ข้อเสนอของดร.เกียร์

SCP-001 » ข้อเสนอของดร.เกียร์

กำหนดหมายเลขวัตถุ: #86243AR-001

คำเตือน: วัตถุนี้มีความก้าวร้าวและเป็นอันตรายสูงมาก

ลักษณะวัตถุ:

สูง 6'5 ฟุต หนัก 97 ปอนด์ (โดยเฉลี่ยแล้วจะมากหรือน้อยกว่า 5-10 ปอนด์) ไม่ทราบอายุ มีสีผิวซีดและออกไปทางสีน้ำตาล (อาจมีรอยช้ำ) มีนัยตาสีฟ้า ไม่มีผม โครงสร้างของกระดูกและกล้ามเนื้อผอมแห้งไม่เหมือนกับเผ่าพันธุ์ใดๆที่มีการบันทึกเอาไว้ มีขาที่ผอมเรียวยาวมีจุดสีดำเข้มอยุ่ตรงปล่ายเท้ากับนิ้วมือข้างละสามนิ้วที่ปลายของนิ้วมีจุดสีดำเข้ม ขาและแขนมีความยาวเป็น 2 เท่าของขนาดตัว ไม่มีอวัยวะสืบพันธุ์ หู รูทวารหนัก จมูก หรือรูขุมขนใดๆตามร่างกาย มีศรีษะขนาดใหญ่มากซึ่งดูเหมือนจะไม่สมส่วนกับคอที่มันลักษณะบางและเล็ก มีปากที่ใหญ่และกว้างขนาดประมากครึ่งหนึ่งของหัว ไม่มีริมฝีปาก มีฟันอยู่ห่างๆกันยี่สิบเอ็ด (21) ซี่ บางซี่อาจมีลักษณะของการหัก บิ่น หรือผุบ้าง "ดวงตา" มีขนาดใหญ่เป็นทรงกลมสีขาวขุ่นอมฟ้าที่ดูเหมือนจะเก็บไว้ในหัวหรือลำคอก็ได้ เมื่อเปิดปากมันจะปรากฏในลักษณะกลิ้งออกมาอยู่ทางปาก และไม่มีม่านตา

รายละเอียดการกักกันในปัจจุบัน:

ถูกเก็บไว้ในห้องที่ทำจากตะกั่วและกักเก็บไฟฟ้าไว้กับโคมไฟฟลัดไลท์ และห้องนี้จะมีอุณหภูมิ 98 องศาเซลเซียส และมีความชื้น 100% ห้องพักจะถูกปิดผนึกอีกครั้งด้วยประดูเหล็กที่ทนแรงระเบิดได้ พื้นที่โดยรอบจะถูกตรวจตราโดยยามที่มีความสามารถสูง อยุ่ตลอด และหากบุคคลใดจะเข้าไปข้างในควรสวมใส่แว่นตาที่มีความสามารถในการกันแสงได้สูง บุคคลใดที่มีความพยายามจะเข้าไปข้างในโดยไม่ได้รับอนุญาตจะถูกยิงทันทีที่เห็น

รายงาน:

ถูกพบที่กัวเตมาลาในช่วงแรกของสัปดาห์ ครั้งแรกที่พบได้บอกว่าเป็น "ปีศาจ" ผู้ที่พบเห็นเป็นพวกเด็กชายหลายคนที่อยู่ตามท้องถนน พบมันอยู่ในสภาพที่บาดเจ็บ พวกเด็กๆได้บอกว่าสัตว์ประหลาดมีอาการหายใจหอบ และขากระตุก สิ่งมีชีวิตนั้นได้ยกหัวของมันขึ้นมาและเผยให้เห็น "ลูกตา" พวกเด็กๆได้วิ่งกลับไปที่บ้านพร้อมกับแจ้งเรื่องนี้กับตำรวจในท้องถิ่น อีกทั้งชาวบ้านในหลายๆแห่งได้รายงานถึงเสียง "คำรามที่น่ากลัว" หรือ "หวีดร้อง" ตลอดในหลายวันที่ผ่านมา มีสิบสองคนที่ได้เข้ารับการรักษาตัวที่โรงพยาบาลท้องถิ่นเนื่องจากได้รับสารพิษกัมมันตรังสีในระดับรุนแรง และอีกเจ็ดคนหายตัวไป ก่อนที่มันจะถูกเก็บกู้และถูกขนย้ายไปยังฐาน ADRX-19 โดยทีมของนายพลมาโคร จากนั้นมีรายงานว่าการเก็บกู้เกิดความล้มเหลวในเรื่องของมาตรการการกักกันจนนำไปสู่การกักกันเพิ่มเติมที่ถูกพัฒนาขึ้นโดยดร. แฮร์มันน์ คีเตอร์ แต่โชคร้ายที่ดร.คีเตอร์ ถูกฆ่าตายในการทดสอบครั้งแรกหลังจากที่สิ่งมีชีวิตถูกย้ายมาที่ ADRX-19

สิ่งมีชีวิตดูเหมือนจะมีความสามารถในการสร้างภาวะเอกฐานในระดับไมโคร โดยใช้มันในฐานะรูปแบบหนึ่งของการเคลื่อนย้ายสสารและการป้องกัน ซึ่งจะทำให้มันหายตัวไปไหนมาไหนได้ในเวลาไม่กี่วินาทีหลังจากสร้างภาวะนี้ขึ้นมา แล้วยังมีการแผ่รังสีเป็นจำนวนมากมหาศาลอีกทั้งยังก่อให้เกิดความเสียหายอย่างรุนแรงไปยังพื้นที่ใกล้เคียงอีกด้วย มันจะใช้ "ลูกตา" ในการควบคุมสภาวะเหล่านี้โดยการเปิดตาออกมาเมื่อมันต้องการสร้างภาวะเอกฐานขึ้น มันจะกินทุกสิ่งทุกอย่าง มองมนุษย์เสมือนเป็นอาหารของมัน เจ้าสิ่งมีชีวิตไม่เคยแสดงอาการหวาดกลัวอย่างถึงที่สุด และไม่ทนต่อความร้อน ความชื้น หรือแสงไฟ/ไฟกระพริบในระดับสูงได้ สิ่งมีชีวิตจะไม่สามารถเทเลพอร์ทไกลๆผ่านตะกั่วและไม่สามารถสร้างภาวะเอกฐานได้ถ้ามัน "ป่วย" เมื่อไหร่ที่สิ่งมีชีวิตมีสภาพสมบูรณ์มันจะรวดเร็วและฉลาดเป็นอย่างมากและฆ่าเอเย่นไปแล้วถึงสองคนด้วยการย้ายสสารกับกรงเล็บ พร้อมทั้งส่งเสียงหวีดร้องเป็นครั้งคราว; ความพยายามทุกทางที่จะสื่อสารกับมันล้มเหลว

ภาคผนวก: รายงานที่ถูกเพิ่มเข้ามา พวกผู้ควบคุมได้พิจารณาแล้วว่าควรมีการเปลี่ยนแปลง ADRX-19 สำหรับการเก็บกู้และการกักกันโดยเฉพาะ รายงานอาจมีการเซ็นเซอร์ด้วยเหตุผลด้านความปลอดภัย

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License