก็นึกอยู่ว่าแล้วว่าเธอจะต้องโดนเขาสอบสวนนอกรอบแบบนี้

“ฉันรู้ว่าแกโกหก! แกแอบให้คนมาวางขวดเหล้าในห้องทำงานของ ดร. ทอมสันใช่มั้ย!?” ดร. รันตะโกนใส่ด้วยความโกรธ

“เปล่านะเห้ย! ฉันไม่ได้โกหก! ฉันบอกความจริงไปทุกอย่างตามนั้นแล้วนี่! แล้วนายจะเอาอะไรกับฉันอีกกันแน่!?” ดร. กัญญาฯตะโกนสวนกลับ

ดร. รันยื่นหน้าเขาเข้าไปใกล้ๆ ดร. กัญญาฯมากกว่าเดิม จนเธอรู้สึกได้ว่าดวงตาคู่นั้นของเขาจิกทะลุเข้ามาราวกับพญาอินทรีย์ที่พยายามจ้องมองดวงตาของสุนัขจิ้งจอกที่กำลังถูกจับอยู่ภายใต้กรงเล็บของมัน เพื่อเค้นหาความชั่วร้ายที่แอบแฝงซ่อนอยู่ภายในดวงตาอันใสซื่อบริสุทธิ์

“เหอะ! ตอนนี้ฉันจะยอมปล่อยแกไปก่อนเพราะฉันกับแกยังต้องเคลียร์งานนั่นด้วยกันภายในอาทิตย์นี้! อย่าให้ฉันมีหลักฐานมามัดตัวแกก็แล้วกัน! ฉันจะไม่ปล่อยแกไว้แน่!”

ดร. รันเอ่ยก่อนจะผลัก ดร. กัญญาฯออกไปทางโต๊ะอย่างแรง แล้วเขาใช้มือปัดเสื้อของตัวเองให้เรียบก่อนจะเดินออกจากห้องไป

แต่ถึงกระนั้น รอยยิ้มอันเล่ห์เหลี่ยมได้เผยออกมาจากมุมปากของ ดร. กัญญาฯ…โดยที่ ดร. รันไม่ทันได้สังเกตเห็น

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License